Ενα παιδί πίσω από τον μύθο
3 λεπτά
«Ποιος νίκησε; Ποιος νίκησε;» φωνάζει ο DJ προς το παλλόμενο πλήθος.
«Μπολτ, Μπολτ, Μπολτ, Μπολτ» απαντούν ξανά και ξανά παραληρώντας οι εκατοντάδες Τζαμαϊκανοί που είχαν συγκεντρωθεί στο Μπρίξτον, την αποικιακή γωνιά τους στο Λονδίνο και από τα μεγάφωνα ακούγεται το «One Love» του Μπομπ Μάρλεϊ.
Το καμάρι τους, ο άνθρωπος που κρατά την υπερηφάνεια της πατρίδας τους στα χέρια του, ο Γιουσέιν Μπολτ είχε νικήσει ξανά κόβοντας πρώτος το νήμα στον αγώνα των 200 μέτρων, που τον οδηγεί στη χώρα του μύθου.
«Είμαι ο κορυφαίος εν ζωή αθλητής του κόσμου. Είμαι ένας μύθος», λέει ξανά και ξανά ο Μπολτ για να τα ακούσει ο Καρλ Λιούις και ο Ζακ Ρογκ και όλοι όσοι αμφισβητούν την καθαρότητα και το μέγεθος των προσπαθειών του.
Το υπερκινητικό ψηλόλιγνο παιδί, που στον πρώτο αγώνα του στα επτά του χρόνια έπεσε και έφυγε τρέχοντας από το σχολείο του πλημμυρισμένος από δάκρυα ντροπής, έγινε ο απόλυτος σούπερ σταρ του αθλητισμού.
Μικρές λεπτομέρειες στη ζωή του στη μικρή πόλη Τρέλονι, στην Τζαμάικα, διαμόρφωσαν τον άνθρωπο που λατρεύουν οι φωτογράφοι.
Στα 15 του και ενώ είχε αρχίσει πλέον να ξεδιπλώνει το ταλέντο του στα σπριντ, παρά το πρόβλημα σκολίωσης που είχε στο μεταξύ διαπιστωθεί, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων που διοργανωνόταν στην πρωτεύουσα της Τζαμάικα, το Κίνγκστον. Από την πίεση και το άγχος που ένιωθε λόγω των μεγάλων προσδοκιών που είχαν από αυτόν οι συμπατριώτες του, εμφανίστηκε στο στάδιο φορώντας ανάποδα τα παπούτσια του.
«Πατέρα, είναι η τελευταία φορά που αφήνω το άγχος να κυριαρχήσει πάνω μου», είπε στον Γουέλεσλι Μπολτ, τον άνθρωπο που αποτελεί πρότυπο για τον κορυφαίο σπρίντερ όλων των εποχών.
Εκτοτε, πριν από κάθε αγώνα φροντίζει να χαλαρώνει και να απολαμβάνει κάθε στιγμή, δημιουργώντας ατμόσφαιρα σόου την οποία απεχθάνεται ο επικεφαλής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ.
Η εικόνα του Μπολτ δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο σκέψης του. Κλείνεται αρκετά συχνά στον εαυτό του και περνά απαρατήρητος στο Κίνγκστον όπου έχει μετακομίσει μετά τα πρώτα χρήματα που κέρδισε από τις νίκες και τις χορηγίες.
Από τις αγαπημένες του πόλεις είναι το Πεκίνο, γιατί εκεί έβαλε τα θεμέλια του μύθου του στους Αγώνες του 2008 και η Αθήνα γιατί λατρεύει τους Ελληνες και τον καιρό στη χώρα μας.
Αν δεν ήταν αθλητής του στίβου θα ήθελε να παίζει κρίκετ – η πρώτη μεγάλη αγάπη του – ή ποδόσφαιρο. Τολμάει μάλιστα να αυτοπροτείνεται στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της οποίας είναι φαν, ενώ δηλώνει θαυμαστής του Κριστιάνο Ρονάλντο και του Μέσι.
Εχει αδυναμία στα ακριβά αυτοκίνητα αλλά στην οδήγηση αποδεικνύεται λιγότερο καλός και γρήγορος απ’ ό,τι στο ταρτάν. Το πρόσφατο τροχαίο ατύχημα που είχε στο Κίνγκστον, στις 5 τα ξημερώματα, φαίνεται πως τον επηρέασε αρνητικά στην ψυχολογία του και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις ήττες του στα τράιαλ από τον Μπλέικ.
Την Πέμπτη το βράδυ, αφού σήμανε σιωπητήριο προς τους αμφισβητίες του κάνοντας τη χαρακτηριστική κίνηση με το δάκτυλο, συμπλήρωσε: «Αυτό που ήθελα το πήρα. Είμαι περήφανος για τον εαυτό μου».














