Ολυμπιακό χρονικό από το Α έως το Ω

Αστέρας μεγατόνων και σαφώς η προσωπικότητα που έκλεψε την παράσταση στους 30ούς Ολυμπιακούς Αγώνες ο Γιουσέιν Μπολτ. Ο Τζαμαϊκανός προσέθεσε τρία χρυσά μετάλλια και ένα παγκόσμιο ρεκόρ στο ολυμπιακό παλμαρέ του, μπαίνοντας στο πάνθεον της ιστορίας ως ζωντανός θρύλος (λέξη που του αρέσει ιδιαίτερα να χρησιμοποιεί). Προσέφερε ατελείωτο σόου στους θεατές και δεν ήταν τυχαία ο αθλητής που αγαπήθηκε από το κοινό σχεδόν περισσότερο και από ό,τι αν ήταν Βρετανός!

Bάθρο νικητών. Ο απόλυτος στόχος για κάθε συμμετέχοντα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά μόνο λίγοι κατάφεραν να το κάνουν πραγματικότητα και να ανέβουν σε αυτό. Γι’ αυτό και τα συναισθήματα είναι έντονα και είχαμε πολλούς αθλητές και αθλήτριες που ξέσπασαν. Δεν είναι λίγο πράγμα να προετοιμάζεσαι τέσσερα χρόνια και να τα παίζεις όλα για όλα σε δύο-τρία λεπτά συμμετοχής, όπως συμβαίνει σε πολλά αθλήματα.

Γιαννιώτης. Η εικόνα του στη μεικτή ζώνη, έχοντας λυγίσει από την απώλεια ενός μεταλλίου στις λεπτομέρειες στα 10 χλμ. κολύμβησης, είναι από τις πιο δυνατές της ελληνικής αποστολής στο Λονδίνο. Τεράστιος αθλητής με παγκόσμια αναγνώριση που κολυμπάει αμέτρητα χιλιόμετρα με στόχο να κάνει περήφανη τη χώρα του, δεν χρειάζεται να ζητά συγγνώμη από κανέναν. Εμείς τον ευχαριστούμε για όσα έχει προσφέρει. Η τιμή τού να είναι ο σημαιοφόρος στην τελετή λήξης ήταν επιβεβλημένη. Αποθεώθηκε κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Δρ Ρογκ. Στην τελευταία του διοργάνωση ως πρόεδρος της ΔΟΕ ο βέλγος «διπλωμάτης» προσπάθησε να τους βολέψει όλους. Κατάλαβε την… πατάτα της πρεμιέρας με τη δήλωσή του περί επιστροφής κατά κάποιο τρόπο των Αγώνων στο σπίτι του και με στροφή 180 μοιρών έπλεξε το εγκώμιο της Ελλάδας και της Αρχαίας Ολυμπίας στο φινάλε των αγώνων, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι εκεί γεννήθηκαν πριν από 3.000 χρόνια.

Εισιτήρια. Αλλος βραχνάς των διοργανωτών αλλά και γενικώς της ΔΟΕ, με τον Ζακ Ρογκ να θέτει το θέμα ως υψηλής προτεραιότητας στην πρώτη σύσκεψη που θα γίνει με το Ρίο τον Νοέμβριο. Τα άδεια στάδια, ιδιαίτερα τις πρώτες ημέρες σε συνδυασμό με δεκάδες ανθρώπους από πολλές χώρες που δεν μπόρεσαν να μπουν στα γήπεδα αν και είχαν εισιτήρια στα χέρια τους, ήταν από τα πιο σοβαρά πλήγματα των Αγώνων.

Ζουμ στα μεγάλα αθλητικά γεγονότα για πρώτη φορά σε τρισδιάστατη εικόνα προσέφερε η τηλεόραση. Αυτό ήταν μια από τις βασικές καινοτομίες των Αγώνων. Η τεχνολογία προχωράει και ιδιαίτερα στην πατρίδα του BBC – αν μη τι άλλο – οι Βρετανοί ξέρουν καλά από τηλεόραση και προσέφεραν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Σε κάποια αθλήματα, όπως το ποδήλατο BMX για παράδειγμα, η τηλεθέαση αποτέλεσε πρωτόγνωρη εμπειρία σύμφωνα με τις μαρτυρίες.

Ηλιάδης και πάσης Ελλάδος. Οι εικόνες με την κορούλα του Μαρία στην αγκαλιά του να κρατάει το χάλκινο μετάλλιο και να τον φιλάει θέλοντας να του δείξει πόσο της έλειψε είναι από τα χάιλαιτ των Αγώνων για την Ελλάδα. Ο αγαθός γίγαντας με ψυχή μικρού παιδιού δεν θα κρατήσει το μετάλλιο παρά μόνο αντίγραφο αφού το είχε τάξει στο Αγιον Ορος. Η κλάση του και η ικανότητά του ήταν και για χρυσό.

Θεός σώζοι διαχρονικά τη βασίλισσα στη Βρετανία, η οποία δεν μας τίμησε στην τελετή λήξης στέλνοντας τον εγγονό της, τον πρίγκιπα Χάρι. Οι Βρετανοί λατρεύουν τη βασίλισσά τους η οποία έκανε εντυπωσιακή είσοδο στην τελετή έναρξης, πέφτοντας (υποτίθεται) με αλεξίπτωτο στο Στάδιο ως παρτενέρ του Τζέιμς Μποντ. Πήγε σε κάποιες εγκαταστάσεις και προσπάθησε να μπει στο πνεύμα των Αγώνων, αλλά όπου καθόταν γινόταν χαμός από τις εκδηλώσεις λατρείας.

Ιλιγγο προκαλούν και για το Λονδίνο τα ποσά που δαπανήθηκαν για τους Αγώνες. Υπολογισμοί των διοργανωτών κάνουν λόγο για 30 δισ. λίρες μαζί με το κόστος των εγκαταστάσεων, για τις οποίες πάντως έχει προβλεφθεί μεταολυμπιακή χρήση. Καθαρά οι Αγώνες κόστισαν κοντά στα 10 δισ. λίρες. Από αυτά κοντά στα 30 εκατ. λίρες πήγαν στις δύο τελετές, έναρξης και λήξης, ενώ μεγάλο ποσό διατέθηκε για την ασφάλεια. Η ΔΟΕ έβαλε στα ταμεία της 8 εκατ. λίρες.

Κουπιά από χαλκό αλλά και πολύ πάθος μάς έβγαλαν ασπροπρόσωπους. Δεν είναι μόνο το χάλκινο μετάλλιο της Αλεξάνδρας Τσιάβου και της Χριστίνας Γιαζιτζίδου που μας έκαναν υπερήφανους, αλλά η συνολική παρουσία των παιδιών της κωπηλασίας με εξαιρετικά πλασαρίσματα και εμφανίσεις που άφησαν περισσότερες υποσχέσεις για το μέλλον. Η σωστή δουλειά που γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ομοσπονδία, σε συνδυασμό με την έλευση του ιταλού προπονητή Τζιοβάνι Ποστιλιόνε κάνουν τη διαφορά.

Λόρδος Σεμπάστιαν Κόε. Μαθημένος στους δρόμους αποστάσεων, ο λόρδος Σεμπάστιαν Κόε έφτασε μέχρι το τέρμα μια μεγάλη αποστολή που είχε αναλάβει. Μεθοδικός, διπλωμάτης και έμπειρος στο αθλητικό κομμάτι ο πρόεδρος της Οργανωτικής συνέβαλε τα μέγιστα στο να ολοκληρωθεί το εγχείρημα. Ηδη ανοίγονται μπροστά του νέες προοπτικές αλλά και πηγές εσόδων, αφού μόλις χθες ο Ντέιβιντ Κάμερον ανακοίνωσε πως ο Κόε θα είναι αντιπρόεδρος της εταιρείας που έχει συσταθεί για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων.

Με πολλά κενά η ασφάλεια, τομέας που ταλαιπώρησε αφάνταστα τους διοργανωτές. Παρά τα 256 εκατ. λίρες που ξόδεψαν για την ασφάλεια, οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να κάνουν… απόβαση με χιλιάδες στρατιώτες που προσγειώθηκαν ξαφνικά στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και ουσιαστικά έδωσαν λύση. Την ίδια ώρα η εταιρεία «εξαφάνισε» τις στολές που έφεραν το όνομά της και όλο το προσωπικό ασφαλείας ντύθηκε με πράσινες φόρμες που έγραφαν «Security».

Ντελίριο ενθουσιασμού στις κερκίδες από τους Βρετανούς που αποθέωσαν τους αθλητές τους, αλλά όχι μόνο. Οταν γέμισαν τα γήπεδα έδωσαν άλλο χρώμα στους Αγώνες, πολύ όμορφο, δεδομένου ότι έχουν αθλητική παιδεία και τον τρόπο να είναι κοντά στα σπορ. Το παράκαναν όμως πολλοί από αυτούς με την άφθονη κατανάλωση μπίρας ιδιαίτερα στις δύο τελετές, γεμίζοντας τα καθίσματα με άδεια μπουκάλια και ποτήρια.

Ξήλωμα. Αποσυντίθενται από χθες κάποιες εγκαταστάσεις αφού οι περισσότερες ήταν λυόμενες, για να έχουν πιο εύκολα μεταολυμπιακή χρήση. Θυμίζουμε όμως ότι έχουμε και Παραολυμπιακούς Αγώνες σε λίγες ημέρες στη βρετανική πρωτεύουσα και συνεπώς το μεγάλο ξήλωμα υπολογίζεται να αρχίσει περίπου σε ένα μήνα. Πάντως χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και εγκαταστάσεις από τους Αγώνες του 1948, όπως αυτή του βόλεϊ στο Earl’s Cort.

Oλυμπιακή Φλόγα ή μήπως διαφήμιση για… αναπτήρες. Τουλάχιστον τρεις φορές έσβησε επίσημα σε αυτούς τους Αγώνες η Φλόγα. Μία μετά την έναρξη για να μεταφερθεί από το κέντρο στην άκρη, μία προχθές για να ξαναπάει πιο κεντρικά και μία η κανονική που σήμανε τη λήξη των Αγώνων. Δεν θυμόμαστε από πότε έχει να συμβεί να μην είναι ορατή η Φλόγα έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο. Επίσης, σύμφωνα με τον κανονισμό, δεν πρέπει να διασπάται αλλά να είναι ενιαία, οι Βρετανοί όμως για τις ανάγκες του βωμού την έκαναν… χίλια κομμάτια.

Πάντα πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν οι χιλιάδες εθελοντές που επιβραβεύτηκαν και με τα ευχαριστήρια λόγια του Κόε. Απλώς ήταν λίγο «δυσκίνητοι», πηγαίνοντας… κλασικά με το βιβλίο. Δεν είναι τυχαίο πως επιστρατεύτηκε και εδώ Ελληνας για την εκπαίδευσή τους και σώθηκαν τα προσχήματα. Δυστυχώς οι Βρετανοί δεν έχουν Plan B και αν μπλοκάρει το Α, μπλοκάρουν και αυτοί μαζί. Επίσης δεν υπήρχε ομοιογένεια σε κοινές ουσιαστικά αποφάσεις.

Ρουντίσα από άλλο πλανήτη. Ο κενυάτης δρομέας μεσαίων αποστάσεων έδειξε και στο Λονδίνο πως τρέχει σε άλλες ταχύτητες. Εκπληκτικό παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μέτρα με καθαρόαιμο στυλ τρεξίματος, που μπορεί να τον πάει ακόμα πιο γρήγορα! Στα 23 του χρόνια και έχει κατακτήσει τον κόσμο, αλλά παραμένει προσγειωμένος και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Συρμοί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ήταν αυτοί του Μετρό, που χρειάστηκε ξαφνικά να εξυπηρετήσουν επιπλέον 1.000.000 ανθρώπους κάθε μέρα με πάνω από 3.000.000 δρομολόγια. Μπορεί να χάθηκαν λίγο στη… μετάφραση, αλλά σε γενικές γραμμές η μετακίνηση του κόσμου έγινε ομαλά και χωρίς τεράστια προβλήματα.

Τελετές έναρξης και λήξης. Οι Βρετανοί βρήκαν το κόλπο και το εφάρμοσαν με επιτυχία στην τελετή λήξης βγάζοντας απίστευτο κέφι. Αν το είχαν κάνει και πριν από 17 ημέρες, σίγουρα θα είχαν εισπράξει περισσότερα χειροκροτήματα. Η μουσική ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο και το εκμεταλλεύτηκαν μόνο στο φινάλε.

Υποχώρησε η ελληνική αποστολή στα μόλις δύο (χάλκινα) μετάλλια, επιστρέφοντας σε εποχές 1988 στη Σεούλ (χάλκινο) και 1984 στο Λος Αντζελες (ασημένιο και χάλκινο). Σίγουρα είναι ώρα περισυλλογής και σωστού προγραμματισμού με βάθος τετραετίας. Οι εποχές είναι δύσκολες όπως και η προολυμπιακή προετοιμασία είχε τις μεγαλύτερες δυσκολίες της τελευταίας εικοσαετίας, αλλά τα ταλέντα υπάρχουν. Χρειάζεται σχεδιασμός και ώριμες κινήσεις. Ετσι κι αλλιώς, εκεί πλέον θα κυμαινόμαστε όσον αφορά τα μετάλλια.

Φελπς των ρεκόρ. Χαρακτηρίστηκε βασιλιάς των Αγώνων, αν και κατά τη γνώμη μας είναι ο Μπολτ. Οπως και να έχει, στη χειρότερη περίπτωση ο αμερικανός υπεράνθρωπος παίρνει το ασημένιο μετάλλιο στους ήρωες των Αγώνων με εκπληκτικές επιδόσεις, παρότι συνήθως είναι χρυσός. Εκλεισε την καριέρα του με τον μυθικό απολογισμό των 22 ολυμπιακών μεταλλίων, από τα οποία τα 18 είναι χρυσά (έχει και 2 ασημένια και 2 χάλκινα).

Χαρές μεγάλες όπως σε άλλες διοργανώσεις δεν μας χάρισε ο στίβος. Αντίθετα, μας πλήγωσε με τα κρούσματα ντόπινγκ αρχικά του Γερβάσιου Φιλιππίδη και στη συνέχεια του Χονδροκούκη. Ηρθε και η κουταμάρα της Βούλας Παπαχρήστου για να δέσει το γλυκό. Ωστόσο δεν είναι σωστό να αδικήσουμε τους άλλους αθλητές, όπως ο Κώστας Φιλιππίδης, ο Λεμπέσης, η Υφαντίδου, ο Δουβαλίδης, η Φιλάνδρα αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ με τα δύο πανελλήνια ρεκόρ στο βάδην. Και τα άλλα παιδιά. Το μέλλον τους ανήκει.

Ψώνια στο Λονδίνο. Πρώτη φορά το ολυμπιακό χωριό ήταν τόσο κοντά στον κόσμο, στο μεγαλύτερο μάλιστα εμπορικό κέντρο του Λονδίνου. Οπως είναι φυσικό, οι αθλητές από τις 204 χώρες το… σήκωσαν.

Ωρα Ρίο. Οι Βραζιλιάνοι πήραν τη σκυτάλη και θα προσπαθήσουν να δώσουν έναν άλλο τόνο στους Αγώνες, που πρώτη φορά θα διοργανωθούν στη Νότια Αμερική. Η σάμπα και ο ρυθμός θα είναι στην πρώτη γραμμή και μάλιστα δύο χρόνια μετά το Μουντιάλ, που το περιμένουν πώς και πώς οι Βραζιλιάνοι.