Το αίμα στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου

Ηταν ΣεπτέμβρHς, «Mαύρος Σεπτέμβρης»! Οι Γερμανοί αναλαμβάνουν την πρώτη μεγάλη διοργάνωση μετά τον Πόλεμο. Προηγήθηκε ο μισός Αξονας (Ρώμη, Τόκιο) και οι Αθάνατοι είπαν να συγχωρέσουν και τους βασικούς ενόχους του αιματοκυλίσματος της Ευρώπης. Η μοίρα όμως δεν τους συγχώρησε. Το αίμα κυνηγάει τους Γερμανούς από τη γέννησή τους ως έθνους. Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες της χλιδής και των εκατομμυρίων μάρκων έμειναν στην ιστορία για το αιματοκύλισμα, για τον εγκληματικό ερασιτεχνισμό των ανδρών της Ασφάλειας και την προκλητική και ανάλγητη στάση των Αθανάτων της ΔΟΕ. Με λίγα λόγια: η παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση «Μαύρος Σεπτέμβρης» εισβάλλει στο Ολυμπιακό Χωριό και συλλαμβάνει μέλη της ισραηλινής αποστολής. Ζητούν την απελευθέρωση 200 κρατούμενων συμπατριωτών τους. Η πρώτη τραγωδία σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση!

Τρομοκράτες και όμηροι μεταφέρονται στο αεροδρόμιο του Μονάχου, όπου η απειρία των γερμανικών ειδικών δυνάμεων οδηγεί σε σφαγή. Οι 11 όμηροι νεκροί, νεκροί και 6 από τους 8 τρομοκράτες. Οι Αγώνες χάνουν τη σημασία τους. Οι Αθάνατοι δεν χάνουν το κέφι τους. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ Αϊβερι Μπραντέιζ θα αναφωνήσει 24 ώρες μετά και ενώ οι υπάλληλοι του αεροδρομίου πασχίζουν να καθαρίσουν το ζεστό αίμα: The Games must go on. Και οι Αγώνες συνεχίζονται και ουδείς ευαίσθητος φίλαθλος δεν νοιάστηκε πραγματικά για τον Μαρκ Σπιτς που πήρε επτά χρυσά μετάλλια στην πισίνα, ούτε για την Ολγα Κόρμπουτ, τη μικροκαμωμένη γυμνάστρια που νίκησε τους νόμους της φυσικής, γιατί οι ευαίσθητοι φίλαθλοι μετρούσαν νεκρούς, όχι μετάλλια. Στο βάθρο του Μονάχου το ψηλότερο είχε ανεβεί η τραγική μοίρα της Γερμανίας που ξανά της είχε… απονεμηθεί αίμα!