Αυτός, αυτή και το νέο σκάνδαλο

Αν ισχύει ότι «ο αποθανών δεδικαίωται», τότε καλύτερα να αφήναμε τον πολιτικό Στρος-Καν στην ησυχία του, στη μοναξιά της οικίας του στην Place des Vosges και στην κατάθλιψή του.

Γιατί ο πάλαι ποτέ ισχυρός άνδρας του ΔΝΤ είναι τελειωμένος, σε αυτό συμφωνούν όλοι στη Γαλλία. Ο,τι του είχε απομείνει από αξιοπρέπεια, δημόσια εικόνα και μέλλον έπειτα από τις κατηγορίες για βιασμό από μια καμαριέρα του «Sofitel» (που καταρρίφθηκαν, αν και η διαδικασία συνεχίζεται στα αστικά δικαστήρια των ΗΠΑ) και για απόπειρα βιασμού από τη γαλλίδα συγγραφέα Τριστάν Μπανόν (η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, αν και οι ανακριτές αναγνώρισαν πως υπήρξε σεξουαλική επίθεση), του το στέρησε οριστικά η εμπλοκή του ονόματός του σε μια υπόθεση μαστροπείας με έδρα το ξενοδοχείο «Carlton» της Λίλης. Ηταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Οσο για την πρόσφατη ανακοίνωση πως ο Στρος-Καν και η σύζυγός του Αν Σενκλέρ προτίθενται να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη προκειμένου να «σταματήσει ή να καταδικαστεί» κάθε παραβίαση του «τεκμηρίου της αθωότητας» και της «ιδιωτικής ζωής» τους, αυτή θυμίζει βρυχηθμό ενός λιονταριού που έχει καταντήσει από βασιλιάς το κλωτσοσκούφι της ζούγκλας.

ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Σύμφωνα με τον γαλλικό Τύπο (για να μην ξεμακραίνουμε από τη ζούγκλα), ο πάλαι ποτέ «βέβαιος επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας» δεν είναι πια παρά σκιά του παλιού εαυτού του. «Τρώει τα νύχια του μέχρι που βγαίνει αίμα και περνά τις μέρες του μη κάνοντας τίποτα, ανήμπορος ακόμα και να διαβάσει ένα βιβλίο, μένει κάποιες φορές να κοιτάζει για ώρα το κενό». Δεν βλέπει παρά έναν δυο ανθρώπους την εβδομάδα, δεν του έχουν άλλωστε απομείνει περισσότεροι. Οσο για την Αν Σενκλέρ, τον βράχο πάνω στον οποίο στηριζόταν από τον περασμένο Μάιο, όταν έσκασε η βόμβα της σύλληψής του στη Νέα Υόρκη, αυτή, αναλόγως με το δημοσίευμα, σκέπτεται πια σοβαρά να τον εγκαταλείψει ή τον έχει ήδη εγκαταλείψει. Η τελευταία τους κοινή εμφάνιση χρονολογείται στις 7 Οκτωβρίου και 12 ημέρες αργότερα, η Σενκλέρ φέρεται να δήλωσε σε φίλους: «Φεύγω για το Μαρακές!», στην παραθεριστική κατοικία του ζευγαριού. Επιπλέον, λέγεται, του έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να πληρώσει την αποζημίωση των εκατομμυρίων δολαρίων που ενδεχομένως να κληθεί ο DSK να καταβάλει στη Ναφισατού Ντιαλό (τα λεφτά τα έχει κυρίως η Σενκλέρ) και έχει ήδη κλείσει τους κοινούς λογαριασμούς τους.

ΤΟ ΝΕΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ. Πίσω από όλα αυτά, η «άλλη υπόθεση DSK», η υπόθεση «Carlton». Ολα ξεκίνησαν στις 2 Οκτωβρίου, με τη σύλληψη στο Βέλγιο του «Ντοντό η Σαλαμούρα», κατά κόσμον Ντομινίκ Αλντερβελέρντ, γάλλου μαστροπού που κατηγορείται ότι απασχολούσε ανήλικες σε οίκους ανοχής του Βελγίου. Ο «Ντοντό» διατηρεί στενές σχέσεις με τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων του «Carlton» στη Λίλη. Σύντομα ο Τύπος άρχισε να μιλά για δίκτυο μαστροπείας στο οποίο εμπλέκονται ξενοδόχοι (ο ιδιοκτήτης του «Carlton» και άλλων δύο ξενοδοχείων στη Λίλη), επιχειρηματίες (όπως ο Φαμπρίς Παζοφσκί, ιδιοκτήτης επιχείρησης ιατρικού εξοπλισμού στο Πα-ντε-Καλέ και τοπικό στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος) και αστυνομικοί (όπως ο επιθεωρητής Ζαν-Κριστόφ Λαγκάρντ, υπεύθυνος ασφαλείας του διαμερίσματος Νορ, όπου ανήκει η Λίλη). Το όνομα του Στρος-Καν το πρωτοαναφέρει στην αστυνομία μία πόρνη. Πολύ σύντομα αποκαλύπτεται πως Παζοφσκί και Λαγκάρντ οργάνωναν σουαρέ με πόρνες για τον DSK τόσο στο Παρίσι όσο και στην Ουάσιγκτον, ακόμα και στην έδρα του ΔΝΤ. Ο Παζοφσκί μάλιστα φέρεται να περνούσε μέρος των εξόδων στην εταιρεία του, γράφοντας «DSK» στις αποδείξεις. Κι ακριβώς τη στιγμή που ο εξευτελισμός του Στρος-Καν είχε φτάσει στο ναδίρ, διέρρευσαν στον Τύπο SMS που είχε στείλει την περίοδο 2009-2010 στον επιχειρηματία.

«Παίρνω μια μικρούλα στα κλαμπ της Βιέννης. Σου λέει να έρθεις με καμιά δεσποινίδα;»… «Θέλεις, μπορείς, να έρθεις σε ένα τέλειο πονηρό κλαμπ στη Μαδρίτη (φέρνοντας και υλικό);»… «Σκέφτηκες να κλείσεις σουίτα με πισίνα;»… «Για τη Γάνδη, πρέπει να μου πεις γρήγορα, είναι κλαμπ ή ιδιωτική βραδιά;»… Στα επίμαχα SMS, όμως, ο Στρος-Καν εμφανίζεται να έχει φέρει ή να σκοπεύει να φέρει τον Παζοφσκί σε επαφή με τουλάχιστον τρία γνωστά στελέχη των Σοσιαλιστών, τους Πιερ Μοσκοβισί, Ζαν-Μαρί Λε Γκεν και Κριστόφ Μποργκέλ. Αντάλλασσε άραγε τις πονηρές χάρες του επιχειρηματία με πολιτικές χάρες; Είναι και αυτό προς διερεύνηση μαζί με τα ερωτήματα αν ο DSK μπορεί να κατηγορηθεί για ενθάρρυνση – υποβοήθηση μαστροπείας ή αποδοχή υπεξαιρεμένων χρημάτων. Ακόμα όμως και αν δεν κατηγορηθεί ποτέ για τίποτα, αν κριθεί δηλαδή απλός πελάτης του κυκλώματος, το κακό έχει γίνει.