Γνώμη

Είδατε κάτι να αλλάζει;

Η ποδοσφαιρική δράση αρχίζει ξανά από αύριο με τον δεύτερο γύρο του (πρώτου) πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας και, όπως είναι φυσικό σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ευχές είναι αυτές που περισσεύουν. Πολύ δε περισσότερο, σε περιπτώσεις όπως του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπου τα πράγματα που χρειάζονται βελτίωση ή επανατοποθέτηση είναι σαφώς περισσότερα από εκείνα για τα οποία ισχύει το «όλα βαίνουν καλώς» (αν υπάρχουν τέτοια).

Αν και οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν στο ξεκίνημα της σεζόν ήταν πολλές- κυρίως λόγω της αλλαγής της διοργανώτριας αρχής του πρωταθλήματος- εντούτοις όσα είδαν τα μάτια μας στη διάρκεια των 15 πρώτων αγωνιστικών προκάλεσαν απογοήτευση και έδωσαν την ευκαιρία στους πάντες να μιλούν για «μια από τα ίδια».

Έτσι, για μια ακόμη φορά, στο ξεκίνημα ενός καινούργιου χρόνου (που μάλιστα συμπίπτει με την επανέναρξη του πρωταθλήματος), οι προσδοκίες του κόσμου δεν είναι άλλες από καλύτερο θέαμα, περισσότερα γκολ, λιγότερα λάθη των διαιτητών, αποτελεσματική αντιμετώπιση των κρουσμάτων βίας, ισονομία κ.λπ.

Προσδοκίες που έχουν οι Έλληνες φίλαθλοι εδώ και 10ετίες, χωρίς όμως να βλέπουν «φως στην άκρη του τούνελ». Ενώ οι κατά καιρούς… σωτήρες του αθλήματος, οι οποίοι αρέσκονται να λένε πως «έχουμε πιάσει πάτο», διαψεύδονται συνεχώς γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα το βαρέλι μόνο πάτο δεν έχει.

Το ζητούμενο, με την επανέναρξη του πρωταθλήματος, δεν είναι άλλο από το αν μπορεί κάτι να αλλάξει. Κάτι να βελτιωθεί. Έστω και ένα από τα καυτά προβλήματα του ποδοσφαίρου μας.

Ένας καλόπιστος φίλαθλος θα μπορούσε να πει «γιατί όχι». Η πρακτική όμως που ακολουθείται στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Επομένως, για μια ακόμη φορά, είμαστε υποχρεωμένοι να συμβιώσουμε με τη μιζέρια μας. Πώς οι μεν θα κερδίσουν τους δε και το καλοκαίρι ποιοι θα κάνουν… καζούρα σε ποιους.

Δυστυχώς.