Οι άλλες ταινίες

«Μπουτίκ για αυτόχειρες» (Le Magasin des Suicides). Σε γκρίζα πόλη αυτοκτονικών κατοίκων, ο νεότερος γιος μιας οικογένειας που λειτουργεί… μπουτίκ για αυτόχειρες προκύπτει γελαστός και αισιόδοξος, πεπεισμένος δε να αλλάξει τη συλλογική «γραμμή». Πολύ απλή η ιδέα, σαν παραμύθι ανεπτυγμένη, και ευφυώς σκηνοθετημένη από τον Πατρίς Λεκόντ («Ο εραστής της κομμώτριας»), που υπογράφει εδώ το πρώτο του καρτούν. Σεναριακά δείχνει λίγο «ξεχειλωμένο», αλλά τα μουσικά νούμερα έχουν τρελή έμπνευση, ενώ το σκίτσο ευνοεί το ευρωπαϊκό μαύρο χιούμορ των δημιουργών του.

Βαθμοί: 6

«Oblivion». Ο Τομ Κρουζ και η Ολγα Κιριλένκο ακούν το «Whiter shade of pale» των Procol Harum σε ένα γραφικό ξέφωτο. Οχι ακριβώς η σκηνή που περιμένεις να δεις σε μια περιπέτεια sci-fi, είναι όμως η ιδανική για να «κουμπώσει» ο ανθρωποκεντρικός προβληματισμός του σκηνοθέτη Τζόζεφ Κοζίνσκι («Tron: Legacy»). Εδώ ο Κρουζ επιτηρεί τη Γη έπειτα από έναν καταστροφικό πόλεμο, δίχως να γνωρίζει πως, στην ουσία, χρηματοδοτείται (και «ελέγχεται») από τους εξωγήινους που τους κατέκτησαν. Περνάς μια χαρά, αλλά είναι η μουσική υπόκρουση των υπέροχων M83 που απογειώνει το φιλμ.

Βαθμοί: 6

«Οι Κρουντς» (The Croods) (δηλαδή οι πρωτόγονοι), είναι μια προϊστορική οικογένεια που αγωνίζεται να επιβιώσει, ενώ ο κόσμος γύρω της αλλάζει και μεταλλάσσεται. Δεν αλλάζει όμως ο περίγυρός τους, αλλά και οι αρχές τους, και αυτό το καρτούν παραδίδει μικρά μαθήματα αποδοχής και ανοιχτής σκέψης. Οι δε σχεδιαστές δείχνουν να έχουν πραγματικά οργιάσει, αναπαριστώντας μια εποχή που η φύση ακόμη αυτοσχεδίαζε. Στην αυθεντική εκδοχή ακούγονται οι φωνές των Νίκολας Κέιτζ και Ράιαν Ρέινολντς.

Βαθμοί: 6

«Οι γυναίκες του λεωφορείου 678» είναι θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης. Θύματα μιας κοινωνίας ανδροκρατούμενης που, «σπρωγμένα» σχεδόν από την αστυνομική αδιαφορία, αποφασίζουν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους, εφόσον κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Η αιγυπτιακή ταινία του Μοχάμεντ Ντιαμπ, αν και καλοστημένη, σπανίως ξεπερνά τα μικρά μεγέθη ενός «καταγγελτικού φιλμ».

Βαθμοί: 5

Κλασικός Ντίκενς

«Μεγάλες προσδοκίες» (Great Expectations). Ναι, ξανά. Θα μου πείτε, ποια η αναγκαιότητα να το παρακολουθούμε εκ νέου κάθε τόσο; Μα, η σημασία στο «κλασικό» έγκειται σε αυτό που λέγεται και ξαναλέγεται – αυτό επικυρώνει και τη διαχρονικότητά του. Αν λοιπόν βαριέστε να ανοίξετε ένα βιβλίο, θα απολαύσετε αυτή τη λουσάτη, αυστηρώς ακαδημαϊκή και πάνω απ’ όλα πιστή μεταφορά, με τους Τζέρεμι Ιρβάιν, Ρέιφ Φάινς και Ελενα Μπόναμ Κάρτερ να εξαργυρώνουν τις δραματουργικές διδαχές τους.

Βαθμοί: 5

«Σαν πέτρινα λιοντάρια στην μπασιά της νύχτας». Ποιητικά γραπτά που βρέθηκαν θαμμένα στη Μακρόνησο αναμειγνύονται με τις ομιλίες «αναμορφωτικής» προπαγάνδας που μεταδίδονταν από τα μεγάφωνα. Αυτό που προκύπτει διαθέτει γνήσια κινηματογραφική δύναμη.

Βαθμοί: 6

«Ταξισυνειδησία». Αντίθετα με το άλλο ντοκιμαντέρ, εδώ μας παρατίθενται άπειρες πληροφορίες και ντοκουμέντα για το ελληνοαμερικανικό κομμουνιστικό κίνημα στις ΗΠΑ, δίχως όμως δημιουργική διάθεση.