[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Μέρες 1984

ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ που η ακρίβεια και ο πληθωρισμός έχουν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, μειώνοντας δραματικά την αγοραστική δύναμη μισθών και ημερομισθίων, αρχίζει η μάχη των μισθών. Οι διαπραγματεύσεις γίνονται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, με την απαξίωση του δημοσίου βίου σε πρώτο πλάνο, αλλά και την αντεργατική κυβερνητική πολιτική που έχουν οδηγήσει σε υπερδανεισμό, ανασφάλεια και αδιέξοδα εργαζομένους και συνταξιούχους.

Στις επικείμενες διαπραγματεύσεις, οι εργοδότες θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους ότι η αγοραστική δύναμη των χαμηλόμισθων στη χώρα μας βρίσκεται στα επίπεδα του 1984 (δηλαδή σήμερα, με τα χρήματα που παίρνουν όσοι αμείβονται με τον κατώτερο μισθό, μπορούν να αγοράσουν 4% λιγότερα προϊόντα σε σχέση με τα μέσα της δεκαετίας του 1980). Παράλληλα, η δραματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και του βιοτικού επιπέδου των πολιτών θα συνεχιστεί και εφέτος λόγω της ασκούμενης κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής με τη συνεχιζόμενη φοροεπιδρομή. Οι συζητήσεις για τις αυξήσεις στους μισθούς γίνονται με τρία δεδομένα:

1. Η επίπτωση των μισθών στο κόστος εργασίας είναι ελαχιστότατη και απορροφάται ολόκληρη από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.

2. Οι κατώτεροι μισθοί και τα ημερομίσθια στη χώρα μας είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (50,5% των μισθών της Ε.Ε.), η παραγωγικότητα είναι η υψηλότερη (στο 98%), ενώ η κερδοφορία των επιχειρήσεων είναι η υψηλότερη (56,1% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, έναντι 36,3% στην Ε.Ε.).

3. Το κόστος εργασίας στη χώρα μας ανά μονάδα προϊόντος είναι το χαμηλότερο στην Ένωση των 15 (19% από τον μέσο όρο της Ε.Ε.).

Εξάλλου, σύμφωνα με τις προβλέψεις του κυβερνητικού προγράμματος σταθερότητας, οι αμοιβές των εργαζομένων ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος από 10,8% το 2007, θα αυξηθούν σε 11% το 2008 και θα μειωθούν στο 10,9% το 2010.

(Ομολογία μείωσης των πραγματικών εισοδημάτων των εργαζομένων). Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω έκταση του δανεισμού των νοικοκυριών που σήμερα είναι στο 46% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι εργοδότες θα πρέπει να δώσουν ικανοποιητικές αυξήσεις στους μισθούς. Όσο για τις επιπτώσεις στον πληθωρισμό, ας ψάξουν στα τεράστια κέρδη των τραπεζών και των επιχειρήσεων, και στα καρτέλ που διαμορφώνουν μονοπωλιακές τιμές.