Οι πρόσφυγες έμπαιναν στο πλοίο πανικόβλητοι

«Από μακριά ακούγαμε τους βομβαρδισμούς. Μέσα σε λίγα λεπτά έβγαιναν καπνοί
από τα χτυπημένα σημεία της πόλης. Η κατάσταση στη Βηρυτό ήταν τεταμένη. Ο
πανικός ήταν έκδηλος στα πρόσωπα εκείνων που περίμεναν στο λιμάνι για να
επιβιβασθούν».

ΡΟΔΟΣ

Ο πανικός των ανθρώπων ήταν έκδηλος, λέει ο πλοίαρχος του καταμαράν «Dodekanisos Pride», Βασίλης Κολιαγράκης. Δίπλα του ο κ. Χρήστος Σπανός, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Δωδεκάνησος Ναυτιλιακή, που συμμετείχε κι αυτός στην αποστολή

Έτσι αρχίζει την περιγραφή του ο πλοίαρχος του καταμαράν «Dodekanisos Pride»,
Βασίλης Κολιαγράκης, για τη συγκλονιστική, όπως ο ίδιος λέει, εμπειρία που
είχε αυτός και το πλήρωμα του σκάφους του όταν το πρωί της περασμένης Κυριακής
ταξίδεψαν από τη Λάρνακα στη Βηρυτό για να παραλάβουν 255 Σουηδούς και Δανούς
πρόσφυγες.

Η επιχείρηση άρχισε τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου από τη Ρόδο, από
όπου και απέπλευσε το καταμαράν της εταιρείας Δωδεκάνησος Ναυτιλιακή. Το
σκάφος είχε ναυλωθεί από την κυβέρνηση της Σουηδίας, αλλά – όπως είπε ο
πλοίαρχος – «είχαμε έγκριση και από το ελληνικό υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας
να παραλάβουμε και άλλους πρόσφυγες εάν ήθελαν να φύγουν από τον Λίβανο».

Πήγαν όλοι

Πριν ξεκινήσουν το ταξίδι τους, όλοι οι εργαζόμενοι στο πλοίο – άνδρες και
γυναίκες – ρωτήθηκαν εάν ήθελαν να συμμετάσχουν στο ταξίδι αυτό. Κανένας όμως
δεν αρνήθηκε. «Ξεκινώντας από τη Ρόδο, ήμασταν όλοι αποφασισμένοι να φέρουμε
εις πέρας την ανθρωπιστική αποστολή μας», λέει ο καπετάνιος Κολιαγράκης.

Το μεσημέρι έφτασε το πλοίο στη Λάρνακα.. Δεν πρόλαβε όμως καλά καλά να
ρίξει… άγκυρα και απέπλευσε με προορισμό τη Βηρυτό. Τους γύρισαν όμως πίσω
για λόγους ασφαλείας: «Ταξιδέψαμε μερικές ώρες και αργά το απόγευμα πήραμε
εντολή από την κυβέρνηση της Σουηδίας να επιστρέψουμε. Μας απαγόρευσαν να
ταξιδέψουμε μέσα στη νύχτα προς τον Λίβανο, καθώς εκτιμούσαν πως υπήρχε
αυξημένος κίνδυνος », λέει ο καπετάνιος.

Υπό ισραηλινό έλεγχο

Το καταμαράν ξεκίνησε και πάλι νωρίς το πρωί της Κυριακής, με προορισμό τη
Βηρυτό. «H πορεία που ακολουθήσαμε ήταν εξαρχής καθορισμένη. Φτάσαμε σ’ ένα
ορισμένο σημείο που μας είχε υποδειχθεί, 50 μίλια έξω από τον Λίβανο»,
περιγράφει ο πλοίαρχος. Όταν φτάσαμε εκεί, βρισκόμασταν πλέον υπό τον έλεγχο
του Πολεμικού Ναυτικού του Ισραήλ. H εντολή που μας δόθηκε ήταν να μειώσουμε
στα 15 μίλια την ταχύτητα μέχρι να δέσουμε στο λιμάνι».

Λίγη ώρα μετά τον κατάπλου του σκάφους, άρχισαν να καταφθάνουν οι πρόσφυγες.
«Έρχονταν κατά γκρουπ για λόγους ασφαλείας και αμέσως γινόταν η επιβίβαση στο
πλοίο, υπό την εποπτεία των εκπροσώπων της πρεσβείας της Σουηδίας και
Λιβανέζων λιμενικών» υπογραμμίζει ο κ. Χρήστος Σπανός, διευθύνων σύμβουλος της
εταιρείας Δωδεκάνησος Ναυτιλιακή, που συμμετείχε κι αυτός στην αποστολή.

Μας αγκάλιαζαν

Τελικά στο πλοίο επιβιβάστηκαν 255 Σουηδοί και Δανοί. «H ανακούφιση στο
πρόσωπό τους ήταν έκδηλη με το που πατούσαν το πόδι τους στο πλοίο. Οι σκηνές
που διαδραματίστηκαν ήταν συγκλονιστικές. Μας αγκάλιαζαν, μας φιλούσαν και μας
ευχαριστούσαν για τη βοήθειά μας». Κατά την επιστροφή, όλα κύλησαν ομαλά,
ακολουθώντας και πάλι τις εντολές των Ισραηλινών, έως ότου να απομακρυνθούν
περίπου 50 μίλια από το λιμάνι: «H εκτίμηση που είχαμε είναι πως ο Λίβανος
είναι αποκλεισμένος από θαλάσσης από το Ισραήλ, που ελέγχει τα πάντα», λέει ο
καπετάνιος.

Θα ξαναπάω

Αρκετοί από τους πρόσφυγες, όπως λένε μέλη του πληρώματος, εξαιτίας της
κούρασης και της ταλαιπωρίας των τελευταίων ημερών, εκδήλωσαν συμπτώματα
ναυτίας. Όμως, μεταξύ των επιβατών υπήρχαν και τέσσερις Σουηδοί γιατροί που
μαζί με το πλήρωμα πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες στους πρόσφυγες, μέχρι να
φτάσει το καταμαράν στην Κύπρο.

«Το ταξίδι αυτό το κάναμε για ανθρωπιστικούς, παρά για οικονομικούς λόγους»,
τονίζει ο κ. Σπανός. «Εάν κληθώ και πάλι να πλεύσω έως τη Βηρυτό για να φέρω
πίσω κι άλλους πρόσφυγες, θα το δεχτώ χωρίς δεύτερη σκέψη» συμπληρώνει από την
πλευρά του ο πλοίαρχος.