Παιχνίδι των μάνατζερ

ΠΟΙΟΣ είναι ο ρόλος των ατζέντηδων στο σύγχρονο ποδόσφαιρο; Οι εποχές όπου
σύστηναν τον παίκτη και η δουλειά τους τελείωνε με το «πέσιμο» των υπογραφών
πέρασε και δεν γυρίζει πίσω. Στις ημέρες μας, ο μάνατζερ συμπεριφέρεται όπως ο
αφέντης, ο ποδοσφαιριστής είναι ιδιοκτησία του (εκεί ανήκει, όχι στην ομάδα! )
και ενίοτε έχει τον ρόλο του… αερόσακου. Απορροφά του κραδασμούς και μπαίνει
στη μέση της διαμάχης, ώστε ο παίκτης να μείνει αλώβητος σε πιθανό… πόλεμο!

Παράδειγμα, η σχέση του Ολυμπιακού με τον Σέλουκ. Ο μάνατζερ κάποτε ήταν ο
«Ντιμίτρι», μπαινόβγαινε στα γραφεία με άνεση που άφηνε άναυδους υπαλλήλους
και ίσως τον κ. Λούβαρη, ενώ απολάμβανε περιποιήσεις σε περίοπτη θέση στη
σουίτα του προέδρου. Ο Σέλουκ, όμως, στην πορεία έγινε ανεπιθύμητος και επί
της παρούσης ο ρόλος του θεωρείται κομματάκι «σκοτεινός». Εκβιάζει με τον
τρόπο του και δεν δίστασε να ξεστομίσει πως ο Τουρέ δεν θα ξαναπαίξει στον
Ολυμπιακό! Ο μέσος, απλό παιχνιδάκι στα χέρια του πολυπράγμονα ατζέντη, αφήνει
γήπεδο να… παίξει μπάλα ο άνθρωπος που τον έβγαλε από την αφάνεια. Αυτός που
τον πήρε από τα δάση της Αφρικής και τον έκανε πολίτη του κόσμου!

Πολύ συχνά, οι μάνατζερ βλέπουν τη δύναμή τους να γιγαντώνεται. Σε όλη την
Ευρώπη εκβιάζουν και πιέζουν ομάδες με τον τρόπο τους. Και οι σύλλογοι μπροστά
στον κίνδυνο να χάσουν έναν παίκτη ή φοβούμενοι μήπως το περιουσιακό τους
στοιχείο παραμείνει στην εξέδρα, οδηγούνται στη λύση να πουλήσουν το
κελεπούρι. Κάτι τέτοιο πάει να κάνει και ο Σέλουκ με τον Ολυμπιακό. Πιέζει
πιέζει για να φύγει ο Τουρέ και να εισπράξει ο ίδιος το μερτικό που του
αναλογεί. Ο Τουρέ (και ο κάθε Τουρέ…), άβουλο ον, αναμένει πού θα τον
στείλουν. Για κάθε «Τουρέ» που φεύγει, στο μπλοκάκι του Σέλουκ υπάρχει πάντα
κάποιος που θα τον αντικαταστήσει.

H ΣΤΑΣΗ του Ολυμπιακού θυμίζει τη σημασία της ρήσης «στερνή μου γνώση
να σ’ είχα πρώτα». Ο Κόκκαλης και οι λοιποί παράγοντες δεν γνώρισαν αυτό το
καλοκαίρι τον Σέλουκ. Την περασμένη σεζόν, δηλαδή, ο μάνατζερ είχε την άδεια
της ΦΙΦΑ; Γιατί ο Ολυμπιακός έκανε μαζί του δουλειές, απέκτησε τον Τουρέ και
τον Μπαμπαγκίντα, ενώ με την τακτική-Σέλουκ (που τώρα την αφορίζουν στο
Λιμάνι!) έφεραν από το Βέλγιο τον ταλαντούχο μέσο Νε. Όχι και να βρίσκονται
προ εκπλήξεων, λοιπόν…

KAI βέβαια, πολύ καθυστερημένη η αντίδραση και η απειλή πως ο Τουρέ «θα
αντιμετωπιστεί βάσει των όσων προβλέπει ο εσωτερικός κανονισμός». Ο Τουρέ
έκανε πολλά και την περασμένη περίοδο και δεν νομίζουμε να τιμωρήθηκε με βαρύ
πρόστιμο για το γεγονός πως άργησε απίστευτα να επιστρέψει από το Κόπα Άφρικα.
Αντίθετα, από το… αεροδρόμιο τον έβαλαν στην ενδεκάδα!

ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ αυτά και εντελώς διαφορετική η στάση του Σέλουκ. Αν δε ο
Σωκράτης Κόκκαλης δεν θέλει να συνδιοικεί με τους ατζέντηδες, έχει τον τρόπο
να το δείξει. Εκτός αν διαλέξει τη λύση της πώλησης και τον αναίμακτο
συμβιβασμό.

NAI μεν έχει μπόλικα κιλά, αλλά ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει στα
σοβαρά την ποιότητα του Ρονάλντο. Φάνηκε και χθες κόντρα στην Γκάνα και κυρίως
στον άτυπο… συναγωνισμό με τον συμπαίκτη του Αντριάνο. Ο Ρονάλντο έφυγε σαν
άνεμος στο τετ α τετ με τον Κίνγκστον και παραλίγο με το χορευτικό να…
σπάσει τη μέση του γκολκίπερ της Γκάνας στη φάση του 1-0. Αντίθετα, σε
πανομοιότυπη φάση, ο Αντριάνο μπερδεύτηκε, έχασε την ευκαιρία και εκτός όλων
των άλλων χρεώθηκε και με κίτρινη κάρτα!

ΓΙΑ THN απόδοση της Βραζιλίας, όλοι αναμένουν το πότε (και αν…) οι
παίκτες του Παρέιρα θα καταθέσουν το πλούσιο ταλέντο τους. Αυτό που βλέπουμε
είναι νίκες στο ρελαντί, τους αμυντικούς απλά να θαυμάζουν την ετοιμότητα του
Ντίντα, τους μέσους να κάνουν τα απαραίτητα και τον Ροναλντίνιο να απέχει από
τον σταρ της Μπαρτσελόνα. H Βραζιλία, όμως, αγαπήθηκε γιατί έφερε το
διαφορετικό στο ποδόσφαιρο και αυτό που βλέπουμε στο Μουντιάλ από τη «Σελεσάο»
μοιάζει ολότελα γήινο…

H ΓΚΑΝΑ; Φιλότιμη, κέρδισε χειροκρότημα από την πρώτη της παρουσία σε
Παγκόσμιο Κύπελλο. Ανέβασε «ψηλά» την άμυνά της και έδωσε το δικαίωμα στη
διαβασμένη Βραζιλία να παραδώσει ένα καλό μάθημα αναφορικά με το πώς σπάνε το
τεχνικό οφσάιντ. Κάπως έτσι μπήκαν τα γκολ…