ΓΗΠΕΔΟΓΡΑΦΙΕΣ

Πέρα από την κατάν(τ)ια

Με τι καρδιά να μιλήσεις για ποδόσφαιρο τις μέρες που (ξανα)σκοτώθηκε το ποδόσφαιρο; Κι όμως. Ενώ η πρωταθλήτρια κόσμου έβγαζε τα μάτια μας με τα επεισόδια στην Κατάνια και σκότωνε την εικόνα της, η πρωταθλήτρια Ευρώπης έσωζε ίσως μια δική της χαμένη χρονιά.

Γιατί με το ποδόσφαιρο που παίχτηκε στο ντέρμπι των πρωτοπόρων δεν κρίθηκε μόνο το πρωτάθλημα, αλλά κυρίως φάνηκε ότι δεν είναι όλα χαμένα. Έστω και σε μια μέρα μεγάλης θλίψης, αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.

Το παιχνίδι του ΟΑΚΑ δεν ήταν καθρέφτης του πρωταθλήματός μας. Το εντελώς άχρωμο και άοσμο παιχνίδι του πρώτου γύρου μεταξύ των ίδιων ομάδων αντικατοπτρίζει καλύτερα το γενικό επίπεδο απόδοσης και ανταγωνισμού.

Την Κυριακή το βράδυ έγιναν μαζεμένα πολλά πράγματα για να φτάσουμε στο 3-3, ωστόσο αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το αγωνιστικό πνεύμα και η διάθεση που έδειξαν οι δύο αντίπαλοι. Το αποτέλεσμα είναι δίκαιο όχι γιατί οι ομάδες φάνηκαν ισάξιες – η ΑΕΚ είναι ακόμα πολύ άγουρη και στην αρχή του δρόμου της- αλλά γιατί επέδειξαν, με τον τρόπο της η καθεμία, ισόποσο φιλότιμο.

ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ

Στο ΟΑΚΑ έγιναν μαζεμένα πολλά πράγματα για να φτάσουμε στο 3-3, ωστόσο το αποτέλεσμα είναι δίκαιο

Νέοι παίκτες στη μάχη από τον Φερέρ, περίεργα αυτογκόλ από τον Ολυμπιακό σε ένα ακόμα ντέρμπι, κακές άμυνες, πολλές ωραίες ενέργειες και η λάμψη ενός νέου δυνάμει μεγάλου παίκτη για το ελληνικό ποδόσφαιρο, του Βασίλη Τοροσίδη: ο απολογισμός είναι παραπάνω από πλούσιος. Οι προσθήκες της ανεπαρκούς διαιτησίας και των μεγάλων διαστημάτων αγωνιστικής αναρχίας απλώς θύμισαν σε ποιας χώρας γήπεδο βρισκόμαστε. Συνολικά, ο Ολυμπιακός έδειξε γιατί δεν έχει αντίπαλο στις εγχώριες διοργανώσεις αλλά και γιατί δεν μπορεί να σταθεί στις διεθνείς: έχει αυτοπεποίθηση και παίκτες με προσωπικότητα, του λείπει η φρεσκάδα και η διάρκεια. Η ΑΕΚ, από την πλευρά της, έπεισε ότι αξίζει το πείραμα Ντέμη- Φερέρ· η ομάδα αλλάζει σε σωστές βάσεις, οι νέοι παίκτες είναι ελπιδοφόροι, ο τρόπος παιχνιδιού καθόλου διεκπεραιωτικός.

Χρειάζεται βέβαια πολλή δουλειά ακόμα και η σταδιακή απαγκίστρωση από κάτι τύπους σαν τον υπερτιμημένο και εριστικό Τσιρίλο.

Ακόμα και τούτη την καλή βραδιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο, η σκέψη κάθε φιλάθλου είναι στην ανάγκη να σωθείδηλαδή ν΄ αλλάξει- το ποδόσφαιρο. Η Ιταλία που κάηκε και ντρέπεται είναι ένα καμπανάκι- κι όχι το πρώτο. Ό,τι γίνεται γύρω μας δεν αργεί να φτάσει- και να κάψει- κι εμάς. Κι εμείς, ως γνωστόν, καιγόμαστε χειρότερα απ΄ όλους.

Φιλαθλέων