Έτοιμος από καιρό

Το 1996 στο Παρίσι ήταν η πρώτη ηδονή. Το 2000 στη Θεσσαλονίκη, η επιβεβαίωση. Το 2002 στην Μπολόνια, η καταξίωση. Το 2007 στην Αθήνα, η συνήθεια που έγινε λατρεία! Ο Παναθηναϊκός είναι από προχθές η μοναδική ομάδα στην ιστορία των φάιναλ-φορ που έχει κατακτήσει τέσσερα τρόπαια, με το τελευταίο να κρίνεται στο πιο ποιοτικό φάιναλ-φορ που θα μπορούσε να συντεθεί. Χωρίς καμία αμφιβολία, οι «πράσινοι», μαζί με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Ταουγκρές, ήταν οι ομάδες που αποτελούσαν το υψηλότερο επίπεδο της εφετινής Ευρωλίγκας, ενώ η Μάλαγα ανήκε στη… δεύτερη ταχύτητα της διοργάνωσης.

Άπαντες αναζητούν το «μυστικό» της επιτυχίας και «ΤΑ ΝΕΑ» επιχειρούν σήμερα να αναλύσουν τις παραμέτρους που οδήγησαν την ομάδα στον τίτλο, που ήρθε έπειτα από μια εξαιρετικά δύσκολη σεζόν.

1 Ομπράντοβιτς
O Σέρβος προπονητής πέρυσι τέτοια εποχή ονειρευόταν την επιστροφή στα φάιναλ-φορ, με κύριο ατού της ομάδας του την ομοιογένεια και τους αυτοματισμούς της. Ο Λάκοβιτς όμως αποφάσισε να φύγει για άλλες πολιτείες και ο Σπανούλης εν μιά νυκτί μετοίκισε στις ΗΠΑ, στερώντας από τον Ομπράντοβιτς το κύριο όπλο του παιχνιδιού που πρεσβεύει. Κι όμως, παρά το δύσκολο καλοκαίρι και με πολλά νέα πρόσωπα, ο Παναθηναϊκός εμφάνισε ομοιογένεια του επιπέδου της ΤΣΣΚΑ, η οποία τρία χρόνια διαθέτει ουσιαστικά την ίδια ομάδα. Ο ΠΑΟ είχε κανόνες και αρχές στο παιχνίδι του, τις οποίες πείστηκαν όλοι να ακολουθούν κι έτσι έφθασαν στον στόχο τους.

2 Ιτούδης
Στα μαθητικά χρόνια κυκλοφορούσαν τα λεγόμενα SΟS θέματα. Εκείνα που ήταν πιθανόν να πέσουν στις εξετάσεις. Όλα τα SΟS που δόθηκαν στους παίκτες από τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και τον βοηθό του, Δημήτρη Ιτούδη… έπεσαν στο παρκέ το διήμερο των αγώνων. Οι «πράσινοι» ήξεραν… νεράκι το μάθημα τους και «κτύπησαν» τους αντιπάλους τους στα αδύνατα σημεία τους. Η Ταουγκρές είναι φύση επιθετική ομάδα με ατού το «ανοιχτό» γήπεδο. Η άμυνα του ΠΑΟ «έλειωσε» τους Βάσκους (53 π.) και πήρε την πρόκριση στον τελικό. Εκεί αντιμετώπισε την ΤΣΣΚΑ, την ομάδα με την καλύτερη ίσως- μαζί με τον Παναθηναϊκό- αμυντική λειτουργία. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς, σαν χαμαιλέων, προσαρμόστηκε, «άνοιξε» το γήπεδο και έφθασε στους 93 π. που του έδωσαν το τρόπαιο.

3 Σισκάουσκας
Στο φάιναλ-φορ, ο «Σίσκας» ήταν συγκλονιστικός. Έπαιξε άμυνα σε όλες τις θέσεις. Από τον άσο απέναντι στον Παπαλουκά, μέχρι στη θέση του σέντερ με αντίπαλο τον ύψους 2 μ. 14 Βαν Ντεν Σπίγκελ. Ίσως τον αδικεί ότι δεν αναδείχθηκε ΜVΡ του τουρνουά, αλλά όπως διαβεβαιώνουν οι «πράσινοι», ο «Σίσκας» είναι τόσο καλό παιδί που δεν πρόκειται να στεναχωρήθηκε, ενώ ο Διαμαντίδης από την πλευρά του έσπευσε να μοιραστεί τον τίτλο του με όλους όσοι απαρτίζουν την ομάδα. Ακόμη, ο Μίλος Βούγιανιτς έδειξε στα δύσκολα ότι παραμείνει παίκτης με ανεκτίμητη ποιότητα, ο Μπετσίροβιτς το ίδιο και ο Τομάσεβιτς ο καλύτερος πλέιμέικερ στη ρακέτα. Αλλά όπως λέει ο Ομπράντοβιτς, όλοι τους είχαν μερίδιο στην επιτυχία.

4 Ο «Μέγιστος
Βαθμός Ετοιμότητας»
Σε όλα τα επίπεδα. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη. Οι «πράσινοι», χάρη στον Ομπράντοβιτς αλλά και τον χαρακτήρα του, διαχειρίστηκαν άριστα την πίεση που δημιούργησε η επιθυμία του κόσμου και οι γεμάτες εξέδρες λειτούργησαν ευεργετικά και δεν αποτέλεσαν μπούμερανγκ. Επίσης, στο ίδιο στοιχείο συγκαταλέγονται ο βαθμός συγκέντρωσης που έδειξαν όλοι οι παίκτες- αδιάσειστο επιχείρημα, η αύξηση του ποσοστού ευστοχίας στις βολές- η λάμψη στα μάτια τους και η προσήλωση στις οδηγίες που τους δόθηκαν στον ημιτελικό και τον τελικό.

5 Μπάτζετ
Για να φθάσεις στην κορυφή, την εποχή του άκρατου επαγγελματισμού, χρειάζεται οικονομική ευρωστία. Το καλοκαίρι οι διοικούντες την ΚΑΕ Παναθηναϊκός, όχι μόνο ξόδευσαν σημαντικά χρηματικά ποσά για να ενισχύσουν την ομάδα, αλλά αναγνωρίζοντας την προσφορά και την αξία ορισμένων παικτών, φρόντισαν να αποκαταστήσουν οικονομικές… αδικίες (Διαμαντίδης, Μπατίστ).

6 Κλίμα
Εντός των αποδυτηρίων, η ατμόσφαιρα ήταν άριστη και άπαντες- διοίκηση, προπονητές και οι παίκτες της… παλιοσειράς (Αλβέρτης- Παπανικολάου)- φροντίζουν σε κάθε ευκαιρία να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να παραμένουν οι δεσμοί μεταξύ των παικτών ισχυρότατοι. Πέντε συνολικά δείπνα έγιναν την εφετινή σεζόν, με το τελευταίο, μια εβδομάδα πριν από το φάιναλ-φορ να διοργανώνεται από τον Ομπράντοβιτς, για να αποφορτιστεί η ομάδα και να κατανοήσει ότι πρέπει να διασκεδάσει το εντός έδρας φάιναλ-φορ.