Υφεση

Η τρόικα έπαιξε αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ευρωπαϊκού αλλά δεν κυριάρχησε. Οπως και στην πραγματική ζωή, η κούραση – ύστερα από μια ατέλειωτη σεζόν – ήταν αυτή που κυριάρχησε. Και, τώρα, η αμφιβολία.

Η Ολλανδία έχει πρόβλημα σκοραρίσματος το οποίο επιδεινώνει η εσωτερική φαγωμάρα, η Γερμανία έχει πρόβλημα φρεσκάδας που καλύπτει το πνεύμα νικητή, η Ισπανία έχει πρόβλημα κορεσμού που δυσκολεύει η συνειδητά συντηρητική τακτική. Και οι τρεις έχουν πρόβλημα υπερβολικά ίσως μεγάλων προσδοκιών για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Η Γερμανία κέρδισε χωρίς να το αξίζει ιδιαίτερα και επειδή η Πορτογαλία φοβάται πάντα να μεγαλώσει τη σκιά της. Η Ισπανία θα μπορούσε να κερδίσει αν ο Τόρες ερχόταν από μια χρονιά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση αλλά και πάλι δεν θα έπειθε απέναντι σε μια παράδοξη Ιταλία, χωρίς άμυνα αλλά με ωραία ανάπτυξη. Η Ολλανδία, η μόνη που έχασε, κι αυτή δεν το άξιζε, καθώς έκανε πενταπλές ευκαιρίες απέναντι στην πιστή στους περιορισμούς της Δανία. Κανείς φυσικά δεν μπορεί να βγάλει ήδη συμπεράσματα για την πορεία τους, πόσω μάλλον να ξεγράψει τα φαβορί. Ομως η Ολλανδία θα χρειαστεί αναδόμηση, η Γερμανία διαχείριση του υλικού της και η Ισπανία επιθετικότερους προσανατολισμούς. Και όλες βέβαια τύχη.

Μένει έτσι ως νικήτρια των εντυπώσεων του Σαββατοκύριακου η πιο γερασμένη αλλά και πιο ομάδα του τουρνουά, η Ρωσία. Με ομοιογένεια και φαντασία, ένστικτο επιθετικό, υπέροχη μεσαία γραμμή. Και με το ερώτημα αν οι βετεράνοι θα αντέξουν – την πίεση του τουρνουά και των πολλών αγώνων, το ανέβασμα της τρόικας και όποιων αουτσάιντερ εμφανιστούν. Εν τω μεταξύ, τα χαρτιά της πραγματικής ισχύος μένουν στον αέρα.