Άλλο Κίνα, άλλο Αθήνα

Ποια διαφορά μπορεί να έχουν οι «εξαιρετικοί» από τους «ονειρεμένους» Αγώνες; Ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ, διπλωμάτης όπως πάντα, απέφυγε και στο Πεκίνο να χρησιμοποιήσει τη φράση «οι καλύτεροι που έγιναν ποτέ», κάτι που αναμένεται με βάση την πολιτική του να κάνει και στο Λονδίνο σε τέσσερα χρόνια. Αν μη τι άλλο πάντως οι Κινέζοι έκαναν πράγματι εξαιρετικούς Αγώνες, αν και στη σύγκριση με αυτούς της Αθήνας πριν από τέσσερα χρόνια μπορεί να βρει κανείς τα συν και τα πλην.

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Σε επενδύσεις: σε μια χώρα που έχει τη μεγαλύτερη ανάπτυξη παγκοσμίως (τουλάχιστον 10% αύξηση κάθε χρόνο) οι χορηγοί και τα γιουάν (το νόμισμα της Κίνας) έπεσαν βροχή. Επενδύθηκαν πολλά λεφτά σε εγκαταστάσεις αλλά και στην αλλαγή της πόλης, ενώ οι χορηγοί ανέβασαν πολύ ψηλά το οικονομικό επίπεδο των Αγώνων.

Σε διαθεσιμότητα προσωπικού και εθελοντών: αστείρευτη πηγή διοχέτευσης προσωπικού σε απίστευτους αριθμούς. Χρειάστηκαν κόσμο για να απομακρύνουν τα φύκια από τον χώρο της Ιστιοπλοΐας, σε χρόνο μηδέν επιστρατεύτηκαν 10.000 άνθρωποι και έγινε η δουλειά!

Χρειάζονταν κάπου έναν εθελοντή, έστελναν τρεις. Οι εγκαταστάσεις επανδρώθηκαν με ικανοποιητικό προσωπικό ώστε να λειτουργήσουν άψογα. Ακόμα και στην ενημέρωση του Τύπου, σε κάθε μεγάλο τελικό είχαν διαθέσιμους όσους ρεπόρτερ χρειάζονταν για να καλυφθεί επαρκώς το θέμα. Περισσότεροι από 100.000 εθελοντές απασχολήθηκαν συνολικά.

Τεχνολογία: στην Αθήνα, η εταιρεία που είχε αναλάβει την εκτύπωση- παραγωγή των αποτελεσμάτων έκανε ντεμπούτο, με αποτέλε σμα οι Αγώνες στην ελληνική πρωτεύουσα να αποτελέσουν… πειραματόζωο, όπως και οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί στο Τορίνο (2006). Τα όποια λάθη διορθώθηκαν και στο Πεκίνο όλα λειτούργησαν σχεδόν άψογα, όπως και οι χρονομετρήσεις, έστω κι αν ακόμα υπάρχει η αμφιβολία για τον τελικό των 100 μέτρων πεταλούδας μεταξύ Φελπς και Κάβιτς.

ΥΣΤΕΡΗΣΑΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Συναίσθημα: η «μαγεία» της Αθήνας με το αίσθημα του αυθορμητισμού αλλά και των «Ζωντανών» Αγώνων έλειψε σε μεγάλο βαθμό από τους Κινέζους, με αποτέλεσμα σε πολλούς αγώνες να παρατηρείται μια άνευρη κατάσταση. Τα άδεια καθίσματα, ιδιαίτερα στα συναρπαστικά τελικά της κολύμβησης, ανάγκασαν τους διοργανωτές να βάλουν εθελοντές, αλλά και αυτοί μπήκαν στις θέσεις τους όλοι μαζί με τις στολές τους σαν να είναι στρατιωτάκια. Άνθρωποι της ΔΟΕ είχαν προσπαθήσει ακόμα και τρεις μήνες πριν από τους Αγώνες να κάνουν μαθήματα συμπεριφοράς στα γήπεδα στους Κινέζους (το πώς και πότε θα πανηγυρίζουν) αλλά μάταια. Με εξαίρεση το μπάσκετ, που το γνώριζαν άψογα, στα περισσότερα από τα υπόλοιπα αγωνίσματα η εξέδρα ήταν πολύ «τυποποιημένη». Θύμιζε λίγο Ατλάντα, όπου όλοι πάνε με τα σημαιάκια για να χειροκροτήσουν γενικά.

Συνεννόηση: «Χαμένοι στη μετάφραση» θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ο τίτλος αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν αδύνατον να συνεννοηθεί κανείς οπουδήποτε, ακόμα και αν μιλούσε κινέζικα! Διότι πολλοί από τους εθελοντές και το προσωπικό είχαν άλλη διάλεκτοδεκάδες υπάρχουν στην Κίνα. Όλοι με το χαμόγελο, αλλά το πιθανότερο ήταν να μην έκανες τη δουλειά σου.

Ατμόσφαιρα: αφόρητη, τις πρώτες μέρες, με το νέφος του Πεκίνου να κάνει την Αθήνα να μοιάζει με βραβευμένη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα σε ζητήματα περιβαλλοντικά! Η τεχνητή βροχή (με συνεχή βομβαρδισμό των νεφών) βοήθησε κάπως, αλλά η ατμόσφαιρα στα ανοιχτά στάδια, χωρίς δυνατότητα κλιματισμού, ήταν αφόρητη. Ιδιαίτερα στη «Φωλιά του Πουλιού» που ήταν πιο ζεστή κι απ΄ ό,τι αν την κλωσούσε πραγματικό πουλί!


Ήταν κι αυτοί πρωταγωνιστές

Θα μπορούσαν να αποκαλούνται οι ήρωες της διπλανής πόρτας, διότι είναι αθλητές ή αθλήτριες που είναι μακριά από το σταρ σύστεμ, αλλά έγραψαν (για διαφορετικούς λόγους) τη δική τους ιστορία στη διοργάνωση. ●●● Ο Αμερικανός κολυμβητής Έρικ Σαντό μπορεί να μην κατέκτησε τα μετάλλια και τη δόξα του συμπατριώτη του Μάικλ Φελπς, αλλά κέρδισε το χειροκρότημα όλων, καθώς ανέβαλε την επέμβαση που έπρεπε να κάνει (έχει καρκίνο στα γεννητικά όργανα) για να μη χάσει τους Ολυμπιακούς.

●●● Η Ινδία είχε παράδοση στα χρυσά στο χόκεϊ επί χόρτου, αλλά ποτέ δεν είχε πάρει χρυσό σε ατομικό αγώνισμα. Στοχεύοντας σωστά με αεροβόλο ντουφέκι από τα 10 μέτρα, τα κατάφερε ο Αμπινάφ Μπίντρα.

●●● Από το 1956 είχε να πάρει μετάλλιο η Ισλανδία (η χώρα με τον μικρότερο πληθυσμό από τα κράτη που έλαβαν μέρος) και το πέτυχε η ομάδα του χάντμπολ. Την ημέρα του ημιτελικού δόθηκε αργία και όλο το κράτος είχε παραλύσει για να δει τον αγώνα με την Κροατία, τον οποίο έπαιζαν δωρεάν και όλες οι κινηματογραφικές αίθουσες στο Ρέικιαβικ!

●●● Ο Ροχουλάχ Νικπάι είναι ο νέος ήρωας του Αφγανιστάν, αφού το χάλκινο που πήρε στο τάε κβον ντο είναι το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία της χώρας του. Ήδη ο πρόεδρος του Αφγανιστάν τού υποσχέθηκε να του αγοράσει σπίτι και αυτοκίνητο! Ίδια ιστορία και για τον Ρασίντ Ραζμί στα 1.500

ανδρών (χρυσό μετάλλιο) που κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία του Μπαχρέιν.

●●● Οι Γάλλοι Στιβ και Κριστόφ Γκουενό πήραν το χρυσό και χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα στην ελληνορωμαϊκή πάλη. Είναι αδέλφια και ανήκουν σε οικογένεια παλαιστών (είναι και ο πα τέρας, η μητέρα και ο θείος τους)προπονούνται παλεύοντας όλοι μαζί στο σπίτι!

●●● Η Ταϊσμαρί Αγκουέρο, αν και Κουβανή, αγωνίζεται στην ομάδα βόλεϊ της Ιταλίας. Είχε ζητήσει εκεί πολιτικό άσυλο το 2001 ύστερα από ένα τουρνουά και από τότε δεν επέστρεψε στην πατρίδα της. Ο πατέρας της πέθανε και το έμαθε μεταξύ των πτήσεων πριν από λίγες μέρες αφού εξασφάλισε την πολυπόθητη βίζα για να επισκεφθεί την οικογένειά της (ύστερα από επτά χρόνια!)! Αμέσως άλλαξε πτήση και «πέταξε» κατ΄ ευθείαν για Πεκίνο όπου έπαιξε με την Ιταλία.

●●● Πρώτο μετάλλιο και για το Σουδάν με τον Ισμαήλ Αχμέντ Ισμαήλ στα 800 μέτρα στον στίβο (ασημένιο), αλλά και για το Τόγκο στο κανόε καγιάκ σλάλομ (χάλκινο) με τον Μπέντζαμιν Μπουκπέτι.