Τέλος στον εφιάλτη

ΤΟ αποψινό ματς της ΑΕΚ στην Αυστρία, κόντρα στην πάλαι ποτέ ισχυρή Στουρμ Γκρατς, μοιάζει με το τέλος ενός εφιάλτη.

Περί αυτού πρόκειται: η ΑΕΚ έκανε τη χειρότερη πορεία της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Χωρίς στόχους και φιλοδοξίες, δίχως να αφήσει σε κάποιο γήπεδο το στίγμα της, έδειχνε περιφερόμενος θίασος στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Οποιος ήθελε έβαζε γκολ στην αναιμική της άμυνα, ο καθένας μπορούσε να γίνει ήρωας κόντρα στην ΑΕΚ.

Ηταν μια τραυματική εμπειρία. Το φιλότιμο ναι μεν αρκεί για τα ματς του εγχώριου πρωταθλήματος, είναι όμως ελάχιστο για τα ραντεβού έξω από τα σύνορα. Θυμίζουμε ότι η ΑΕΚ τον περασμένο Μάιο έδωσε τα πάντα για να βγει στην Ευρώπη και το καλοκαίρι πάλεψε για να μπει στους ομίλους του Europa League. Και; Εκεί τελείωσαν οι βλέψεις; Αραγε, οι αρμόδιοι νοιάζονταν μόνο και μόνο για τα εγγυημένα χρήματα που θα έμπαιναν στο ταμείο; Κακώς. Πολύ κακώς. Γιατί αν η ΑΕΚ πρόσεχε περισσότερο, μπορούσε όχι να διεκδικήσει πρόκριση, κάτι φαινομενικά δύσκολο, αλλά να φτιάξει την τύχη της και να ζεστάνει παραπάνω τον κόσμο της. Ενας βαθμός, μια καλή απόδοση, ένα ξεπέταγμα κάποιου παίκτη, είναι προφανές ότι θα έφερναν κέρδη σε μια ΠΑΕ που τα ζητά σε κάθε ευκαιρία. Επιπρόσθετα, οι μετοχές της σε επίπεδο εντυπώσεων, χωρίς αμφιβολία θα ανέβαιναν.

Η ΑΕΚ (και η κάθε ΑΕΚ) πρέπει να πάρει μάθημα από τον ΠΑΟΚ. Σε έναν σαφώς ισχυρότερο όμιλο, η ομάδα του Μπόλονι έφτασε στην επιτυχία και την πρόκριση, διεκδικώντας διαφημίσεις και πολλαπλά κέρδη στο εγγύς μέλλον. Δεν απαξίωσε τη διοργάνωση, δεν εκτίμησε ότι η πρόκριση συνιστά το όριο της διάκρισης και έφτασε στην υπέρβαση. Από τη μια η σωστή αντιμετώπιση, από την άλλη το λάθος. Ισως γιατί στον ΠΑΟΚ επικεντρώθηκαν στον όμιλο, αναζητώντας τρόπο για κέρδη και όχι τον επενδυτή «φάντασμα» ή τον από μηχανής θεό.