λεξικό

Το έργο παίζεται συχνά στη σκηνή του επαρχιακού ποδοσφαίρου: Ενας «λεφτάς» που κατάγεται από την πόλη και δεν ξεχνά τις ρίζες του, αποφασίζει να κάνει κάτι σπουδαίο για τους συμπολίτες του. Αντί να χτίσει κανένα νοσοκομείο – να πιάσει και τόπο – αγοράζει την ομάδα της περιοχής και αποφασίζει να δώσει όσα, όσα για να τη φτάσει ψηλά. Εμπιστεύεται τα πόστα σε ντόπιους άμπαλους που του συστήθηκαν για ειδικοί, και συνεχίζει τη ζωή του στην Αθήνα ήσυχος ότι η ομάδα (και η επένδυσή του) βρίσκεται σε καλά χέρια. Στις πρώτες στραβές τον πείθουν ότι φταίει η ατυχία, ύστερα ο προπονητής, μετά οι διαιτητές, και στο τέλος το σύστημα γενικότερα που τον έχει βάλει στο μάτι. Αποκομμένος από την πραγματικότητα καταπίνει αμάσητο ό,τι του σερβίρουν οι εμπειρικοί και αυτοδίδακτοι παράγοντες ενώ εξακολουθεί να πληρώνει όσα του ζητάνε για να διορθωθούν τα πράγματα. Ακόμη κι όταν η ομάδα υποβιβάζεται, εκείνος θεωρεί ότι για όλα φταίει το παρασκήνιο. Και υποκύπτοντας στη μοίρα, βάζει πωλητήριο.