Nαι στο πλαφόν για το εφάπαξ Δημοσίου, ΔEKΟ, Tραπεζών

ΣΥΜΦΩΝΗ με το Σύνταγμα και ειδικότερα με την αρχή της ισότητας και την
υποχρέωση του κράτους να μεριμνά για την ασφάλιση των εργαζομένων κρίθηκε από
το A’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας η επιβολή ανωτάτου ορίου στο εφάπαξ
των υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των Τραπεζών.
H οριστική κρίση, ωστόσο, ανατίθεται στην Ολομέλεια του ΣτΕ, όπου παραπέμφθηκε
η υπόθεση ενώ αντίστοιχο ζήτημα εκκρεμεί και ενώπιον της πλήρους Ολομέλειας
του Αρείου Πάγου, η «μικρή» Ολομέλεια του οποίου – με οριακή πλειοψηφία (9-10)
– έχει χαρακτηρίσει αντισυνταγματική την επιβολή πλαφόν που θεσπίστηκε με τον
νόμο Σιούφα το 1992.
Αν οι Ολομέλειες των δύο ανωτάτων δικαστηρίων εκδώσουν αντικρουόμενες
αποφάσεις το θέμα ενδέχεται να απασχολήσει το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.
Πάντως, σύμφωνα με την απόφαση του A’ Τμήματος του ΣτΕ ο ανταποδοτικός
χαρακτήρας του εφάπαξ κλονίζεται, καθώς το ασφαλιστικό κεφάλαιο των Ταμείων
δεν σχηματίζεται αποκλειστικά, ή έστω κατά κύριο λόγο, από τις εισφορές των
ασφαλισμένων σε αυτό, αλλά συμβάλλουν σ’ αυτό ουσιαστικά και οι εργοδοτικές
εισφορές. Άλλωστε, όπως επισημαίνεται στην εν λόγω απόφαση, το εφάπαξ
υπολογίζεται μεν με βάση τον χρόνο προϋπηρεσίας του εργαζομένου, αλλά όχι επί
των αποδοχών που έλαβε συνολικά. Για τον υπολογισμό λαμβάνεται υπόψη ο
τελευταίος μισθός, οποίος είναι μεγαλύτερος από εκείνον που λάμβανε τα πρώτα
χρόνια της εργασίας του.













