«Καθόμουν σε ωρολογιακή βόμβα» λέει Βρετανίδα που «πρόλαβε» τον καρκίνο

Η νέα εξέταση που ανακοινώθηκε την περασμένη Πέμπτη και ανιχνεύει πολλά χρόνια πριν εάν κάποιος θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού, των ωοθηκών ή του προστάτη, αλλά και παράλληλα διαγιγνώσκει και τις πιθανότητες εκδήλωσης του καρκίνου έχει αρκετούς οπαδούς αλλά και εχθρούς. Κι αυτό διότι κάποιοι αντέχουν να γνωρίζουν και να κάνουν πρόληψη, ενώ κάποιοι άλλοι αφήνουν τη ζωή τους στην… τύχη της.

Η Βρετανίδα Τρέισι Μπάρακλαφ είχε «γερό» κληροδότημα. Δεν χρειαζόταν ούτε την εξέταση να κάνει για να μάθει εάν στο μέλλον είχε αρκετές πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο. Κι αυτό διότι με ένα απλό βλέμμα στο οικογενειακό της δέντρο μπορούσε να αντιληφθεί ότι αφού πρόκειται για κληρονομικό καρκίνο, τότε ήταν σίγουρα η κληρονόμος. Η προγιαγιά της, η γιαγιά της και η μητέρα της πέθαναν όλες ύστερα από καρκίνο που εκδήλωσαν στις ωοθήκες σε ηλικία 60 ετών.

Το 1998 και σε ηλικία 36 ετών η Τρέισι έκανε την τότε διαθέσιμη εξέταση που έβρισκε τις μεταλλάξεις BRC, οι οποίες, όπως ισχύει και σήμερα, δείχνουν εάν στο μέλλον η γυναίκα αυτή μπορεί να εμφανίσει καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών.

Τα αποτελέσματα ήταν θετικά και σύμφωνα με όσα της εξήγησαν οι γιατροί είχε εξαιρετικά πολλές πιθανότητες να υποφέρει από τη μοίρα των προγόνων της. Σύμφωνα με όσα της είπαν, είχε 85% πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του μαστού και 60% καρκίνο των ωοθηκών.

Η πρώτη απόφαση που έλαβε αμέσως και λόγω του οικογενειακού ιστορικού ήταν να προχωρήσει σε υστερεκτομή, επέμβαση με την οποία αφαιρούνται σάλπιγγες, μήτρα και φυσικά ωοθήκες. Και όλα αυτά προληπτικά. Δίχως να έχει εμφανιστεί καρκίνος, αλλά επειδή οι γιατροί το διάβασαν στα γονίδιά της.

Οπως εξηγεί η Τρέισι, «δεν είναι απλό να πάρεις απόφαση να αφαιρέσεις όλα τα γεννητικά σου όργανα σε αναπαραγωγική ηλικία. Οταν βρίσκεται μπροστά σου ένα μεγάλο εμπόδιο, υπάρχουν δύο δρόμοι που μπορείς να επιλέξεις. Ο ένας είναι να κλειστείς στον εαυτό σου ελπίζοντας ότι θα το ξεπεράσεις ή να παλέψεις για όλα όσα είσαι και όλα όσα πιστεύεις. Εγώ αποφάσισα να παλέψω…».

Η ίδια είχε ήδη φέρει στον κόσμο ένα παιδί, τον Τζος, και αυτό που την ενδιέφερε περισσότερο τώρα ήταν να είναι υγιής, τουλάχιστον μέχρι αυτό να ενηλικιωθεί. Ετσι, δύο χρόνια μετά τη γονιδιακή επιβεβαίωση ότι θα αναπτύξει καρκίνο και την υστερεκτομή, αποφάσισε πως δεν αντέχει άλλο την αγωνία και θα προχωρούσε σε αφαίρεση και των δύο μαστών της.

«Στα 38 μου πήρα μια ακόμη πιο δύσκολη απόφαση. Θα έκανα προληπτικά αμφοτερόπλευρη αφαίρεση των μαστών μου. Ηταν ιδιαίτερα δύσκολη απόφαση, αλλά όταν σκεφτόμουν ότι μπορεί ο καρκίνος να εμφανιστεί εκεί και ότι το παιδί μου ήταν ανήλικο και ακόμη με χρειαζόταν, αισθανόμουν ότι καθόμουν πάνω σε ωρολογιακή βόμβα, η οποία μάλιστα δεν γνώριζα πότε θα σκάσει», εξηγεί.

Ετσι, το 2000 προχώρησε σε αφαίρεση μαστών. «Το έκανα για το αγοράκι μου, ήθελα να είμαι σίγουρη πως θα ζήσω», είπε με χαρά όταν βγήκε από το χειρουργείο. Η ίδια εκτιμά ότι τέτοιου είδους εξετάσεις είναι πολύτιμες και δεν θα πρέπει να τις φοβάται κανείς. «Διότι εάν υπήρχε αυτή η εξέταση παλιότερα, εγώ τώρα θα είχα δίπλα μου και τη μητέρα μου και τη γιαγιά μου, οι οποίες δεν είχαν την ευκαιρία να ζήσουν σε μια επιστημονικά εξελιγμένη εποχή. Αισθάνομαι υπέροχα που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίζω και να προλάβω τη ζωή μου», καταλήγει η ίδια.