Μαχητής ώς το φινάλε
«Σας απογοήτευσα όλους, λυπάμαι». Είναι στιγμές που δεν μπορείς
να εκφράσεις στο χαρτί τα συναισθήματα. H σκηνή με τον Σπύρο Γιαννιώτη στη μεικτή ζώνη ήταν από τις πιο έντονες που έχουμε ζήσει
O Σπύρος Γιαννιώτης κολυμπάει προς τον τερματισμό. Ο έλληνας πρωταθλητής πάλεψε χεριά με χεριά με τους αντιπάλους του αλλά δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο
Θα μπορούσε να είναι και η κορυφαία της ελληνικής αποστολής στο Λονδίνο. Να βλέπεις έναν σπουδαίο, παγκόσμιας κλάσης αθλητή (και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς, αλλά πρώτοι οι αντίπαλοί του) να λυγίζει και να ξεσπά κλαίγοντας, αν και είχε ήδη στεφθεί 4ος ολυμπιονίκης στο Λονδίνο.
Ο Σπύρος Γιαννιώτης έκανε μεγάλη κούρσα, ήταν μέσα στα μετάλλια ενώ ακόμα και 700 μέτρα πριν από το φινάλε ήταν δεύτερος, αλλά δεν άντεξε.
«Ενιωσα το σώμα μου και κυρίως τα χέρια μου να σφίγγονται στο φινάλε και εκεί κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να ακολουθήσω ώς τον τερματισμό τον 2ο και τον 3ο. Κρίμα, ζητώ συγγνώμη, αλλά έτσι είναι ο αθλητισμός. Δεν θέλω να προσβάλω τον 5ο και 6ο αθλητή αλλά για μένα δεν λέει τίποτε η 4η θέση. Είχα έρθει για μετάλλιο και έπρεπε τώρα να έχω κάτι κρεμασμένο στον λαιμό μου. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, απέτυχα» συνέχισε ο έλληνας πρωταθλητής που είναι δεδομένο ότι θα είχε καλύτερες πιθανότητες στην κλασική ανοιχτή θάλασσα, όπως παραδοσιακά διεξάγεται το αγώνισμα.
Λίγο αργότερα, έχοντας περάσει η ένταση των πρώτων λεπτών, τόνισε ότι «η τέταρτη θέση είναι σίγουρα τιμητική. Ξέσπασα όμως, γιατί πονάει αυτό το τόσο κοντά, τόσο μακριά».
Η διαμορφωμένη πίστα στο κανάλι μέσα στο Χάιντ Παρκ, το πάρκο του Λονδίνου, θύμιζε (σε συνθήκες) περισσότερο πισίνα και ήταν βούτυρο στο ψωμί του Τυνήσιου (χρυσού ολυμπιονίκη στο Πεκίνο και χάλκινου φέτος στα 1.500) Ουσάμα Μελούλι που πρώτευσε με 1.49’55”1.
Ο Τυνήσιος που αποφάσισε φέτος να δοκιμάσει στα 10 χλμ. έγινε ο πρώτος κολυμβητής με χρυσό σε πισίνα και ανοικτή θάλασσα (έστω… κανάλι). Θρίαμβος λοιπόν για τον Μελούλι, ο οποίος έδωσε φρενήρη ρυθμό στην κούρσα από το ξεκίνημα, ελπίζοντας να «σκάσει» τους αντιπάλους του. Στο τέλος, όμως, τα χρειάστηκε και ο ίδιος και αν είχε άλλα 100 μέτρα θα είχε χάσει το χρυσό από τον έμπειρο (και μεγάλο παραδοσιακά αντίπαλο του Γιαννιώτη) Γερμανό Τόμας Λουρτζ που έμεινε δεύτερος (1.49’58”5) με τρίτο τον Καναδό Ρίτσαρντ Γουάινμπεργκερ (1.50’00”3).
Ο Σπύρος Γιαννιώτης είχε κερδίσει και τους τρεις σε μεγάλους αγώνες, είχε κάνει πολύ καλή προετοιμασία, όμως ο αθλητισμός είναι αμφίρροπος. Στην εξέδρα οι συγγενείς του και από τη Βρετανία είχαν δημιουργήσει κλίμα, ενώ ιδιαίτερο θέμα έκανε και το BBC αναφέροντας πως ο έλληνας πρωταθλητής μας έχει και βρετανικές ρίζες (η μητέρα του είναι Βρετανίδα, ο πατέρας του Κερκυραίος και ο Σπύρος γεννήθηκε στο Λίβερπουλ).
«Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι αυτό το παιδί ύστερα από κάθε στενοχώρια βγαίνει πιο δυνατός» τόνισε ο προπονητής του Σπύρου Νίκος Γέμελος.
«Θα κολυμπώ όσο αντέχω. Το αγαπάω και με αγαπάει αυτό το άθλημα» πρόσθεσε ο 4ος ολυμπιονίκης μας, που θυμίζουμε είχε τον ίδιο τίτλο στην Αθήνα ως 5ος στα 1.500 και 7ος στα 400.
– Στην πάλη ο Ολεγκ Μότσαλιν ηττήθηκε στα σημεία από τον Ουζμπέκο Τίγκιεφ και αποκλείστηκε από τη συνέχεια των 74 κιλών ελευθέρας.