Φροντίζει τα άλογα όταν γεράσουν

Η Ασπρούλα κοιτάζει φοβισμένη κάθε φορά που την πλησιάζει άνθρωπος. Δεν δέχεται φαγητό από ανθρώπινο χέρι. Τινάζεται όταν προσπαθεί κάποιος να τη χαϊδέψει. Είναι ένα όμορφο, λευκό άλογο, άνω των 20 ετών, αν και η ηλικία της δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς.

Ζει σε ένα κτήμα στο Κορωπί. Δεν είναι δεμένη και ο χώρος που έχει στη διάθεσή της είναι αρκετά μεγάλος. Ωστόσο αντιμετωπίζει ακόμα και σήμερα σοβαρά προβλήματα υγείας. Στο ένα πόδι οι αρθρώσεις της δεν λειτουργούν. Πολλοί τένοντες είναι κατεστραμμένοι. Έχει ορθοπεδική πετάλωση. Περπατάει με πολύ μεγάλη δυσκολία. «Την Ασπρούλα την εντοπίσαμε τυχαία σε ένα χώρο, κάπου στον Ασπρόπυργο» λέει η κ. Κάτια Παρασκευοπούλου, πρώην αθλήτρια ιππασίας και ιδιοκτήτρια

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Περιποιούνται τα άλογα και σκέφτονται να ιδρύσουν σωματείο προστασίας ιπποειδών

του κτήματος όπου φιλοξε-νείται το άλογο.

«Την είχε στην ιδιοκτησία του ένας έμπορος, μαζί με ένα άλλο άλογο μικρότερης ηλικίας, την Αρετή. Ήταν σε κακή κατάσταση και τα δυο. Είχαν τραύματα μεγάλα. Ζούσαν αφυδατωμένα και ήταν σε ασιτία. Οι οπλές τους ήταν στο τελευταίο στάδιο μιας αρρώστιας που λέγεται ενδονυχίτιδα. Σε σημεία του σώματός τους είχαν εγκαύματα. Προφανώς είχαν κάψει τα ζώα προκειμένου να καυτηριάσουν τραύματά τους. Αγοράσαμε και τα δύο ζώα, αλλά δυστυχώς το ένα δεν άντεξε, πέθανε. Την Ασπρούλα τη σώσαμε. Χρειάστηκε προσπάθεια μηνών από κτηνιάτρους. Πήρε φάρμακα, αντιβιώσεις. Τρώει πια αρκετά καλά, και έχει ήδη πάρει αρκετά κιλά».

Η Ασπρούλα
Η κ. Κάτια Παρασκευοπούλου δεν σταματάει να μιλάει για την Ασπρούλα. «Κάθε πρωί έρχομαι εδώ, της μιλάω, προσπαθώ να την ηρεμήσω, την περιποιούμαι». Δεν είναι το μόνο ζώο που ζει στο κτήμα της. «Φιλοξενούνται, εκτός από την Ασπρούλα, περισσότερα από 44 άλογα. Έχουν αρκετό ελεύθερο χώρο, κινούνται άνετα, δεν είναι δεμένα, έχουν άφθονο νερό, ικανές ποσότητες θρεπτικής τροφής15 κιλά χόρτο ημερησίως το καθένα. Χτίσαμε νέους στάβλους γι΄ αυτά».

«Έχουμε άνθρωπο που τα καθαρίζει. Κάποια τα αγοράσαμε για να τα σώσουμε, άλλα κατασχέθηκαν από εμάς ύστερα από δικαστική διαμάχη επειδή οι ιδιοκτήτες τους, έμποροι κυρίως, τα κακομεταχειρίζονταν. Μόλις τις επόμενες ημέρες έχουμε δίκες με κάποιους από αυτούς». Μιλάει πάντα σε πρώτο πληθυντικό, αφού, όπως λέει, η προσπάθεια είναι συλλογική. «Πολλά μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας, φίλοι, συναθλητές, προσφέρουν χρήματα και εργασία. Περιποιούνται και φροντίζουν τα άλογα. Σκεφτόμαστε μάλιστα να ιδρύσουμε σύντομα και ένα σωματείο προστασίας ιπποειδών».


«Μας δίνει δύναμη η αγάπη μας για τα ζώα»

«ΕΑΝ ΔΕΝ είχαμε αγάπη και μεράκι, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα πραγματικότητα. Δεν έχω κανένα λόγο να μπλέξω σε τέτοιες ιστορίες, να τρέχω σε δικαστήρια. Ούτε μου περισσεύουν ώρες και χρήματα. Όμως η αγάπη μας για τα ζώα είναι που μας σπρώχνει. Φυσικά δεν μπορούμε να κρατήσουμε όλα αυτά τα άλογα. Κάποιοι από όσους μας βοηθάνε και τα φροντίζουν θα πάρουν ορισμένα. Άλλα θα τα δώσουμε στον Ιππικό Όμιλο. Θα φροντίσουμε όλα να βρούνε φιλόξενη στέγη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα άλογα είναι οι ακατάλληλοι και συχνά απάνθρωποι χώροι όπου φιλοξενούνται από τους εμπόρους. Δίπλα σε λαμαρίνες, δεμένα, χτυπημένα, χωρίς τροφή. Δυστυχώς δεν τηρείται σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν ο νόμος, που θέτει συγκεκριμένες προδιαγραφές για τις διαστάσεις των χώρων διαμονής και εμπορίας των ζώων» επισημαίνει η πρώην αθλήτρια ιππασίας κ. Κάτια Παρασκευοπούλου.