[Ανάλυση] Ο ΣΥΡΙΖΑ στην παγίδα της στάσης του ΑΚΕΛ

Ρώσικη ρουλέτα με άδειο πιστόλι! Ετσι περιγράφεται από καλά πληροφορημένη πηγή η σημερινή κρίσιμη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο της Κύπρου για το μείζον τμήμα των ρυθμίσεων του δικού της Μνημονίου. Στα χαρτιά οι αριθμοί είναι οριακοί. Και στην πολιτική του νησιού δεσπόζει η επιλογή του Αντρου Κυπριανού να οδηγήσει το ΑΚΕΛ σε μια πολιτική υπέρ της εξόδου της Κύπρου από την ευρωζώνη.

Για την ακρίβεια, το ΑΚΕΛ υποστηρίζει ένα καθεστώς διπλού νομίσματος – δηλαδή παράλληλης κυκλοφορίας του ευρώ με την κυπριακή λίρα. Συμβαίνουν αυτά. Διπλό – ή μάλλον τριπλό – νομισματικό καθεστώς είχε η Κούβα τα μαύρα χρόνια της δεκαετίας του ’90, όταν ο Γέλτσιν έκοψε τη σοβιετική επιδότηση της ζάχαρης και η οικονομία του νησιού της Καραϊβικής ξεφούσκωσε σε μια νύχτα. Τότε στο νησί του Κάστρο κυκλοφορούσαν παραλλήλως το δολάριο, το πέσο κι ένα ενδιάμεσο νόμισμα, το πέσο κονβερτίρε. Αυτό άξιζε όσο ένα δολάριο, σε αντίθεση με το νορμάλ πέσο που ήταν υποτιμημένο και πλήρως απαξιωμένο.

Οτι το ΑΚΕΛ κυβέρνησε – με εγκατεστημένο στο Προεδρικό Μέγαρο τον Δημήτρη Χριστόφια – την Κύπρο κατά την προηγούμενη πενταετία είναι άλλη μία από τις δηλητηριώδεις λεπτομέρειες της κρίσης. Η αδράνεια – για να μην πούμε η καθήλωση – του Χριστόφια στο φινάλε της θητείας του κάνει το 2012 να είναι για την Κύπρο ό,τι ήταν το 2009 για την Ελλάδα: annus horribilis, δηλαδή έτος φρικτό, όπου χάθηκε η ευκαιρία για έγκαιρες αντιδράσεις. Οπότε το 2013 χάθηκε μία από τις δύο μεγάλες τράπεζες, η Λαϊκή, καθώς και μεγάλο μέρος από τις καταθέσεις, όχι μόνο σε αυτήν αλλά και στην Κύπρου.

Τώρα το ΑΚΕΛ προσπαθεί να επιπλεύσει στο κύμα της λαϊκής οργής και να θυμηθεί τις αντιευρωπαϊκές ρίζες του. Παρ’ όλα αυτά, έμπειροι πολιτικοί παρατηρητές στη Λευκωσία περίμεναν τη σημερινή ημέρα με ένα μείγμα περιέργειας και ενδιαφέροντος. «Το ΑΚΕΛ είναι βαθιά συντηρητικό κόμμα», λέει ένας από αυτούς. Και προσθέτει: «Δεν θα έπαιρνε αρνητική θέση απέναντι στο Μνημόνιο και ακραία θέση στο ζήτημα του νομίσματος αν δεν υπήρχε στην ηγεσία του η βεβαιότητα ότι τα κουκιά στη Βουλή βγαίνουν». Τζάμπα μαγκιές, δηλαδή! Αλλωστε στην Κύπρο ξέρουν ότι μια αντιγερμανική, και κατ’ επέκταση αντιευρωπαϊκή, στροφή συνιστά εθνική αυτοκτονία. Μια αδύναμη ή απομονωμένη οικονομικά Κύπρος θα αντιμετωπίσει άμεσα συνέπειες στο Κυπριακό – που παραμένει ανοιχτό. Πώς; Με κινήσεις αναγνώρισης – έμμεσης ή άμεσης – του ψευδοκράτους στον Βορρά.

Ωστόσο το θέατρο σκιών που παίζεται με πρωταγωνιστή το ΑΚΕΛ δεν είναι χωρίς συνέπειες για την Αθήνα, από όπου πέρασε ο Αντρος Κυπριανού. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει οικοδομήσει μια γραμμή αμφισβήτησης του Μνημονίου, που όμως δεν φθάνει μέχρι την έξοδο από την ευρωζώνη. Το να τραβάει το ΑΚΕΛ το χαρτί της εξόδου από το ευρώ – έστω κι αν δεν το εννοεί – ενισχύει φωνές τόσο εντός (η περίπτωση Λαφαζάνη) όσο και εκτός (η περίπτωση Αλαβάνου) ΣΥΡΙΖΑ που έχουν επιλέξει ανάλογη τροχιά.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι σε πρώτη φάση κάηκαν τα περί εναλλακτικής από το Μνημόνιο με σκληρή διαπραγμάτευση. Σε δεύτερη φάση υπάρχει ο κίνδυνος της πολιτικής επιμόλυνσης – το περίφημο contagion – του ΣΥΡΙΖΑ από ακραίες νομισματικές αντιλήψεις, ενώ οι σύντροφοι εκ Κύπρου μπλοφάρουν. Το συμπέρασμα είναι ότι η Κύπρος εξακολουθεί να αποτελεί παγίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ.