Ώρα για επίλογο

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης είναι ο ηγέτης της πρωταθλήτριας Ευρώπης και έτσι πρέπει να τον θυμούνται οι φίλαθλοι. Όχι να παίζει ένα ημίχρονο κι αυτό με το ζόρι

Είναι μια ώρα δύσκολη, του χωρισμού η ώρα.

Λάτρης της νυχτερινής ζωής – μέχρι πρότινος τουλάχιστον – ο Θοδωρής Ζαγοράκης
δεν μπορεί παρά να εκτιμά αυτό το τραγούδι, το οποίο θα ζητούσε ίσως να του
αφιερώσουν αυτές τις μέρες, αφού η αποχώρησή του από την Εθνική είναι οριστική
και αμετάκλητη – το μόνο ερωτηματικό αφορά την ημερομηνία που θα πέσουν οι
τίτλοι του τέλους.

«Δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο», «θα ήθελα να έχω φύγει από το καλοκαίρι» ήταν οι
ατάκες του Θοδωρή μετά το ματς στη Μολδαβία και χθες μιλώντας με φίλους και
γνωστούς.

Ο «κάπτεν» της πρωταθλήτριας Ευρώπης έχει πάρει την απόφασή του να βάλει τέλος
στην καριέρα του στην Εθνική, όμως εμφανίζεται αναποφάσιστος σχετικά με το
πότε θα γίνει αυτό.

«Μπορεί να αγωνιστώ με την Νορβηγία» είπε, αλλά δεν αποκλείεται τις προσεχείς
ημέρες να κοινοποιήσει την έτσι ή αλλιώς ειλλημμένη απόφασή του.

Από την πλευρά της Ομοσπονδίας η θέση είναι «θα σεβαστούμε την όποια απόφαση
του Ζαγοράκη». Όμως γνωρίζουν καλά ότι ο αρχηγός αποτελεί το αγαπημένο παιδί
του Ρεχάγκελ. Ο Γερμανός τρέφει απεριόριστη εκτίμηση για τον «Ζαγόρ» και αυτό
όχι μόνο για την ποδοσφαιρική του αξία, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι
αποτελεί την εγγύηση για τη σωστή λειτουργία της ομάδας έξω από το γήπεδο.
Χαίρει της εκτίμησης των συμπαικτών του και ο λόγος του είναι νόμος για όλους.

Αυτή η επιθυμία του Ότο Ρεχάγκελ είναι που κρατά μέχρι τώρα τον Θοδωρή
Ζαγοράκη στην εθνική ομάδα. Αν δεν υπήρχε αυτή, ίσως ήδη να αποτελούσε
παρελθόν για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Πάντως είναι αρκετοί αυτοί που
υποστηρίζουν ότι ούτε ο ίδιος ο παίκτης βοηθά σε αυτή την υπόθεση, αφού
αλλάζει γνώμη συνεχώς.

Ο Ζαγοράκης και ο Ρεχάγκελ αποφάσισαν μετά την επιστροφή της Εθνικής στην
Αθήνα τα ξημερώματα της Κυριακής να βρεθούν προκειμένου να συζητήσουν το
επίμαχο θέμα. Το πότε θα γίνει αυτό παραμένει άγνωστο.

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης διανύει πλέον το 35ο έτος της ηλικίας του (στις 27
Οκτωβρίου έχει τα γενέθλιά του και μπαίνει στα 36 – 27/10/1971) και έχει 118
συμμετοχές στην Εθνική. Ένα ρεκόρ που δύσκολα θα καταρριφθεί τα αμέσως επόμενα
χρόνια. Και οφείλει τόσο ο ίδιος όσο και ο προπονητής του να καταλάβουν ότι το
αντίο του στην Εθνική πρέπει να γίνει με το κεφάλι ψηλά.

Δεν είναι για να παίζει ένα ημίχρονο και σε αυτό η συνεισφορά του να είναι
παλαμάκια στους συμπαίκτες του και οι φωνές «πάμε γερά». Και αν ο ίδιος δεν
μπορεί να το καταλάβει, ο ομοσπονδιακός τεχνικός και η ΕΠΟ έχουν ηθική
υποχρέωση να προστατεύσουν τον αρχηγό της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Με την έξοδό του, η Εθνική, χωρίς να χάσει τίποτα στην αμυντική λειτουργία
της, ήταν σαφώς καλύτερη από όταν αγωνιζόταν ο αρχηγός. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης
πρέπει να μάθει να ζει πλέον χωρίς τον πολυτιμότερο παίκτη του τελικού του
Euro 2004.