Το ελληνικό στοίχημα

ΟΙ δύο πρώτες ανανεώσεις συνεργασίας προπονητών με ομάδες δίνουν το στίγμα της προσεχούς σεζόν.

Ο μεν Παράσχος, χωρίς πολλά πολλά, συμφώνησε να συνεχίσει στον Λεβαδειακό. Και ο Τσιώλης σχεδόν αμέσως είπε το «ναι» στον Αστέρα Τρίπολης. Αμφότεροι οι τεχνικοί απέφυγαν να μπουν σε ατέρμονες συζητήσεις με τις ομάδες τους ενώ δεν θέλησαν να ρισκάρουν ώστε να εξαργυρώσουν την καλή τους σεζόν με ένα μεγαλύτερο συμβόλαιο. Τι φανερώνει αυτό; Πως οι περισσότεροι βαδίζουν στα σίγουρα. Τόσο ο Παράσχος όσο και ο Τσιώλης δεν έχασαν από τη συνεργασία τους με Λεβαδειακό και Αστέρα Τρίπολης. Ποντάρουν στη βεβαιότητα που δίνει η μόνιμη παρουσία παραγόντων στις εταιρείες αυτές και εκτιμούν ότι θα αποφύγουν καταστάσεις αστάθειας. Αντίστοιχα, οι ομάδες επιλέγουν να μην πάνε σε λύσεις που δίπλα τους έχουν ερωτηματικά αλλά να επενδύσουν σε γνώριμούς τους προπονητές. Φυσικά, ακόμη και ο Πανιώνιος που (λέγεται ότι) φλερτάρει με τον Παντελίδη σκοπεύει να κοιτάξει την ελληνική αγορά. Εδώ βρίσκεται, λοιπόν, το «κλειδί». Οι περισσότερες ομάδες θα ενδιαφερθούν να δώσουν το τιμόνι τους σε ελληνικά χέρια. Οχι μόνο γιατί είναι πιο προσιτά σε ό,τι αφορά στον οικονομικό τομέα αλλά και διότι οι υπόλοιπες αναζητήσεις εμπεριέχουν αυξημένο ρίσκο. Θα είναι σαν να ψαρεύουν σε θολά νερά. Και αυτά αφορούν στις ΠΑΕ κάτω από τις ισχυρές και όσες διεκδικούν συνήθως τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.

Να, συνεπώς, η μεγάλη ευκαιρία για τους έλληνες προπονητές. Να δείξουν αντοχές και ικανότητες, να πείσουν για την αξία τους, να επιβεβαιώσουν ότι βελτιώθηκαν σε όλους τους τομείς που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Αν πάνε καλά την επόμενη περίοδο, τότε συνολικά το όνομα του ντόπιου προπονητή θα φτιάξει και το κασέ θα αυξηθεί. Γιατί σε έναν ποδοσφαιρικό κόσμο που αλλάζει και τη σκυτάλη παίρνουν οι έλληνες παίκτες το στοίχημα αφορά και τους έλληνες τεχνικούς.