Κάθε λιμάνι και κίνδυνος για τους πλοιάρχους – κασκαντέρ

Ανεπαρκή και επικίνδυνα χαρακτηρίζουν τα περισσότερα λιμάνια οι πλοίαρχοι. Οπως λένε, στην ουσία πρόκειται για φυσικά αγκυροβόλια, που δημιουργήθηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα για να δέχονται καΐκια και πλέον – στην πλειονότητά τους – δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να δεχτούν πλοία νέας τεχνολογίας. Οι σημερινές ανάγκες είναι για επιβατηγά πλοία 140 μέτρων, αλλά κι ακόμη μεγαλύτερων…

Η ανεπαρκής προστασία από τους ανέμους, τα αβαθή νερά που εμποδίζουν τους ελιγμούς, η ελλιπής σήμανση, αλλά και η έλλειψη προσκρουστήρων – για να μη χτυπούν τα πλοία πάνω στις προβλήτες – είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά λιμάνια, σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξε – για το 2012 – η Πανελλήνια Ενωση Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού.

«Λιμάνι για μένα σημαίνει: μπαίνω μέσα, ασφαλίζομαι και μου παρέχονται υπηρεσίες. Στην Ελλάδα όμως παρακαλάμε μόλις πιάσει καιρός να βγούμε εκτός λιμανιού για να ησυχάσουμε και να νιώσουμε πιο ασφαλείς», λέει στα «ΝΕΑ» ο καπετάνιος του «Blue Star Delos», Δημήτρης Διονυσάτος. «Κι αυτό διότι μόλις πιάσει βοριάς ή νοτιάς, φοβόμαστε μήπως σπάσουν οι άγκυρες, αφού δεν έχουμε πολύ χώρο για να ρίξουμε το απαιτούμενο έκταμα – το μήκος της αλυσίδας της άγκυρας» .

Και συνεχίζει: «Την ίδια ώρα, δεν υπάρχει το απαιτούμενο βύθισμα για να γίνουν οι αναγκαίες μανούβρες. Πόσο να αντέξουν οι μηχανές του πλοίου όταν έχεις τον αέρα στην μπάντα; Τη στιγμή που σας μιλάω είμαστε στη Νάξο και οι κάβοι δεν μπορούν να δεθούν αφού το βαπόρι είναι πιο φαρδύ από την προβλήτα…».

Με εμπειρία 22 χρόνων στα πλοία, θεωρεί ότι «οι ημιβελτιώσεις που κατά διαστήματα έχουν γίνει δεν έχουν λύσει τα προβλήματα, με συνέπεια, εκτός από τα λιμάνια του Πειραιά και της Σύρου, όλα τα άλλα να είναι επικίνδυνα…». Το «Blue Star Delos» έχει μήκος 145,9 μέτρα και μεταφέρει 2.400 επιβάτες. «Αυτό το πλοίο δεν μπορεί σήμερα να δέσει σε κανένα λιμάνι των Μικρών Κυκλάδων. Λόγω του μεγέθους του, είναι επικίνδυνο», αναφέρει ο Δημήτρης Διονυσάτος.

Στη Φολέγανδρο. Πολύ επικίνδυνο είναι και το λιμάνι της Φολεγάνδρου. «Για μένα είναι – αν όχι το χειρότερο – ένα από τα χειρότερα πανελλαδικά», τονίζει ο πλοίαρχος του επιβατηγού «Αρτεμις», Στέλιος Περιστεράκης. «Πρέπει να είσαι εξαιρετικά έμπειρος κατά την προσέγγισή σου εκεί, καθώς είναι διάσπαρτα τα βράχια κοντά στην είσοδό του. Το βράδυ μάλιστα τα πράγματα είναι ακόμα πιο δυσχερή, αφού και ο φωτισμός είναι ελλιπής. Ειδικά, όταν πνέουν ισχυροί βοριάδες, ένας καπετάνιος που φτάνει εκεί πρώτη φορά ίσως και να έχει πρόβλημα…», συμπληρώνει.

«Ολα τα λιμάνια θέλουν δουλειά», τονίζει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού, Γιώργος Βλάχος. «Εμείς τους είχαμε συμβουλέψει, αλλά αυτοί που κατασκευάζουν τα λιμάνια δεν μας άκουσαν. Σήμερα ο πλοίαρχος πρέπει να είναι κασκαντέρ για να μπει και να δέσει με ασφάλεια σε αυτά…».

Υστερα από θαλάσσια υπηρεσία 39 χρόνων, ο συνταξιούχος πλέον πλοίαρχος του επιβατηγού πλοίου «Μυρτιδιώτισσα», Νίκος Τριμίτσιος, ακόμη θυμάται το λιμάνι των Αντικυθήρων. «Προσωπικά για εμένα, είναι ένα από τα πλέον δύσκολα λιμάνια. Εχει προβλήματα με τη σήμανση, ο χώρος στην προβλήτα είναι πολύ μικρός, με συνέπεια να χωράς ίσα ίσα. Εχει υφάλους και ξέρες, ενώ είναι εκτεθειμένο στους βορειοανατολικούς ανέμους…», αναφέρει.