Aφροδισιακό, υγιεινό και νόστιμο

Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η αγκινάρα είναι αφροδισιακή, Κατά τον Μεσαίωνα ωστόσο πίστευαν ότι βελτίωνε τις σεξουαλικές επιδόσεις. Υπάρχουν όμως αποδείξεις για τις θετικές επιδράσεις της στον οργανισμό. Σύμφωνα με το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, περιέχουν τα περισσότερα αντιοξειδωτικά από κάθε άλλο λαχανικό, μειώνουν τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων, αυξάνουν τη ροή της χολής, βοηθούν το πεπτικό σύστημα, μειώνουν τη χοληστερόλη, ενώ επίσης κάνουν καλό και στο συκώτι.

Κατάγονται από την κοιλάδα του Νείλου και καλλιεργούνται σε ζεστά κλίματα της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Καταψύχονται και καταναλώνονται όλο τον χρόνο, είναι εύκολες στο μαγείρεμα και με το βράσιμο χάνουν ελάχιστα από τα ωφέλιμα συστατικά τους. Με ή χωρίς αγκάθια, στρογγυλές ή μακρουλές, γκριζοπράσινες ή μοβ, υπάρχουν σχεδόν 90 διαφορετικές ποικιλίες αγκινάρας.

Τα μικρά αγκιναράκια τρώγονται ωμά, βραστά αλλά και τουρσί. Στην Ιταλία από τα φύλλα της αγκινάρας παρασκευάζουν το Cinar, ένα γλυκόπικρο χωνευτικό λικέρ, και στο Βιετνάμ τα αποξηραίνουν και φτιάχνουν τσάι.  

Για να φτιάξουμε τουρσί καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις ρίχνουμε σε νερό με αλάτι και λεμόνι ή ξίδι, για να μη μαυρίσουν. Τις στραγγίζουμε και τις τοποθετούμε σε γυάλινα βάζα. Γεμίζουμε με άλμη (100-120 γρ. αλάτι και χυμό δύο λεμονιών σε ένα κιλό νερό), σκεπάζουμε με τουλπάνι και αφαιρούμε κάθε τόσο τον αφρό που σχηματίζεται. Οταν δεν υπάρχει πια αφρός ρίχνουμε μαραθόσπορο ή κάρδαμο, μερικές σκελίδες σκόρδο, 2-3 δάκτυλα λάδι, σκεπάζουμε με πώμα και τις διατηρούμε σε μέρος δροσερό. Οι αγκινάρες τουρσί μπαίνουν στη σαλάτα και μαγειρεύονται όπως και οι φρέσκες.