Eίμαστε πια πρωταθλητές!

ΛΙΣΑΒΩΝΑ

Το πανηγύρι αρχίζει. Ο Άγγελος Χαριστέας δίνει το σύνθημα και ο απανταχού Ελληνισμός τραγουδά: «Είμαστε πια πρωταθλητές!»

E, ε, ε, ω, ω, το κύπελλο το φέραμε το Ευρωπαϊκό. Το σύνθημα «νάτοι – νάτοι οι
πρωταθλητές», από τους περίπου 20.000 Έλληνες φιλάθλους χθες στο Ντα Λουζ
δονούσε την ατμόσφαιρα σε αυτό το μυθικό βράδυ για την εθνική ομάδα και το
ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ήταν η δίψα αυτών των πεινασμένων για διάκριση οπαδών και προπάντων των ΗΡΩΩΝ
του Ρεχάγκελ. Που έχοντας μαζί τους αυτόν τον υπέροχο κόσμο ανέβηκαν στα
ουράνια, όταν η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα έσκιζε τα δίχτυα του Ρικάρντο.

ΓΚΟΛ-Γκολ-Γκολ, Γκοοοοοοοολ.

H ουρανομήκης κραυγή που βγήκε από τις 20.000 ελληνικές ψυχές στη Λισαβώνα
ενώθηκε με αυτή όλων των Ελλήνων, τόσο εντός συνόρων όσο και εκτός αυτών για
να πει σε όλους τους άπιστους Θωμάδες αυτό που από χθες το βράδυ ζούμε. Ζούμε
ή ονειρευόμαστε;

Όχι. Είμαστε πια πρωταθλητές.

Όλη η χώρα υποκλίνεται μπροστά στη στρογγυλή θεά.

Τι να πει κάποιος γι’ αυτό το μυθικό βράδυ. Και τι να γράψει.

Για το απαράμιλλο πάθος του Χαριστέα. Για τον εκπληκτικό Σεϊταρίδη. Τον
υπέροχο Καψή. Τον άρχοντα Δέλλα. Τον δυναμικό Φύσσα. Τον παθιασμένο Ζαγοράκη.
Το γεμάτο ουσία παιχνίδι του Μπασινά. Για τον Γιαννακόπουλο. Τον ατρόμητο
Νικοπολίδη, τον Βρύζα, τον Κατσουράνη. Όλα τα παιδιά αυτής της ομάδας και τον
αρχιτέκτονα του θριάμβου τον Ότο Ρεχάγκελ.

H ουσία είναι μία.

H Ελλάδα, που ήρθε στην Πορτογαλία έχοντας τη 14η θέση στις εκτιμήσεις των
μπουκ για την κατάκτηση του τροπαίου, από χθες το έχει στην τροπαιοθήκη της.

H εθνική μας ομάδα χωρίς να παίξει ποτέ φαντεζί ποδόσφαιρο, αγωνίσθηκε σε αυτό
το τουρνουά για το αυτονόητο: Το αποτέλεσμα και το γκολ. Και τα κατάφερε.
Υποκλίθηκαν μπροστά της οι Ισπανοί, οι Γάλλοι, οι Τσέχοι και από χθες το βράδυ
για δεύτερη φορά, που μάλιστα πονούσε πολύ περισσότερο, οι διοργανωτές
Πορτογάλοι.

Οι ήρωες της σύγχρονης Ελλάδας επιστρέφουν σήμερα το απόγευμα στην πατρίδα με
τον Θοδωρή Ζαγοράκη να κρατά το τρόπαιο.

Το μεγαλύτερο, το ψηλότερο που έχει κατακτήσει ποτέ εθνική ομάδα.

Και εκτός από το τρόπαιο του Euro, οι παίκτες φέρνουν ξανά στην Ελλάδα την
εθνική μας περηφάνια.

Μέτριο ποδόσφαιρο είχαμε στο πρώτο ημίχρονο του τελικού. Οι Πορτογάλοι είχαν
τον έλεγχο της μεσαίας γραμμής, ορισμένες εντυπωσιακές προσπάθειες από τους
Φίγκο, Ρονάλντο και Μιγκέλ (μέχρι που τραυματίσθηκε και αποχώρησε στο 43′),
αλλά μέχρι εκεί. Ήταν ακίνδυνοι για την εστία του Νικοπολίδη (στο 14′ έδιωξε
ωραία σε κόρνερ συρτό διαγώνιο σουτ του Μιγκέλ), ο οποίος, όπως και ο
αντίπαλός του ο Ρικάρντο, είχαν πολύ μικρή συμμετοχή στο ματς.

Μαν του μαν

Ο Άγγελος Χαριστέας διαλύει την πορτογαλική άμυνα και σκοράρει. Με αυτό το γκολ η Ελλάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης 2004

Με τον – συνήθη ύποπτο – Μιχάλη Καψή (αγωνίσθηκε παρά το πρόβλημα στο γόνατο
που του παρουσιάσθηκε το Σάββατο) και τον Κατσουράνη να παρακολουθεί τον
Ντέκο, η Εθνική κατάφερε να περιορίσει στο ελάχιστο τις όποιες επιθετικές
πρωτοβουλίες των αντιπάλων της.

Ο Φίγκο ξεκίνησε από τη δεξιά πλευρά για να καταλήξει αριστερά, αλλάζοντας
θέση με τον Ρονάλτο, όμως ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος μπόρεσαν να γίνουν
επικίνδυνοι για την ελληνική εστία. Ο Ρονάλτο (στην αρχή) και ο Φίγκο
αντιμετώπισαν τεράστιο πρόβλημα από τον Γιούρκα Σεϊταρίδη, ο οποίος δεν τους
άφησε να πάρουν… ανάσα, κέρδισε όλες τις προσωπικές μονομαχίες που είχε μαζί
τους και αναδείχθηκε μαζί με τον Δέλλα ο κορυφαίος του πρώτου μέρους.

H έλλειψη του Καραγκούνη ήταν εμφανής για την ελληνική ομάδα. Ο Γιαννακόπουλος
μπορεί να ήταν δραστήριος, να είχε όλη την καλή διάθεση να προσφέρει (και
πρόσφερε) τόσο στη μεσαία γραμμή όσο και στην άμυνα, όμως από την ομάδα του
Ρεχάγκελ ήταν εμφανές πως έλειπε ο παίκτης που θα κρατούσε την μπάλα και θα
προσπαθούσε με κάποια έξυπνη πάσα να εκμεταλλευτεί τους Βρύζα και Χαριστέα.

H ελληνική ομάδα έκανε δειλά-δειλά τις πρώτες της επισκέψεις στην περιοχή των
Πορτογάλων μετά το 30′ και ενώ ο Ρεχάγκελ φώναζε συνεχώς στους διεθνείς να
μαρκάρουν ψηλά και η μπάλα να μη φθάνει εύκολα στον Ντέκο και τον Ρονάλτο.
Όμως, υπήρχε και η κούραση και η έστω και μια ημέρα παραπάνω ξεκούρασης της
Πορτογαλίας (μετά τον ημιτελικό) ήταν εμφανής.

Στην επανάληψη οι Πορτογάλοι μπήκαν στο παιχνίδι σαφώς πιο συγκρατημένα. Και
μετά το γκολ από τον Χαριστέα έχασαν τον ρυθμό τους. Προσπάθησε ο Σκολάρι με
κάποιες αλλαγές να αλλάξει την κατάσταση, όμως, το ποτάμι δεν γύριζε πίσω.

Ήταν πια πολύ αργά.

Το ενδεικτικό της απογοήτευσης των οπαδών της Πορτογαλίας ήταν η είσοδος ενός
νεαρού στο τερέν στο 86ο λεπτό. Ξέφυγε από την επιτήρηση των αστυνομικών,
άνοιξε μια σημαία της Μπαρτσελόνα στη μεσαία γραμμή, στη συνέχεια την πέταξε
στο πρόσωπο του Φίγκο και μπήκε ο ίδιος γκολ.

ΚΙΤΡΙΝΕΣ: Κοστίνια, Μπασινάς, Σεϊταρίδης, Φύσσας, Παπαδόπουλος

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Μάρκους Μερκ (Γερμανία).

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: 1. Ρικάρντο, 4. Αντράντε, 6. Κοστίνια (60′ Ρουί Κόστα), 7.
Φίγκο, 9. Παουλέτα (74′ 21. Νούνο Γκόμεζ), 13. Μιγκέλ (43′ 2. Φερέιρα), 14.
Νούνο Βαλέντε, 16. Καρβάλιο, 17. Ρονάλντο, 18. Μανίς, 20 Ντέκο.

ΕΛΛΑΔΑ: 1. Νικοπολίδης, 2. Σεϊταρίδης, 5. Δέλλας, 6. Μπασινάς, 7.
Ζαγοράκης, 8. Γιαννακόπουλος (76′ 3. Βενετίδης), 9. Χαριστέας, 14. Φύσσας, 15.
Βρύζας (81′ 22. Παπαδόπουλος), 19. Καψής, 21. Κατσουράνης.