ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Οι συνεχείς παραδοχές από την πλευρά του ΔΝΤ για τα λάθη της συνταγής των Μνημονίων οδηγούν – ευλόγως – ορισμένα από τα κόμματα να ζητούν τις ανάλογες διορθώσεις, ώστε να υπάρξει ελάφρυνση των τεράστιων βαρών που σηκώνουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.
Πρέπει εξαρχής να σημειωθεί ότι το λάθος έχει να κάνει με την υποεκτίμηση – για την οποία πολλοί είχαν ματαίως προειδοποιήσει – της επίπτωσης των μέτρων στο επίπεδο της ύφεσης που προκαλούν.
Εν ολίγοις, τα μέτρα – δηλαδή οι άγριες περικοπές σε όλα – προκάλεσαν καθίζηση, αντί για επιβράδυνση, στην ελληνική οικονομία. Με τον τρόπο αυτόν μπήκαμε σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η συρρίκνωση της οικονομίας οδηγούσε σε αποτυχία των μέτρων – με μείωση αντί για αύξηση των εσόδων, πράγμα που οδηγούσε σε νέα, αυστηρότερα μέτρα και ούτω καθ’ εξής.
Το ερώτημα που τίθεται επομένως, είναι σε ποια κατεύθυνση μπορεί να γίνει η – όποια – επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές: για να διασφαλίσει την εκταμίευση της δόσης – μαμούθ, η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ακόμα και με ρήτρες αυτόματης διόρθωσης, δηλαδή για άμεσα μέτρα σε περίπτωση αποτυχίας εκπλήρωσης των στόχων.
Μπορεί άραγε η Ελλάδα να ζητήσει περισσότερο χρόνο, με την επίκληση του λάθους στη συνταγή; Προφανώς – αλλά ούτε η οικονομία, ούτε οι πολίτες έχουν να κερδίσουν πλέον κάτι από μια τέτοια διαδικασία.
Μια παράταση θα σήμαινε ακόμα περισσότερο χρόνο ύφεσης – δηλαδή ακόμα περισσότερες χαμένες δουλειές, ακόμα μεγαλύτερες μισθολογικές περικοπές και βαρύτερη φορολογία. Αντίθετα, το στοίχημα της χώρας είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη επιστροφή στην ανάπτυξη!
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να προσαρμόσει την πολιτική της η κυβέρνηση: τα χρήματα της δόσης που της αναλογούν πρέπει να πέσουν αμέσως στην αγορά. Οποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες απαιτούνται για να γίνουν επενδύσεις, πρέπει να υιοθετηθούν ταχύτατα.
Κυρίως δε, πρέπει πια να αναζητηθεί η αναπτυξιακή διάσταση στο θέμα της φορολογίας: ο ΦΠΑ 23% στην εστίαση δεν είναι λάθος, είναι έγκλημα, αφού πνίγει την αγορά και στερεί έσοδα από το Δημόσιο. Τα ίδια ισχύουν και για τη φορολογία των καυσίμων.
Ακόμα και στα ακίνητα, η κυβέρνηση πρέπει να αναζητήσει κίνητρα για τη νεκρανάσταση της αγοράς, ώστε και οι πολίτες να αποκτήσουν κίνητρο να πληρώσουν τους φόρους, αλλά και να επαναλειτουργήσει η οικοδομή.
Η χώρα πρέπει να προχωρήσει μπροστά και να απεξαρτηθεί από τα Μνημόνια. Τα λάθη του χθες δεν μπορούμε να τα διαγράψουμε. Ας κοιτάξουμε να μας γίνουν μάθημα, για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο!















