Είμαι σε σχέση με μια χωρισμένη μητέρα ενός παιδιού 5 ετών. Ενώ βλέπω
το παιδί περιστασιακά, νιώθω συνέχεια παραμελημένος χωρίς ουσιαστικό χώρο
στη ζωή της.
Ενα παιδί 5 ετών χρειάζεται πλήρη φροντίδα από τη μητέρα του σε πρακτικό και ψυχολογικό επίπεδο καθημερινά.
Αν δεν έχετε δικό σας παιδί, είναι δύσκολο να καταλάβετε την αποκλειστικότητα που διέπει τη σχέση μάνας - παιδιού, ιδιαίτερα στην προσχολική ηλικία.
Κατεξοχήν λοιπόν το παιδί έχει προτεραιότητα στη ζωή τής συντρόφου σας, κάτι το οποίο πρέπει να σας κάνει να τη θαυμάζετε ως άνθρωπο και ως μάνα.
Η αίσθηση ότι παραμελείστε λόγω του παιδιού μπορεί να σας οδηγήσει σε λάθος σκέψεις και συμπεριφορές. Μπορεί να σας κάνει να φοβάστε ότι η σύντροφός σας θα σας αφήσει, ότι δεν σας αγαπάει πραγματικά, να σας κάνει πιο εξαρτημένο συναισθηματικά από όσο πραγματικά θέλετε, να νιώθετε ότι οι συναισθηματικές σας ανάγκες ματαιώνονται κ.λπ. Ο κίνδυνος είναι να παραβλέψετε το ενδιαφέρον της συντρόφου σας απέναντί σας και να εστιάζετε μόνο στη ματαίωση και το ανικανοποίητο, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστείτε στην πορεία του χρόνου στον ρόλο του θύματος.
Προσπαθήστε να μη συγκρίνετε τον χρόνο της και τη σχέση της με το παιδί της με τη μεταξύ σας σχέση.
Αποφύγετε να παγιδεύεστε σε ανταγωνιστικές δυναμικές με ένα ανήλικο παιδί. Αντιθέτως, είναι ψυχολογικά δόκιμο να εμπλακείτε περισσότερο σε μια ποιοτική σχέση με το παιδί, κάτι το οποίο θα τονώσει την αυτοπεποίθησή σας αλλά και την ποιότητα της σχέσης με τη σύντροφό σας.
Ζώντας με χρόνια ψυχική ασθένεια
Πάσχω από σχιζοσυναισθηματική
διαταραχή και κυριολεκτικά δεν μπορώ
να λειτουργήσω. Παίρνω σταθεροποιητικό της διάθεσης και αντιψυχωσικό, αλλά συνεχίζω να νιώθω αβοήθητη.
Η σχιζοσυναισθηματική διαταραχή είναι μια χρόνια ψυχιατρική πάθηση που χρήζει ταυτόχρονης φαρμακευτικής και ψυχολογικής θεραπείας.
Τα φάρμακα που παίρνετε πρέπει να αξιολογούνται από τον γιατρό σας ανά τακτά χρονικά διαστήματα ως προς τη δοσολογία και την αποτελεσματικότητά τους.
Οι ομάδες φαρμάκων που συνήθως χορηγούνται για την πάθησή σας είναι: για τα ψυχωσικά συμπτώματα τα νευροληπτικά νέας γενιάς (π.χ. ρισπεριδόνη, ολαναζαπίνη), τα εξισορροπητικά της διάθεσης για τα μανιακά συμπτώματα και τις εναλλαγές της διάθεσης (π.χ. λίθιο) ή/και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα νέας γενιάς όπως είναι οι ειδικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (π.χ. παροξετίνη, φλουεξετίνη) για τη θεραπεία της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας.
Η υποστηρικτική θεραπεία με έναν ψυχολόγο θα σας βοηθήσει να βγείτε από το αδιέξοδο. Ζώντας με ένα χρόνιο ψυχιατρικό πρόβλημα είναι δύσκολο, επίπονο και μοναχικό.
Η ενίσχυση των κοινωνικών και ψυχολογικών δεξιοτήτων σας θα σας βοηθήσει να μειώσετε την πιθανότητα μελλοντικών υποτροπών και να διατηρήσετε ένα ικανοποιητικό επίπεδο λειτουργικότητας και ποιότητας ζωής.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από