Μια ειδική στα φιλιά για τον Ντράγκι

Η Κριστίν Κλερ Γκράεφ είναι από το 2001 επικεφαλής και διευθύνουσα σύμβουλος του διεθνούς ομίλου οικονομικών δημοσίων σχέσεων Μπράνσγουικ (Brunswick) στη Φρανκφούρτη. Αυτή ήταν που έστησε τα γραφεία της βρετανικής προέλευσης εταιρείας στο οικονομικό κέντρο της Γερμανίας, έχει εξειδικευτεί στην επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων, τις δημόσιες σχέσεις στον χρηματοπιστωτικό κόσμο, την αναδιάρθρωση, τις συγχωνεύσεις και την εξαγορά εταιρειών. Πριν από τον Brunswick εργαζόταν ως σύμβουλος επιχειρήσεων στην Μπούρσον – Μαρστέλερ (Burson – Marsteller), διεθνή εταιρεία δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας. Και ακόμα πιο πριν, ως αναλύτρια στη βρετανική τράπεζα επενδύσεων Ντρέσντνερ Κλάινβορτ (Dresdner Kleinwort). Ο Μάριο Ντράγκι την επέλεξε να αναλάβει από την 1η Ιανουαρίου γενική διευθύντρια Επικοινωνίας και Γλωσσικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι μόνο μία από τις 21 υπηρεσίες της ΕΚΤ, αλλά ταυτόχρονα το «πρόσωπό» της στον έξω κόσμο, σε μια περίοδο κρίσιμη για την ευρωζώνη, με την Τράπεζα σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

«ΒΙΤΡΙΝΑ» ΤΗΣ ΕΚΤ.Η Γκράεφ θα είναι υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, ενημέρωσης, δημοσιεύσεων, εκδηλώσεων, πρωτοκόλλου και γλωσσικών υπηρεσιών της ΕΚΤ. Ως υπεύθυνη επικοινωνίας, θα  βοηθήσει τον Ντράγκι να μεταφέρει το όραμά του στους πολίτες της ευρωζώνης και τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές. Αποστολή της θα είναι επίσης η ομαλή επικοινωνία στους κόλπους της ΕΚΤ, ενός από τους πλέον πολυεθνικούς χώρους εργασίας στην ΕΕ. Το μέγα ερώτημα τίθεται ήδη: θα καταφέρει να βελτιώσει τις σχέσεις του Ντράγκι με τον διοικητή της Μπούντεσμπανκ, τον Γενς Βάιντμαν, ο οποίος επιμένει να πολεμάει με σθένος το νέο, ανεφάρμοστο ακόμα πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων της ΕΚΤ και έφτασε πρόσφατα να συγκρίνει, εμμέσως πλην σαφώς, τον Ντράγκι με τον Μεφιστοφελή του Φάουστ;
«Οι κίνδυνοι των εταιρικών ασπασμών… Πάνω ακριβώς που νομίζαμε ότι είχαμε εκπαιδεύσει εαυτούς όσον αφορά αυτά τα διαφορετικά πολιτισμικά έθιμα που προκαλούσαν άλλοτε τόσο μεγάλη σύγχυση στα διεθνή επιχειρηματικά μίτινγκ, καλούμαστε να περάσουμε μέσα από ένα νέο κοινωνικό ναρκοπέδιο. Είναι οι εταιρικοί ασπασμοί – η στιγμή εκείνη, γύρω από το τραπέζι του διοικητικού συμβουλίου ή σε κάποιο άλλο επίσημο επιχειρηματικό σκηνικό, κατά την οποία φίλοι, γνωστοί και επιχειρηματικοί εταίροι συναντώνται μάγουλο με μάγουλο ή, όπως συχνά συμβαίνει, δεν συναντώνται… Διότι ένα φιλί δεν είναι απαραίτητα μόνο ένα φιλί. Η σωστή και σύμφωνη προς τους τύπους συμπεριφορά βοηθά στην αποφυγή της αμηχανίας και μεταφέρει ένα σημαντικό μήνυμα…». Μπερδευτήκατε; Είναι κομμάτι ενός οδηγού που είχε δημοσιεύσει το 2009 η Κριστίν Κλερ Γκράεφ στον ιστότοπο του ομίλου Brunswick – και επί του παρόντος, το μόνο που ενδιαφέρει τα διεθνή μέσα όσον αφορά το άτομό της.
Για να συνοψίσουμε τον οδηγό, οι Βέλγοι δίνουν τρία φιλιά στα μάγουλα, οι Γάλλοι μόνο δύο αλλά κατά κανόνα όχι σε επαγγελματικά μίτινγκ. Οι Αμερικανοί φιλούν στον αέρα, οι Σκανδιναβοί σπάνια ανταλλάσσουν φιλιά σε χώρους εργασίας, οι Ισπανοί είναι «ιδιαίτερα φιλελεύθεροι με τα φιλιά τους». Οι άνδρες σε όλες τις κουλτούρες πρέπει να θυμούνται πως η απόφαση για το αν θα υπάρξει ασπασμός ή όχι είναι πάντα γυναικείο προνόμιο. Οσο για τους ασπασμούς στις παρειές μεταξύ ανδρών, στην Ευρώπη μόνον οι Γάλλοι (και οι Ρώσοι) τους θεωρούν αποδεκτούς, όλοι οι υπόλοιποι ας περιοριστούν στην τοποθέτηση ενός χεριού στον ώμο του άλλου, άντε και σε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη. Αυτά. Α, και υπόψη του κυρίου Ντράγκι, το γερμανικό επίπεδο εταιρικών ασπασμών είναι «σχεδόν μηδενικό». Εκείνα τα «ντοσιέ γεμάτα γυναίκες» που έχει μαζέψει ο Μιτ Ρόμνεϊ, μήπως να τα στείλει κατά Φρανκφούρτη μεριά;
Πολύς ο λόγος για τις γυναίκες και την ισότητα μεταξύ των φύλων τελευταία, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Χθες, και έπειτα από σχετική εισήγηση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεών του, το Ευρωκοινοβούλιο  καταψήφισε τον προτεινόμενο διορισμό του κεντρικού τραπεζίτη από το Λουξεμβούργο Ιβ Μερς στην εξαμελή Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΚΤ, διαμαρτυρόμενο επειδή δεν εξετάστηκε γυναικεία υποψηφιότητα για τη θέση. Σημείωση: τόσο η Εκτελεστική Επιτροπή όσο και το 23μελές Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ συγκροτούνται αποκλειστικά από άνδρες, η Κριστίν Κλερ Γκράεφ είναι μία από τις ελάχιστες γυναίκες στα ανώτερα κλιμάκια της τράπεζας. Το «όχι» του Ευρωκοινοβουλίου βέβαια δεν ήταν δεσμευτικό, μόνο συμβολικό. Δύο εικοσιτετράωρα αργότερα, η Κομισιόν είχε αποφασίσει να αναβάλει μέχρι νεωτέρας προγραμματισμένη ψηφοφορία επί προτάσεως της επιτρόπου Δικαιοσύνης και Θεμελιωδών Δικαιωμάτων Βίβιαν Ρέντινγκ, να υποχρεωθούν έως το 2020 όλες οι επιχειρήσεις στην Ευρώπη να δίνουν το 40% των θέσεων στα διοικητικά τους συμβούλια σε γυναίκες – οι νομικοί σύμβουλοι της ΕΕ ήγειραν ζήτημα νομιμότητας βάσει των ευρωπαϊκών κανονισμών. Επί του παρόντος, το 85% των ανώτερων διοικητικών στελεχών στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είναι άνδρες.

ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οι υποχρεωτικές ή μη ποσοστώσεις είναι μεγάλο και πονεμένο ζήτημα, με πολλά επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές. Εκείνο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, είναι πως διακρίσεις κατά των γυναικών υφίστανται, όπως υπάρχει και σεξισμός, λιγότερο ή περισσότερο λανθάνων. Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να ομολογήσουμε πως οι διαθέσιμες πληροφορίες για την Κριστίν Κλερ Γκράεφ είναι λιγοστές και η ίδια αρνείται (προς το παρόν) τις συνεντεύξεις, ο οδηγός περί εταιρικών φιλιών λοιπόν είναι ένας εύκολος τρόπος να καλυφθούν τα κενά. Γνωρίζουμε για παράδειγμα πως είναι Γαλλογερμανίδα, όχι όμως ποιος γονιός ήταν Γάλλος και ποιος Γερμανός, γνωρίζουμε πως φοίτησε στο Γαλλικό Σχολείο στη Φρανκφούρτη, σπούδασε στη Ρενς και το Λονδίνο, είναι ή τουλάχιστον υπήρξε παντρεμένη («το πατρικό της όνομα ήταν Γκρομπ») και προφανώς έχει παιδιά αφού είναι μέλος του δικτύου Εργαζόμενες Μητέρες. Είναι επίσης μέλος της πρωτοβουλίας Generation CEO, που προωθεί την εκπροσώπηση γυναικών στα γερμανικά διοικητικά συμβούλια, δεν αποκλείει μάλιστα, κατ’ αρχάς και μέχρις ότου «η οικονομική λογική πάρει τη θέση της ρητορικής», την εισαγωγή ενός συστήματος υποχρεωτικής ποσόστωσης. Last but not least, που λένε και οι Αγγλοσάξονες, είναι μαραθωνοδρόμος. Αθλήτρια αντοχής, δηλαδή. Χρήσιμο προσόν για τη νέα θέση της.