Είχε μείνει όρθια μόνο η εκκλησία· σήμερα έχει 22 σπίτια

Το χωριό Καληβρύση, μόλις 500 μέτρα από τα σύνορα, είναι ένα από τα Γραμμοχώρια που δέχτηκαν πίσω τους περισσότερους κατοίκους, μετά την ερήμωση του Εμφυλίου. Η Καληβρύση ήταν το χωριό της μητέρας του Νίκου Αναστασίου, ο οποίος μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και από μικρό παιδί άκουγε ιστορίες για τα πετρόκτιστα σπίτια και την άγρια ομορφιά του Γράμμου.

«Ανέβηκα για πρώτη φορά στην Καληβρύση το ’67. Βαδίζαμε μετά τα τελευταία σπίτια και χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στα σύνορα. Αλβανοί στρατιώτες πυροβόλησαν προς το μέρος μας, κινήθηκε η δική μας Ταξιαρχία και λίγο έλειψε να σημειωθεί συνοριακό επεισόδιο».

Οπως στα περισσότερα Γραμμοχώρια, έτσι και στην Καληβρύση είχε μείνει όρθια μόνο η εκκλησία. «Εκείνο το βράδυ κοιμηθήκαμε στον γυναικωνίτη της εκκλησίας και για να ζεσταθούμε σκεπαστήκαμε με φτέρες από το βουνό». Το δικό του σπίτι ο Νίκος Αναστασίου άρχισε να το χτίζει το 1996. Ηλεκτρικό ρεύμα δεν είχε φτάσει ακόμη και με τη σύζυγό του, Ευθυμία, κοιμόνταν ανάβοντας κεριά. Θυμάται κι αυτός τα μουλάρια, φορτωμένα με οπλισμό, που περνούσαν τον χειμώνα του ’97 οι Αλβανοί λαθρέμποροι στο ελληνικό έδαφος. Το θετικό με την Καληβρύση ήταν ότι τα επόμενα χρόνια διαφημίστηκε ως προορισμός από ορειβάτες και ζωντάνεψε πιο γρήγορα. Σήμερα υπάρχουν 22 σπίτια και το χωριό γεμίζει κόσμο τα καλοκαίρια.