Δύο υπερδυνάμεις
Το νέο δίπολο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου συγκροτούν η Ισπανία και η Γερμανία, τα αδιαμφισβήτητα φαβορί για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, σύμφωνα με τις τελευταίες αποδόσεις των μπουκμέικερ.
Ποντόλσκι και Ινιέστα πέρασαν τρένο τους προκριματικούς
του Euro υποσχόμενοι τιτανομαχίες στα γήπεδα Πολωνίας
και Ουκρανίας
Φούριας Ρόχας και Νάσιοναλμανσαφτ βρίσκονται ένα σκαλί πάνω από τις υπόλοιπες ομάδες, όπως απέδειξαν στα προκριματικά του Euro.
Και τα δύο συγκροτήματα ολοκλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους μόνο με νίκες, επίτευγμα που στο παρελθόν έχουν πετύχει άλλες δύο ομάδες. Η Γαλλία στα Euro 1992 και 2004 και η Τσεχία το 2000.
Ταυτόχρονα οι Ισπανοί έφτασαν τις 14 σερί νίκες σε επίσημους αγώνες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Γαλλίας και της Ολλανδίας.
Κατά τον Φραντς Μπεκενμπάουερ η Μπαρτσελόνα είναι ανώτερη της Εθνικής Ισπανίας γιατί έχει στις τάξεις της τον Λιονέλ Μέσι.
Στα δύο τελευταία παιχνίδια, με Τσεχία και Σκωτία, οι Φούριας Ρόχας, ο κορμός των οποίων αποτελείται από τους παίκτες της Μπαρτσελόνα, βάλθηκαν να διαψεύσουν τον «Κάιζερ».
Εναντίον των Τσέχων η κατοχή της μπάλας έφτασε στο 78% και οι σωστές μεταβιβάσεις τις 1.088, που ήταν ρεκόρ για εθνική ομάδα, από τότε που εισήχθη η στατιστική στο άθλημα.
Στο επόμενο ματς με τη Σκωτία οι Ισπανοί ανέβασαν στο 80% την κατοχή της μπάλας, ενώ αντάλλαξαν 1.149 σωστές πάσες! Ταυτόχρονα απέδειξαν πως μπορούν να αγωνιστούν χωρίς σέντερ φορ.
Στο πρώτο από τα τρία γκολ που πέτυχαν εναντίον της Σκωτίας (3-1) συμμετείχαν και οι 11 παίκτες ανταλλάσσοντας 42 πάσες σε 1,34 λεπτά!
Σε αυτή την ποδοσφαιρική μηχανή που κονιορτοποιεί οποιονδήποτε αντίπαλο, η Γερμανία αντιπαρατάσσει το ταλέντο, τη δύναμη, την επιθετικότητα, τον πλουραλισμό και το τεράστιο βάθος του πάγκου της.
Είναι κοινή διαπίστωση πως ποτέ στο παρελθόν το γερμανικό ποδόσφαιρο δεν ανέδειξε τόσο μεγάλη φουρνιά ταλαντούχων ποδοσφαιριστών.
Το φαινόμενο αυτό βεβαίως δεν είναι τυχαίο. Μετά το καταστροφικό για τα Πάντσερ Euro 2000, η γερμανική ομοσπονδία υποχρέωσε τους επαγγελματικούς συλλόγους της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας να δημιουργήσουν ακαδημίες, γιατί διαφορετικά δεν θα τους δινόταν άδεια συμμετοχής.
Η συνολική επένδυση έφτασε τα 500 εκατ. ευρώ και μεταξύ των υποχρεώσεων που ανέλαβαν οι σύλλογοι ήταν να διαθέτουν στα ρόστερ των ακαδημιών τουλάχιστον 12 παίκτες που να μπορούν να αγωνιστούν στην Εθνική Γερμανίας. Ηταν ένα κρίσιμο σημείο της προσπάθειας που απέδωσε καρπούς σε μία δεκαετία.
Κάτι ανάλογο είχε ζητήσει να εφαρμοστεί και ο προπονητής της Γαλλίας Λοράν Μπλαν στην ακαδημία του Κλερφοντέν, που αποτελεί την πηγή ανάδειξης νέων ταλέντων, τα οποία όμως στη συνέχεια επιλέγουν να παίξουν στις εθνικές ομάδες των χωρών από τις οποίες κατάγονται. Γι’ αυτή την πρόταση ο Μπλαν είχε χαρακτηριστεί ρατσιστής.
Η πλειάδα καλών παικτών στην Ισπανία και τη Γερμανία αναγκάζει τους προπονητές των δύο ομάδων να υιοθετήσουν ένα νέο δόγμα: βασικοί τέλος. Κανένας παίκτης δεν παίρνει τη φανέλα σπίτι του και όλοι είναι χρήσιμοι την κατάλληλη στιγμή.
Να σημειωθεί πάντως πως στο παρελθόν οι ομάδες που πήγαν στα τελικά του Euro μόνο με νίκες, απέτυχαν. Την τελευταία φορά οι Γάλλοι αποκλείστηκαν στα προημιτελικά του Euro 2004 από την Ελλάδα που ήταν το μεγάλο αουτσάιντερ και παιζόταν με απόδοση 100 προς 1. Συμπτωματικά οι «μπούκις» δίνουν ξανά απόδοση 100 προς 1 πως η Ελλάδα θα κατακτήσει το Euro .