Η μιντιακή καταδίκη του Στρος-Καν

Δημοσιεύουμε το χθεσινό κύριο άρθρο της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» που αναφέρεται στην περίπτωση της σύλληψης και της απαγγελίας κατηγοριών κατά του Ντομινίκ Στρος-Καν. Η κριτική του εξηγεί τη «βιασύνη» του εισαγγελέα αλλά και τα προβλήματα στην αντικειμενικότητα της Δικαιοσύνης, όταν οι αποφάσεις της συνυφαίνονται με τις επιδιώξεις της πολιτικής και του (εντυπωσιοθηρικού) Τύπου.

Μία γυναίκα κάνει μια σοβαρή καταγγελία. Η Δικαιοσύνη προστάζει να ακουστεί, να ληφθούν υπόψη οι αιτιάσεις της με τη μεγαλύτερη δυνατή αντικειμενικότητα. Η Δικαιοσύνη όμως προστάζει επίσης να αναγνωριστεί το τεκμήριο της αθωότητας σε αυτόν τον οποίο κατηγορεί.

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι οι επικίνδυνες επιπλοκές της αμερικανικής διαδικασίας καταδίκασαν, τουλάχιστον μιντιακά, τον Ντομινίκ Στρος-Καν πριν καν αρχίσει να γίνεται σοβαρή έρευνα.

Διότι δύο τινά: ή η αστυνομία και το γραφείο του εισαγγελέα Σάιρους Βανς είχαν τις απαραίτητες αποδείξεις ώστε να επιβάλουν στον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τη σκληρότερη δυνατή αντιμετώπιση ή δεν τις είχαν και έπρεπε να προχωρήσουν με κάποια σύνεση. Επέλεξαν τον πρώτο δρόμο. Ενήργησαν φυσικά στο πλαίσιο της νομιμότητας, ταυτόχρονα όμως επέβαλαν σε έναν άνθρωπο μια κατάσταση που σήμαινε για αυτόν το ανεπανόρθωτο: την αποχώρησή του από την κεφαλή του ΔΝΤ, τη διαγραφή κάθε πολιτικού μέλλοντος στη Γαλλία.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ. Μπορούμε να καταλάβουμε γιατί χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες από τα μέσα Μαΐου, όταν συνελήφθη ο Στρος-Καν, για να καταλήξουν η αστυνομία και ο εισαγγελέας στο συμπέρασμα πως η νεαρή μάρτυρας είναι αναξιόπιστη και να αρθεί ο κατ’ οίκον περιορισμός του Στρος-Καν. Μπορούμε να καταλάβουμε γιατί, ακόμα και να τους συγχαρούμε, ενεργούν με προσοχή ώστε να ανακαλύψουν την αλήθεια. Δεν υπάρχει σε αυτά τίποτε το ενοχλητικό.

Εκείνο που σοκάρει, σε ένα σύστημα όπου ο εισαγγελέας εκλέγεται και παίζει την επανεκλογή του στα αποτελέσματα που φέρνει, είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε αυτό το επικίνδυνο ζευγάρι το οποίο σχηματίζουν Δικαιοσύνη και Τύπος. Μικρές φράσεις διέρρεαν στα Μέσα από την αστυνομία και το γραφείο του εισαγγελέα, για να αναμεταδοθούν μετά αυτάρεσκα από τους δημοσιογράφους• φριχτές φωτογραφίες διαβιβάζονταν παρανόμως στον Τύπο και αναπαράγονταν εξίσου παράνομα από ορισμένες εφημερίδες: έγιναν τα πάντα για να περιέλθει ο Στρος-Καν σε μια κατάσταση ακραίας αδυναμίας πριν καν αρχίσει η έρευνα. Θα πει κανείς, αυτή τη μοίρα επιφυλάσσουν η Δικαιοσύνη και ο Τύπος σε κάθε διάσημο κατηγορούμενο. Ισως. Αυτό δεν μειώνει την ενόχληση και τη δυσφορία που προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε ο μιντιακο-δικαστικός μηχανισμός, τη στιγμή ακριβώς που θα έπρεπε να είχε επιδείξει βραδύτητα και σύνεση.

< Ο Γιώργος Λακόπουλος κάνει από σήμερα χρήση της καλοκαιρινής αδείας του