Η εικόνα της καθρεφτίζει µετάλλιο

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ η Dream Τeam του 1992», είπε ο Γιόνας Καζλάουσκας το βράδυ της περασµένης Τρίτης στο ΟΑΚΑ, αµέσως µετά τον ιστορικό θρίαµβο της Εθνικής Ελλάδας (+74) επί του Καναδά.

Ο λιθουανός προπονητής είπε απλώς το αυτονόητο. Η Εθνική, όπως και καµία άλλη οµάδα, δεν µπορεί να συγκριθεί µε την Dream Τeam των Τζόρνταν, Μάτζικ, Μπερντ, Πίπεν, Γιούιν, Μπάρκλεϊ και των άλλων σούπερ σταρ του ΝΒΑ. Υστερα όµως από τρεις αγώνες στο τουρνουά «Ακρόπολις» και συνολικά επτά µατς προετοιµασίας η φετινή οµάδα µπορεί να συγκαταλέγεται στα φαβορί των µεταλλίων.

Οι λόγοι προφανείς και φάνηκαν ξεκάθαρα στο «Ακρόπολις». Η επιστροφή του Διαµαντίδη προσθέτει τεράστια δύναµη σε όλους τους τοµείς. Ο «Μήτσος» είναι πολυδιάστατος και µε αυτόν στο παρκέ η Εθνική γίνεται πιο επιθετική στην άµυνά της, ασύγκριτα πιο δηµιουργική στην επίθεση και γενικώς ανεβάζει ένα επίπεδο όλη την οµάδα.

Πέρυσι στην Πολωνία ο Σπανούλης ήταν απελπιστικά µόνος και ο Καζλάουσκας είχε φτιάξει ένα ρόστερ που δεν διακρινόταν για την ισορροπία του (επτά ψηλοί, ένας «πλαϊνός», ένας σούτινγκ-γκαρντ και τρεις γκαρντ). Αντιθέτως φέτος η Εθνική χαρακτηρίζεται από ισορροπία και διαθέτει µεγαλύτερο βάθος.

Δεν είναι µόνο η επιστροφή του Διαµαντίδη που µεταµορφώνει την εικόνα. Είναι ο ψηµένος για ένα χρόνο στο ευρωπαϊκό µπάσκετ Νικ Καλάθης. Πέρυσι ήταν άγουρος, άπειρος και φυσικά έξω από τα νερά του. Φέτος γνωρίζει πρόσωπα και πράγµατα ενώ όντας µέλος του προγράµµατος του Παναθηναϊκού έχει φανερή βελτίωση. Οι δύο «πράσινοι» απελευθερώνουν και τον Ζήση, ο οποίος προέρχεται από µια σεζόν µε πολύ καλό φινάλε. Στη φροντ-λάιν, η έτερη φετινή επιστροφή, αυτή του Τσαρτσαρή δίνει δύναµη, ποιότητα και ποσότητα, ενώ ακόµη και ο Βουγιούκας µπορεί να δώσει µεγαλύτερη βοήθεια από ό,τι πέρσι ο Γλυνιαδάκης.

Οι αλλαγές στο ρόστερ και η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διεθνείς κάνουν την Εθνική να παίζει πιο επιθετική άµυνα, να τρέχει στο ανοικτό γήπεδο, να µοιράζει πολλές ασιστ και καλή κυκλοφορία της µπάλας να βρίσκει σουτ µε καλές προϋποθέσεις ή τον ψηλό στο low-post (από όπου επί του παρόντος λείπει ο τραυµατίας και πάντα πολύτιµος Μπουρούσης).

Ολα αυτά βεβαίως πρέπει να εµφανιστούν στα γήπεδα της Τουρκίας και κυρίως στην Αγκυρα όπου φιλοξενείται ο όµιλος της Εθνικής. Ο αγώνας της 31ης Αυγούστου είναι το κοµβικό µατς για την Ελλάδα (αλλά και την Τουρκία). Με την κλήρωση και το µαγείρεµα που έγινε στο bracket, ο πρώτος (ή ο τρίτος) του οµίλου πάει… τρένο ώς τον τελικό, από τη στιγµή που τα φαβορί Ισπανία και ΗΠΑ θα τερµατίσουν πρώτα στον όµιλό τους και θα συναντηθούν έτσι στον ηµιτελικό που θα προκύψει από την άλλη πλευρά του ταµπλό. Αυτά ωστόσο είναι υποθετικά. Η πραγµατικότητα είναι πως η Εθνική (και) φέτος είναι πολύ καλή και δηµιουργεί µεγάλες προσδοκίες.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ

Φέτος η Εθνική χαρακτηρίζεται από ισορροπία και διαθέτει µεγαλύτερο βάθος