«Ο,τι παράγω το απολαμβάνω μαζί με φίλους και την οικογένειά μου»

Στις πέντε το πρωί πίνει τον καφέ του. Ξεκινά το διάβασμα για ένα δίωρο περίπου, ώσπου να σκάσει το πρώτο φως της ημέρας. Το περιμένει για να μπει στο αυτοκίνητό του και να βρεθεί στο κτήμα του. Σε μια έκταση τεσσάρων στρεμμάτων ο πρώην υφυπουργός Γεωργίας γίνεται αγρότης. Αφησε τη δικηγορία για να ασχοληθεί με την πολιτική. Οταν αποφάσισε να εγκαταλείψει τα έδρανα της Βουλής, ξεκίνησε να ασχολείται με το αγρόκτημά του που για εκείνον πια είναι ο παράδεισός του. Ανάμεσα στις κερασιές, τις ελιές, το λάδι, τα φασολάκια, τις βυσσινιές, τις αχλαδιές, αλλά και τα μαρούλια και τα σπανάκια αισθάνεται δημιουργικός και χρήσιμος. Οπως λέει ο ίδιος, «δεν έγινα αγρότης για να κερδίσω χρήματα. Τα πιο πολλά από τα προϊόντα που παράγω τα απολαμβάνω μαζί με τους φίλους μου και την οικογένειά μου». Με το εφάπαξ της γυναίκας του αγόρασε τέσσερα στρέμματα στην περιοχή Καρδία Θεσσαλονίκης. Εκεί φύτευσε ό,τι μπορεί να τον κάνει αυτάρκη. Αλλωστε προκύπτει ένα οικονομικό όφελος όταν μπορείς να παράγεις ο ίδιος την τροφή σου. Ο Αλέκος Δαμιανίδης φρόντισε και το θέμα της ενέργειας με φωτοβολταϊκά και με μια χειροκίνητη φρέζα βρίσκεται σχεδόν όλη την ημέρα στο χωράφι. «Οργώνω, σπέρνω, ραντίζω, καθαρίζω το χωράφι και μαζί και το μυαλό μου».

Μπορεί να βρίσκεται μακριά από τα έδρανα του Κοινοβουλίου, όμως ο Αλέκος Δαμιανίδης παραμένει ενεργός πολίτης. Αλλωστε πιστεύει ότι η συνεισφορά του καθενός στον τόπο μπορεί να προκύψει από οποιοδήποτε αξίωμα και αν κατέχει. Νιώθει το ίδιο χρήσιμος με το όργωμα της γης και το κλάδεμα των δέντρων του.

Η χαρά της δημιουργίας βρίσκεται στα χέρια του όταν κρατάει τους καρπούς των κόπων του. Και η χαρά μεγαλώνει όταν καλεί τους φίλους του για να τα μοιραστούν. «Με γεμίζει να πίνει ένας φίλος το κρασί της χρονιάς και να μου λέει ότι ήταν καλύτερο από το περσινό. Αυτό για μένα είναι ευχαρίστηση που δεν εξαργυρώνεται εύκολα».