Τα πορτρέτα της ζωής στους δρόμους

Ο Λι Τζέφρις είναι ένας ερασιτέχνης φωτογράφος από την Αγγλία. Εδώ και μερικά χρόνια το ενδιαφέρουν του μονοπωλούν τα πρόσωπα ανθρώπων που ζουν στους δρόμους μεγάλων πόλεων σε Ευρώπη και Αμερική. Οι πρώτες φωτογραφίες αστέγων που τράβηξε ήταν στο Λονδίνο. Η εμπειρία που είχε σε κεντρικές πλατείες της βρετανικής πρωτεύουσας άλλαξε για πάντα την αντίληψή του για τη φωτογραφία, όπως ομολογεί. Πολλοί από τους άστεγους ανθρώπους δεν νιώθουν την ανάγκη να μιλήσουν – πολύ περισσότερο να υπομείνουν τη δοκιμασία μιας φωτογράφισης. Ο 40χρονος φωτογράφος έμαθε να τους πλησιάζει ευγενικά και να μιλάει μαζί τους. Μάλιστα, έπειτα από κάθε φωτογραφία συνηθίζει να τους δίνει λίγα χρήματα για να αγοράσουν κάτι να φάνε.

Η αρχή
Οταν ο φωτογράφος Λι Τζέφρις επισκέφθηκε το Λονδίνο
το 2008, αντίκρισε στην πλατεία Λέισεστερ ένα άστεγο κορίτσι που κοιμόταν σε υπνόσακο. Τη φωτογράφισε από απόσταση και όταν εκείνη τον αντιλήφθηκε, αυτός ένιωσε πολύ αμήχανα και την πλησίασε να της ζητήσει συγγνώμη. Το κορίτσι δέχτηκε να του διηγηθεί την ιστορία του, το πώς βρέθηκε να κοιμάται στον δρόμο, και ο φωτογράφος έβγαλε μερικές ακόμη φωτογραφίες, δίνοντας έμφαση στα μάτια και το πρόσωπο. Εκτοτε, όπως λέει, δεν σταμάτησε να φωτογραφίζει άστεγους ανθρώπους σε δρόμους αμερικανικών και ευρωπαϊκών πόλεων, προσπαθώντας – αν και ερασιτέχνης φωτογράφος – να αποτυπώνει τα συναισθήματά τους.

Με φιλική διάθεση
Ο Λι Τζέφρις θεωρούσε ότι είχε στη διάθεσή του μερικά δευτερόλεπτα για να αποτυπώσει στον φακό τα πρόσωπα αστέγων. Αλλαξε τακτική και πλέον προσπαθεί να είναι φιλικός μαζί τους και να τους πείθει να του επιτρέπουν να «σηκώνει τη μηχανή». Πάντοτε τους ανταμείβει με ένα μικρό φιλοδώρημα.

Για τα μάτια της μόνο
Ο φωτογράφος λέει ότι τα μάτια ενός ανθρώπου είναι αυτά που τον ελκύουν να τον φωτογραφίσει. Στη συνέχεια επεξεργάζεται τις εικόνες για να ενδυναμώσει το συναισθηματικό στοιχείο που αυτά εκπέμπουν.

Εμφαση στη λεπτομέρεια
Σε κάθε φωτογραφία επιδιώκει να αναδεικνύει όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί. Ακόμα κι αν στο κάδρο υπάρχει μόνο ένα πρόσωπο. Η επεξεργασία που υφίσταται η εικόνα συμβάλλει στον επιδιωκόμενο στόχο. Είναι μια διαδικασία που συνήθως διαρκεί περισσότερο από τη λήψη των εικόνων.