Μιλούσε για τις ρίζες του ως «περήφανος Πόντιος»

Oπως εκατοντάδες παιδιά ελλήνων μεταναστών, ο Θεόδωρος πέρασε τα παιδικά του χρόνια μαζί με τη γιαγιά του στο χωριό, ενώ οι γονείς του εργάζονταν στη Γερμανία. Μόλις έκλεισε τα 10, λίγο μετά τη Μεταπολίτευση, ταξίδεψε στο Μόναχο για να τους βρει.

Εκεί συνέχισε την εκπαίδευσή του σε ελληνικό δημοτικό και γυμνάσιο και μετά εγγράφηκε σε γερμανικό τεχνικό λύκειο. Λίγο μετά την αποφοίτησή του έπιασε δουλειά στους γερμανικούς σιδηροδρόμους. Στα 21 του, όντας ανεξαρτητοποιημένος από τον πατέρα και τη μητέρα του, παντρεύτηκε την αγαπημένη του. Εναν χρόνο μετά γεννήθηκε η πρώτη κόρη του, σύντομα ακολούθησε και η δεύτερη. Επειδή η σύζυγός του ήταν βέρα Γερμανίδα, οι κόρες του πήγαν σε γερμανικό σχολείο. Ο ίδιος δεν επεδίωξε ποτέ του να «εκγερμανιστεί», με κάθε ευκαιρία μιλούσε για τις ρίζες του από τον Πόντο και δήλωνε «περήφανος Πόντιος».

«Δεν είχε αλητοπαρέες, ήταν πολύ “καθαρό” παιδί και πρόσεχε. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι είχε εμπλακεί σε παράνομες δραστηριότητες και παλέψαμε πολύ για να προστατεύσουμε την υστεροφημία του, γιατί λέγονταν πολλά».