MOYNTIOΛOΓIO

Ο Πέκερμαν, δημιουργός ώς την Παρασκευή το μεσημέρι της πιο ώριμης και μεστής ομάδας της διοργάνωσης, παρέδωσε μόνος του τα κλειδιά τού αγώνα στη Γερμανία

Για ακόμη μια φορά η Ευρώπη σαρώνει σε Μουντιάλ που γίνεται στην Ευρώπη. Από
τις τέσσερις ομάδες των ημιτελικών και οι τέσσερις προέρχονται από τη Γηραιά
πλην ακμαία Ήπειρο. Κάτι σαν το Ευρωπαϊκό δύο χρόνια αργότερα και χωρίς την
Ελλάδα είπε κάποιος φίλος, που ξέχασε, φαίνεται, ότι μετά το θαύμα της
Πορτογαλίας η ποδοσφαιρική ήπειρος μετακινήθηκε και πάλι στη θέση της και μας
άφησε να παλεύουμε με την Κύπρο και την Αλβανία.

Ο αποκλεισμός, ωστόσο, των δυο λατινοαμερικάνικων υπερδυνάμεων δεν οφείλεται
ούτε στην παράδοση (παρ’ ότι δεν κερδίζουν το Κύπελλο σε ευρωπαϊκό έδαφος από
το 1958) ούτε στη μοίρα (παρ’ ότι η μοίρα στάθηκε σκληρή με την Αργεντινή και
περιπαικτική με τη Βραζιλία). Το τάνγκο και η σάμπα δεν θα ήταν υπερβολή να
λέγαμε πως έπεσαν από τρικλοποδιά που έβαλαν στα ίδια τα πόδια τους.

O Πέκερμαν, δημιουργός ώς την Παρασκευή το μεσημέρι της πιο ώριμης και μεστής
ομάδας της διοργάνωσης (η κρίση δεν αλλάζει ούτε μετά τον αποκλεισμό),
διέπραξε στον προημιτελικό με τη Γερμανία το πιο ασυγχώρητο για τέτοιο επίπεδο
σφάλμα: παρέδωσε μόνος του τα κλειδιά τού αγώνα στον αντίπαλο, τη στιγμή που η
Αργεντινή είχε την κυριαρχία. Το περίφημο «μομέντουμ» (το αίσθημα υπεροχής ή
αδυναμίας που αναδίνει ο αγώνας και που νιώθουν στα κόκαλά τους οι παίκτες)
άλλαξε από αδικαιολόγητο φόβο, συντηρητικές αλλαγές που άφησαν την ομάδα
ακέφαλη, εγκατάλειψη του αρχικού σχεδίου. Και είναι γνωστό ότι οι Γερμανοί δεν
είναι ποτέ τόσο επικίνδυνοι όσο όταν τους δώσεις το δικαίωμα να ξαναμπούν σ’
ένα παιχνίδι που τους ξέφευγε. Για να χάσουν σε πέναλτι, σε Παγκόσμιο Κύπελλο
και μέσα στο σπίτι τους, έπρεπε να φοβηθούν, οι Αργεντινοί όμως ήταν αυτοί που
(τους) έτρεμαν. Και μπορεί να μη μάθουν ποτέ το γιατί.

H Βραζιλία, από την άλλη, παγιδεύτηκε από την επίπλαστη εικόνα της. Νόμισε ότι
οι εύκολες νίκες επί αδύναμων αντιπάλων θα κάλυπταν έως το τέλος την τεμπελιά,
την επανάπαυση, τα κενά διαστήματα που εμφάνιζε σε κάθε αγώνα. Άρκεσε ο πρώτος
διψασμένος να τη βάλει στη θέση της. Το πώς, τώρα, δίψασε ξαφνικά για μπάλα
και για δόξα η μεγαλύτερη απογοήτευση του πρώτου γύρου, η Γαλλία, είναι κάτι
που, αναλόγως ταμπεραμέντου, θα μπορούσε να προσεγγιστεί είτε με μεγάλη
ανάλυση είτε με μια λέξη: Ζιντάν. Υπομονή ώς αύριο.