O «μύθος» της γιαγιάς
Ενας γιγάντιος μουσακάς σκορπίζει τον πανικό στην Ερμού, στην Παλιά Βουλή, στο Χίλτον και στη Μητρόπολη Αθηνών, σε καρέ από την ταινία του Πάνου Κούτρα «Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» (1999) που έγινε καλτ επιτυχία στη Γαλλία
Υπάρχει άραγε κάποιος έλληνας σεφ που να μην έχει αναφερθεί στη μαγειρική της γιαγιάς του; Η «γιαγιά» είναι πράγματι μεγάλη πηγή έμπνευσης όχι όμως και η πραγματικότητα αφού στην ουσία πρόκειται για προσωπικό βίωμα που τρέφει το φαντασιακό, μια ιδέα που μας συνδέει με τη θαλπωρή, τη ζεστασιά, την οικειότητα και την παράδοση. Η κουζίνα της γιαγιάς και γενικά το σπιτικό φαγητό είναι ένα από τα βασικότερα κλισέ στην Ελλάδα. «Εχουμε φάει άθλια σε πολλά σπίτια», εξανίσταται ο Αλβέρτος Αρούχ. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι το σπιτικό φαγητό είναι πάντοτε καλό και το φαγητό των εστιατορίων κακό. Και δεν είχαν όλοι γιαγιάδες, όλες οι γιαγιάδες δεν μαγείρευαν ούτε μαγείρευαν όλες καλά».