Η έξαρση της βίας

Τα σημάδια της βίας είχαν φανεί από νωρίς. Αλλά τώρα που φτάνουμε στο φινάλε της περιόδου είναι σαφές ότι το πράγμα ξεφεύγει. Και μάλιστα σε ραντεβού που δεν αφορούν μόνο τη βιτρίνα του αθλητισμού, αλλά και παιχνίδια πίσω από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.

Την περασμένη Πέμπτη είχαμε την επίθεση στο πούλμαν που μετέφερε την αποστολή μπάσκετ του Παναθηναϊκού, μια επίθεση που ορισμένοι την αντιμετώπισαν με στυλ «έλα μωρέ, τι έγινε, κακώς δεν διεξήχθη το ντέρμπι».

Τα ξημερώματα του Σαββάτου είχαμε τον εμπρησμό και την ολική καταστροφή στο πούλμαν της αποστολής πόλο του Ολυμπιακού στο Αργοστόλι. Τυφλός φανατισμός, ανεξέλεγκτη κατάσταση. Και χθες, μόλις οι ποδοσφαιριστές του Τυρνάβου πήγαν να κατέβουν από το λεωφορείο και να ετοιμαστούν για το παιχνίδι με τον Εθνικό Γαζώρου( Football league 2), δέχθηκαν επίθεση από περίπου 25 αγνώστους. Μάλιστα, υπήρξαν και τραυματίες από τις επιθέσεις με ξύλα και πέτρες, με αποτέλεσμα ορισμένοι να διακομιστούν στο νοσοκομείο Σερρών.

Το ξύλο δεν κάνει διακρίσεις. Το φαινόμενο είναι κοινωνικό, αλλά η ουσιώδης διαφορά είναι πως έχει προχωρήσει σε επιθέσεις κατευθείαν σε μέλη των αντίπαλων αποστολών. Κάποτε είχαμε βία μόνο μεταξύ οπαδών. Τώρα, επιθέσεις δέχονται τα πούλμαν και οι αθλητές. Αυτό σημαίνει ότι με τον φανατισμό έχουν μπολιαστεί πολλοί και δεν διστάζουν τις κατά μέτωπον επιθέσεις ακόμη και κάτω από τη μύτη της Αστυνομίας. Φυσικά, το ματς στις Σέρρες αναβλήθηκε. Αυτό είναι το έλασσον. Το μείζον σχετίζεται με το «πού πάμε». Τα ευχολόγια είναι ώρα να δώσουν τη θέση τους σε πράξεις. Οι ακραίες συμπεριφορές οπαδών, συμπεριφορές που παραπέμπουν σε χουλιγκανισμό, είναι πολύ συχνές. Τόσο στα ντέρμπι όσο και στα παιχνίδια μεταξύ ομάδων που δεν κουβαλούν «στρατό» οπαδών μαζί τους.

Και στα λεγόμενα «ανύποπτα» ματς είναι πολύ πιθανό να παραμονεύει ένα χτύπημα στον αθλητισμό. Αυτό είναι το πλέον ανησυχητικό.