Το κρατικό μυστικό της Βαλερί

Βράδυ Κυριακής, 6ης Μαΐου. Ο νικητής των γαλλικών εκλογών, ο Φρανσουά Ολάντ έχει μόλις ολοκληρώσει στην Τιλ, το προπύργιό του, την πρώτη «προεδρική» ομιλία του, το πλήθος από κάτω τον αποθεώνει. Και ξαφνικά μια ομάδα από ακορντεονίστες (η Τιλ φημίζεται για τα ακορντεόν της) ανεβαίνει στη σκηνή και αρχίζει να παίζει το τραγούδι «La vie en rose» της Εντίτ Πιαφ. Ο Ολάντ εκπλήσσεται, αναζητεί το βλέμμα της Βαλερί Τριερβελέρ, οι δυο τους μένουν για λίγο να ακούν αγκαλιασμένοι το τραγούδι. Ηταν μια έκπληξη της συντρόφου του. «Γιατί το “La vie en rose”; Αυτό είναι κρατικό μυστικό», λέει χαριτολογώντας η 47χρονη δημοσιογράφος στους «Times», στην πρώτη της μεγάλη συνέντευξη μετά την εκλογή του Ολάντ.

Η Τριερβελέρ ετοιμάζεται να αναλάβει στις 15 Μαΐου ένα ρόλο – αυτόν της πρώτης κυρίας – που την κάνει να νιώθει «λίγο άβολα». «Αλλά θα τα καταφέρω πολύ καλά αν δεν περιοριστεί μόνο σε αυτό», λέει. «Θέλω να εκπροσωπήσω την εικόνα της Γαλλίας, να προσφέρω τα απαραίτητα χαμόγελα, να είμαι καλοντυμένη, δεν πρέπει όμως να σταματήσει εκεί. Γλάστρα δεν θα γίνω». Εχει εκφράσει άλλωστε επανειλημμένως την πρόθεσή της να συνεχίσει να εργάζεται προκειμένου να συντηρήσει τους τρεις γιους που έχει από τον δεύτερο σύζυγό της, τον Ντενί Τριερβελέρ. Ως πρότυπα, την εμπνέουν περισσότερο η Ντανιέλ Μιτεράν ή η Χίλαρι Κλίντον, παρά η Κάρλα Μπρούνι ή η Μπερναντέτ Σιράκ. «Οταν μου λέτε ότι είμαι το αντίστοιχο της Μισέλ Ομπάμα δεν μπορώ να πιστέψω ούτε τα μάτια ούτε τα αυτιά μου», λέει με χιούμορ στον δημοσιογράφο των «Times», Τσαρλς Μπρέμερ.

«ΜΕ ΓΟΗΤΕΥΣΕ». Η Τριερβελέρ μιλά ανοιχτά για την αγάπη της για τον Ολάντ, τη σχέση που διατηρούν από το 2005 – αν και γνωρίζονται από το 1988. «Πίστευα ανέκαθεν στο μέλλον του. Ωστόσο, πριν από τον πολιτικό με γοήτευσε ο άνδρας. Και γνωρίζοντας τον άνδρα ανακάλυψα ότι αυτά που μπορεί να φαίνονται ως αδυναμίες είναι στην πραγματικότητα η μεγάλη δύναμή του… Είναι ευχάριστος και εύκολος στη συμβίωση. Αυτό είναι και μια πολιτική μέθοδος. Αφοπλίζεις τον αντίπαλο όταν τείνεις το χέρι στον άνθρωπο που κρατά ένα μαχαίρι. Εχει καταφέρει να μεταστρέψει πολλούς έτσι. Εχει απίστευτη δύναμη».

Η ίδια μιλά συνεχώς περί πολιτικής με τον Ολάντ• δεν ανακατεύεται όμως ποτέ σε προσωπικές του αποφάσεις. Ούτε στην προεκλογική εκστρατεία αναμείχθηκε, ξέρει εντούτοις να ξεχωρίζει τους «αυλικούς» που σπεύδουν πλέον να πάρουν θέση στο πλάι του – «πόσω μάλλον αφού ήμουν με τον Φρανσουά Ολάντ την περίοδο κατά την οποία δεν υπήρχαν παρά πέντε άνθρωποι γύρω του», τα χρόνια της πολιτικής ερήμου.