«Ακόμα θέλω να αλλάξω τον κόσμο»

Τι και αν την περασμένη εβδομάδα έσβησε τα 80 κεράκια τής τούρτας των γενεθλίων της; Η Γιόκο Ονο φαίνεται πως διανύει μία από τις πιο δημιουργικές φάσεις της ζωής της και το γιορτάζει με τη νέα της έκθεση. Ετσι, λοιπόν, εγκαινίασε στη Φρανκφούρτη το «Half – a – wind show», τη μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση έργων τους στην Ευρώπη.

Μέχρι τις 12 Μαΐου, περισσότερα από 200 αντικείμενα, ταινίες, εγκαταστάσεις, φωτογραφίες, σχέδια και κείμενα από τα τελευταία 60 χρόνια της καριέρας τής Ονο θα βρίσκονται στις αίθουσες της γκαλερί Schirn Kunsthalle. Μετά τη Γερμανία, οι δημιουργίες της θα ταξιδέψουν στη Δανία και την Αυστρία προκειμένου να καταλήξουν στον τελευταίο τους σταθμό τον Μάρτιο του 2014, στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ του Μπιλμπάο.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα υπόλοιπα έργα της έχουν τα σχέδια από τη δεκαετία του 1960 και του 1970, όπως το «Οδηγίες για πίνακες», που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1961, και η παράσταση «Cut Piece», που σώζεται μέσα από φιλμ και φωτογραφίες από το 1964 και στην οποία το κοινό κλήθηκε να κόψει τα ρούχα με ψαλίδι ενώ καθόταν πάνω στη σκηνή. Δεν λείπουν βέβαια και οι πρόσφατες δημιουργίες της όπως η εγκατάσταση «Moving Mountains», που συναρμολογήθηκε ειδικά για την έκθεση της Φρανκφούρτης.

Κάθε κομμάτι που εκτίθεται στην γκαλερί έχει να κάνει με το εφήμερο της ζωής, την αισθητική αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις την πολιτική. «Ακόμα φιλοδοξώ να αλλάξω τον κόσμο ώστε να γίνει ένα καλύτερο μέρος. Ηταν ένας από τους λόγους που έγινα καλλιτέχνης», εξομολογήθηκε στην εφημερίδα «Ελ Παΐς».

Αν και όλα αυτά τα χρόνια έχουν ακουστεί αρκετοί χαρακτηρισμοί για τα σχέδιά της, εκείνη προσπαθούσε να μη δίνει σημασία. «Προτιμώ να με βλέπω ως μια επιζώσα. Αν δεν ήταν η δουλειά μου, σήμερα θα ήμουν νεκρή», ανέφερε. «Κατά βάθος, οι επιθέσεις που δέχτηκα δεν με απασχόλησαν πολύ. Εγώ κοιτούσα τη σχέση μου (με τον Τζον Λένον) αλλά και την τέχνη μου. Εχετε δει τον “Πιανίστα” του Πολάνσκι; Ο πρωταγωνιστής καταφέρνει να επιζήσει γιατί ασχολείται με το πιάνο χωρίς να σταματά, ακόμα και όταν δεν έχει το μουσικό όργανο μπροστά του. Αυτός ο πιανίστας είμαι εγώ», σχολίασε «η πιο διάσημη άγνωστη καλλιτέχνις στον κόσμο», όπως την αποκαλούσε ο Λένον.