Οι 15 νέοι που ξεκίνησαν την επανάσταση του Νείλου

ΤΗΕ NEW YORK TIMES, Του David Kirkpatrick

Γεννήθηκαν σχεδόν την ίδια εποχή που ο Χόσνι Μουµπάρακ ανέλαβε την εξουσία, οι περισσότεροι πήραν πτυχία από τα καλύτερα πανεπιστήµια της χώρας και όλοι πέρασαν την ενήλικη ζωή τους υποµένοντας όλους τους περιορισµούς του αιγυπτιακού αστυνοµικού κράτους – κάποιοι επανειληµµένα φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν για τα πιστεύω τους. Είναι οι νέοι επαγγελµατίες, κυρίως δικηγόροι και γιατροί, που ξεκίνησαν και κατόπιν οδήγησαν την εξέγερση που συγκλονίζει την Αίγυπτο.

Είναι 15, µεταξύ των οποίων και ο Γιαέλ Γονίµ, το στέλεχος της Google που κρατήθηκε επί 12 ηµέρες αλλά εµφανίστηκε αυτή την εβδοµάδα ως ο πιο σηµαντικός εκπρόσωπός τους. Στην πορεία πολλοί διαµόρφωσαν µερικούς ασυνήθιστους δεσµούς που αντικατοπτρίζουν τον µη ιδεολογικό χαρακτήρα της εξέγερσης των νέων Αιγυπτίων, στην οποία συµµετέχουν φιλελεύθεροι, σοσιαλιστές και µέλη των Αδελφών Μουσουλµάνων. «Μου αρέσει η αδελφότητα και εκείνοι µε συµπαθούν», λέει η 32χρονη ψυχίατρος Σάλι Μουρ, χριστιανή, αριστερή και φεµινίστρια µε µητέρα Αιγύπτια και πατέρα Ιρλανδό. «Ξέρουµε ότι έχουν κρυφή ατζέντα και δεν ξέρουµε τι θα κάνουν όταν έρθουν στην εξουσία. Είναι όµως καλοί στην οργάνωση και θέλουν ένα κοσµικό κράτος, οπότε ας αποκτήσουν κι αυτοί ένα πολιτικό κόµµα – δεν νοµίζω ότι θα κερδίσουν πάνω από 10%». Οι περισσότεροι στον κύκλο των νεαρών ηγετών του λαϊκού κινήµατος γνωρίζονται από τα φοιτητικά τους χρόνια. Ο Ισλάµ Λόφτι, δικηγόρος και επικεφαλής της νεολαίας των Αδελφών Μουσουλµάνων, είναι σύµµαχος σήµερα µε τον 30χρονο κοµµουνιστή δικηγόρο Ζιάντ ελ-Ελάιµι.

Οι ΣΠΟΡΟΙ της εξέγερσης φυτεύθηκαν την περίοδο που είχαν ξεσπάσει ταραχές στην Τυνησία, όταν ο 27χρονος Ουαλίντ Ρασίντ, εκ µέρους µιας διαδικτυακής οµάδας, έστειλε µήνυµα στον ανώνυµο διαχειριστή – που ήταν ο Γονίµ – µιας ιστοσελίδας εναντίον των βασανιστηρίων στο facebook, ζητώντας «βοήθεια για να γίνει γνωστή» η διοργάνωση διαµαρτυρίας στις 25 Ιανουαρίου. Οι διοργανωτές γνωστοποίησαν ότι θα συναντηθούν στο τζαµί µιας πλούσιας συνοικίας για να µαζευτούν εκεί αστυνοµικοί, εκείνοι όµως συναντήθηκαν σε µια φτωχική γειτονιά και άρχισαν να τραγουδούν: «Τρώνε πιτσουνάκια και κοτόπουλο και εµείς τρώµε φασόλια όλη την ώρα. Ω, ω, µε 10 λίρες µπορώ να αγοράσω µόνο αγγούρια τώρα, τι ντροπή, τι ντροπή». «Οταν ξεκινήσαµε, ήµασταν 50», λέει η Μουρ. «Οταν αφήσαµε τη γειτονιά, ήµασταν χιλιάδες». Στις 28 Ιανουαρίου, από τις 6 έως τις 8 το βράδυ, περπάτησαν στους στενούς δρόµους µιας εργατικής συνοικίας καλώντας τους κατοίκους να διαµαρτυρηθούν. «Στο τέλος αρνιόντουσαν να φύγουν. Μαζεύτηκαν 7.000 και έκαψαν δύο περιπολικά».