Κράχτης δεν είναι πάντα ο σταρ

Θα ισοδυναμεί με ουτοπία να ειπωθεί ότι μια ομάδα μπορεί να σταθεί χωρίς κάποιον φάρο. Αλίμονο! Τουναντίον, οι περισσότερες ομάδες φροντίζουν να στηρίζονται σε έναν ή δύο ακριβούς ποδοσφαιριστές προκειμένου να μην… ξενερώσουν τελείως τον κόσμο που ζητά ένα αποκούμπι για να πάρει διαρκείας ή να τρέξει στο γήπεδο.

Αρα, υφίστανται και εξαιρέσεις. Η ΑΕΚ πόνταρε στον Γκούντγιονσεν. Στον Παναθηναϊκό της νέας κατάστασης, ο Λέτο κεντρίζει το ενδιαφέρον, κυρίως για το πώς θα αντιδράσει μέχρι το τέλος και αν θα αντέξει να τραβά το κουπί και όλο το «τρίφυλλο» καράβι. Ο Ολυμπιακός έχει τον Μιραλάς, έναν παίκτη που χρύσωσε μεν για να τον κρατήσει στον Πειραιά, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: θα έπαιρνε τόσα ο Βέλγος σε ευρώ και αναγνώριση την εποχή που οι αγελάδες ήταν παχιές και κατέφθαναν Ριβάλντο, Τζιοβάνι, Καρεμπέ και Σία; Ο ΠΑΟΚ δίνει «γη και ύδωρ» ώστε να έχει τον Βιεϊρίνια και αν ο Πορτογάλος δεν πιάσει καλή απόδοση σε ένα ματς προκύπτουν προβλήματα.