[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για την κρίση και τις συνέπειές της)

Το ζήτημα είναι ότι τη «φούσκα» θα την πληρώσουμε όλοι μας. Όσο ήπια κι αν αποδειχθεί η ύφεση που κτυπάει την πόρτα (και δεν θα είναι ήπια…), η επιβράδυνση της πραγματικής οικονομίας είναι αναπόφευκτη. Με ό,τι σημαίνει αυτό σε κάμψη της ανάπτυξης, σε πτώση της παραγωγής και σε ανεργία. Δεν ξέρω ποια κυβέρνηση θα διαχειριστεί το 2009 την ελληνική οικονομία, αλλά δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση της.

Η σημερινή κυβέρνηση, βεβαίως, θεωρεί περίπου ότι ο Εφραίμ έκανε το θαύμα του. Ότι στην κρίση βρήκε ένα υπέροχο άλλοθι το οποίο θα της κοστίζει λίγο και στο οποίο θα φορτώνει πολλά. Ότι η ανασφάλεια και ο φόβος ενεργοποιούν συντηρητικά ανακλαστικά. Και ότι η αναταραχή θα καταστήσει το εκλογικό σενάριο όχι μόνο αναπόφευκτο αλλά και αυτονόητο. Δεν ξέρω αν οι εξελίξεις θα τη δικαιώσουν. Ξέρω όμως ότι το τίμημα θα είναι βαρύ. Και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια: κανείς σήμερα δεν μπορεί να πει πόσο άσχημα θα πάνε τα πράγματα, ούτε καν πόσο θα κρατήσει η καταιγίδα. Κανείς δεν ξέρει πώς θα σφραγίσει η κρίση την κοινωνία. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τα ανακλαστικά μιας κοινωνίας όταν τη διαπερνούν η ανησυχία, η απαισιοδοξία και η αβεβαιότητα.

Υπενθυμίζω πως από τα αποκαΐδια του 1929 ξεπήδησε ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ. Και ο Αδόλφος Χίτλερ.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)