Φωτεινή εξαίρεση

ΣΤΟΝ ορυμαγδό των κακών ειδήσεων, η Εθνική του μπάσκετ είναι μια φωτεινή εξαίρεση. Ενα πλατύ χαμόγελο κόντρα στα μουντά πρόσωπα που βλέπεις παντού. Στον δρόμο ή στο γραφείο.

Αυτή η Εθνική μπάσκετ προσφέρει κάτι που έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Την αισιοδοξία. Ισως με τον Διαμαντίδη και τον Παπαλουκά, τον Σπανούλη και τον Σοφοκλή, η Εθνική να είχε τα φόντα να πάει πολύ ψηλά στο Ευρωμπάσκετ. Το ταλέντο, ας είμαστε ειλικρινείς, μεγαλύτερο θα ήταν. Ωστόσο, τις ημέρες που διανύουμε, τα παιδιά του μπάσκετ κλείνουν το μάτι σε όλους μας. Σαν να λένε, ρίξτε μια ματιά στην προσπάθειά μας. Την αξίζουν. Προκαλούν ηλεκτροσόκ ενθουσιασμού, κυρίως γιατί δεν σταματούν να μοχθούν, να παλεύουν κάθε φάση, να πέφτουν στο παρκέ και να τα δίνουν όλα. Τα πολλά ριμπάουντ και τα κλεψίματα αποδεικνύουν πως έχουμε να κάνουμε με μαχητές. Μέχρι πρότινος, κάποιοι ήταν άγνωστοι. Ο Μπράμος δίνει ώθηση και καλύπτει κάθε τρύπα στην άμυνα. Ο Κουφός κάνει επίδειξη δύναμης και επιβεβαιώνει πως έχει προοδεύσει. Δεν είναι πια νέος, αλλά ολόκληρος άνδρας. Ο Βασιλειάδης πείθει πως πρέπει να λογίζεται ως αξιόπιστος σουτέρ. Ο Καλάθης λες και γεννήθηκε στα μέρη μας! Ο δε Φώτσης, στην καλύτερη ίσως φάση της καριέρας του, δείχνει γνήσιος αρχηγός μιας ομάδας όπου όλοι νιώθουν ίσοι. Είναι ο αληθινός οδηγός, εγγύηση σοβαρότητας και σταθερότητας, με χέρι-αλφάδι και ελατήρια στα πόδια!

Οσο για τον Ζούρο, εξελίχθηκε μέσα από αντιξοότητες. Κάποτε ήταν άγουρος όταν κάθισε στον πάγκο του Ολυμπιακού. Βελτιώθηκε, κυνήγησε τη μάθηση, πήγε σε ξένες χώρες, έμαθε κουλτούρες διαφορετικές και άνοιξε τους μπασκετικούς του ορίζοντες. Τώρα, γεμάτος αυτοπεποίθηση, έχει κάνει τους παίκτες να αγωνίζονται ομαδικά, έθεσε όρια και κανόνες, δημιουργεί μια νέα ομάδα από το μηδέν.

Οπου κι αν φτάσει σε αυτό το Ευρωμπάσκετ η Εθνική, το βέβαιο είναι πως επαναπροσδιορίζει τη σχέση της με το κοινό. Γιατί πιο πολύ και από την κατάληξη, σημασία έχει η προσπάθεια. Και όλο το τιμ πασχίζει για το καλύτερο δυνατό.