Ποια είναι η «λύση μπαζούκα» που θα καθησύχαζε τους επενδυτές

Στην περίπτωση της ελληνικής αποχώρησης, ο EFSF και ο ESM θα χρησιμοποιούσαν τα κεφάλαιά τους για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα στην ελεύθερη αγορά και να εισφέρουν κεφάλαια σε τράπεζες της ευρωζώνης. Η μόλυνση όμως δεν θα περιοριζόταν και η κρισιμότητα της κατάστασης θα απαιτούσε την εμπλοκή της ΕΚΤ. Σύμφωνα με τις συγκλίνουσες απόψεις των αναλυτών, η ΕΚΤ θα έπρεπε να προχωρήσει σε μεγάλης κλίμακας «ποσοτική χαλάρωση» και να αρχίσει εκ νέου το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων σε πολύ υψηλά επίπεδα για να χαλιναγωγήσει την αναρρίχηση των αποδόσεων, χρηματοδοτώντας ουσιαστικά τη δραστηριότητά της αυτή με το τύπωμα χρήματος μέσω των κεντρικών τραπεζών. Θα προσέφερε ρευστότητα στις τράπεζες με μηδενικό επιτόκιο, ώστε να αντισταθμιστεί η μαζική φυγή των καταθέσεων, ενώ θα έκανε αποδεκτά ως ενέχυρο και εξαιρετικά χαμηλής διαβάθμισης στοιχεία ενεργητικού. Αυτή η παρέμβαση, που έχει περιγραφεί και ως «λύση μπαζούκα», θα ήταν αρκετά πειστική για τις αγορές και θα καθησύχαζε τους επενδυτές.