Ενα παιδί μετράει τα άστρα
Ο Λευτέρης Κοσμίδης έχει μάθει να κάνει υπομονή. Το μεγάλο του όνειρο είναι ένα ολυμπιακό μετάλλιο, αλλά θα πρέπει να περιμένει άλλα τέσσερα χρόνια για να ταξιδέψει στη μακρινή Βραζιλία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Δεν μου φαίνεται μακρινή αυτή η διοργάνωση. Περνάνε εύκολα τα χρόνια. Η σκέψη ότι κάτι έχεις μπροστά σου σε γεμίζει και σε ευχαριστεί», σχολιάζει. «Ισως πιο ζόρικα θα είναι αυτό το καλοκαίρι, όταν θα βλέπω τους αγώνες στο Λονδίνο από την τηλεόραση. Ξέρω ότι θα είναι πολύ δύσκολο. Ομως κοιτάω μπροστά».
Ο Κοσμίδης μπορεί να ήταν πρώτος στον κόσμο πριν από δύο χρόνια και πρωταθλητής Ευρώπης την περασμένη εβδομάδα, αλλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο δεν πρόκειται να πάει, επειδή η χώρα μας είχε μία μόνο θέση και αυτή την κέρδισε ο Βλάσης Μάρας.
Ο 21χρονος γυμναστής πάντως χαίρεται τη ζωή του και ας του λείπουν κάποια πράγματα που κάνουν οι νέοι στην ηλικία του. «Το βασικό είναι ότι οι επιτυχίες μού φέρνουν χαρά, με γεμίζουν. Ετσι, δεν σκέφτομαι ότι μου λείπει κάτι». Είναι ένα παιδί που χαίρεται την παρέα: «Μ’ αρέσει να κάνω τους φίλους μου να γελάνε. Οι κολλητοί μου είναι οι συναθλητές μου.
Είμαι φίλος με όλους. Μαζί πολλές φορές και στις διακοπές. Μύκονο, Πάρο, μας αρέσουν αυτά τα νησιά, αν και δεν έχω προτιμήσεις. Σημασία έχει η παρέα να είναι καλή».
Είναι ένα παιδί που άρχισε τη γυμναστική από πέντε χρονών λόγω οικογενειακής παράδοσης. Οι γονείς του, Θανάσης και Σοφία, ήταν πρωταθλητές στη γυμναστική και στη συνέχεια ασχολήθηκαν με την προπονητική.
Ο Λευτέρης ήθελε να παίξει ποδόσφαιρο, υποστηρίζει την ΑΕΚ, αλλά τώρα παρακολουθεί κυρίως ξένα πρωταθλήματα: «Το ποδόσφαιρο μ’ αρέσει. Παρακολουθώ κυρίως αγγλικό και ισπανικό. Μ’ αρέσει η Μπαρτσελόνα λόγω του τρόπου παιχνιδιού της και στην Αγγλία λίγο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θα ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο, αλλά, εντάξει, και στη γυμναστική καλά είναι».
Ο 21χρονος γυμναστής θέλει να ασχοληθεί με το άθλημά του και όταν σταματήσει, αλλά όχι ως προπονητής: «Σπουδάζω Φυσικοθεραπεία και αυτό με γεμίζει περισσότερο. Ετσι, σταματώντας τη γυμναστική, θέλω να παραμείνω στον χώρο ως φυσικοθεραπευτής».
Ο υπολογιστής, το facebook και το twitter είναι η συντροφιά του στα ταξίδια. Κι ένα μικρό παράπονο: «Θα ήθελα η γυμναστική να είχε περισσότερη δημοσιότητα.
Αυτό θα σήμαινε πολλά για εμάς. Θα έρχονταν χορηγοί στο άθλημα. Εγω ψάχνω, αλλά δεν μπορώ να βρω. Η ομοσπονδία όσο μπορεί μας βοηθάει. Οσο για την Πολιτεία, μας οφείλουν τα πριμ από το 2008».
Google news
