Δεν ήρθαμε εδώ για κομπάρσοι

ΛΙΣΑΒΩΝΑ

«Το γκολ στο ματς με τη Ρωσία είναι το σημαντικότερο της καριέρας μου», τονίζει ο Ζήσης Βρύζας

«Συνεχίζουμε με το ίδιο σκεπτικό. Τη λογική του αουτσάιντερ αλλά παράλληλα τη
νοοτροπία ότι όποιος και αν είναι ο αντίπαλός μας θα είμαστε γι’ αυτόν σκληρό
καρύδι. Και θα πρέπει να παλέψει μέχρι το τέλος για να μας κερδίσει».

Αν κάποιος βρισκόταν στη θέση του Ζήση Βρύζα, μετά το ματς με τη Ρωσία ασφαλώς
θα βρισκόταν μπροστά στο δίλημμα: Να πανηγυρίζει για το γκολ που πέτυχε και
έστειλε την Εθνική στις «8» του Euro; Ή μήπως να είναι λυπημένος που θα λείψει
από το επόμενο παιχνίδι λόγω καρτών;

«Είμαι πολύ χαρούμενος. Όπως και όλοι οι συμπαίκτες μου. Και αυτά τα
συναισθήματα δεν μπορείς να τα αλλάξεις με τίποτα», τονίζει ο Ζήσης Βρύζας και
συνεχίζει: «Ήταν πολύ… γλυκό το γκολ που σημείωσα. Μήπως όμως δεν ήταν
καθοριστικό το γκολ του Χαριστέα στο ματς με την Ισπανία; Χωρίς αυτό θα είχαμε
αποχαιρετήσει τη διοργάνωση. Μήπως ήταν λίγο το τέρμα του Καραγκούνη; Γιατί,
μήπως ξεχνιέται το πέναλτι του Μπασινά;».

Όμως δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν νιώθεις κάτι που θα λείψεις από το ματς
της Παρασκευής…

Είναι αλήθεια πως νιώθω αδικημένος. Γιατί πιστεύω ότι η συγκεκριμένη φάση δεν
ήταν για κίτρινη κάρτα. Αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο από όλα. Όμως
αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να κοιτάζουμε μπροστά. Επανέρχονται στην
ομάδα δύο παιδιά που έλειψαν στο ματς με τους Ρώσους, ο Καραγκούνης και ο
Γιαννακόπουλος, η ομάδα ενισχύεται και αυτό είναι που μετράει για την επόμενη
μέρα.

Τελικά στο ματς με τους Ρώσους παρουσιαστήκατε κουρασμένοι. Ήταν
μόνο σωματική η κούραση;

Σίγουρα δεν είναι εύκολο να δίνεις τρία παιχνίδια μέσα σε μία βδομάδα. Και
μάλιστα τέτοιας σημασίας και με τόσο δύσκολους αντιπάλους. Είδαμε και στο ματς
με την Πορτογαλία τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η ψυχολογία. H πίεση του
κόσμου, η πίεση της ίδιας της ομάδας. Οι Πορτογάλοι σε εκείνο το παιχνίδι δεν
μπόρεσαν να σηκώσουν το βάρος. Σε εμάς φάνηκαν όλα αυτά στο τελευταίο ματς με
τους Ρώσους, στο οποίο η απόδοσή μας δεν ήταν καλή. Νομίζω ότι όλοι νιώσαμε
την κούραση. Το ίδιο κι εγώ. Και ιδιαίτερα την αισθανθήκαμε τα παιδιά που
αγωνιστήκαμε και στα τρία ματς σε όλη τη διάρκειά τους. Ενώ δεν ήταν λίγη και
η ψυχολογική πίεση που νιώσαμε. Φτάσαμε στη διοργάνωση χωρίς κανείς να μας
δίνει έστω και την παραμικρή τύχη. Κάναμε δύο καλά παιχνίδια, πήραμε 4
βαθμούς. Και μετά η πίεση. Θα ήταν σαν να πετάμε τους κόπους μας αν δεν
προκρινόμασταν στα προημιτελικά της Λισαβώνας. Στο ματς με τους Ρώσους,
πιστεύω πως πάνω από όλα μας βάρυνε η ψυχολογική κούραση.

Υπήρξαν στιγμές που φοβήθηκε αυτό το παιχνίδι;

Αν έλεγα όχι, θα έλεγα ψέματα.

Τι ήταν αυτό που σκέφθηκες όταν πέτυχες το γκολ;

Πως αυτό είναι το πιο σημαντικό γκολ στην καριέρα μου.

Και οι ημέρες με την Εθνική στο Euro;

Ό,τι καλύτερο θα έχω να θυμάμαι ως ποδοσφαιριστής.

NA ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ MIKPYNAN

«H Γαλλία είναι δύσκολος αντίπαλος. Όμως, από όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, οι αποστάσεις έχουν μικρύνει», λέει ο Ζήσης Βρύζας

Για τον Ζήση Βρύζα και τους συμπαίκτες του, η περιπέτεια στο Euro πρέπει να
τελειώσει με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο.

Πάμε λοιπόν στον προημιτελικό χωρίς άγχος και ό,τι συμβεί;

Όχι. Δεν βλέπω πώς υπάρχει παιχνίδι χωρίς άγχος σε μία τέτοια διοργάνωση και
όταν έχεις φτάσει εδώ που βρισκόμαστε τώρα. H Γαλλία είναι δύσκολος αντίπαλος.
Πολύ δύσκολος. Θα χρειαστούμε βεβαίως και την τύχη για να περάσουμε. Όμως, από
όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, οι αποστάσεις έχουν μικρύνει. Και όλα μπορούν να
συμβούν.

Νέος στόχος λοιπόν για την Εθνική. Ποιος είναι αυτός;

Εμείς δεν ήρθαμε εδώ για να έχουμε ρόλο κομπάρσου. Όπως καταφέραμε να έχουμε
εδώ και δύο χρόνια μια καταπληκτική πορεία, 15 αγώνες χωρίς ήττα, την πρώτη
θέση στον προκριματικό όμιλο με την πρόκριση στα προημιτελικά, έτσι θέλουμε να
συνεχίσουμε. Μπορεί να μην είμαστε ομάδα που προσφέρει θέαμα, όπως λένε
πολλοί. Αλλά είδατε τι έγινε με την Εθνική Ισπανίας. Μπορεί να πρόσφερε θέαμα,
αλλά επέστρεψε στην Ισπανία. Έχοντας μάλιστα σημειώσει μόλις δύο γκολ. Εμείς,
τέσσερα. Στο ποδόσφαιρο χρειάζεται και οικονομία.

Ο Ζήσης Βρύζας ακολουθεί εδώ και μερικά χρόνια τον δικό του ξεχωριστό δρόμο.
Με μια καλή παρουσία στο ιταλικό πρωτάθλημα, μόνιμη θέση στην Εθνική ομάδα και
κρατώντας πάντα χαμηλούς τόνους.

«Το μόνο που θέλω, είναι να ξεκουραστώ», ήταν η τελευταία κουβέντα του
κλείνοντας αυτή τη συζήτηση.

ΦΥΣΣΑΣ: ΟΣΟ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΦΤΑΝΕΙΣ, ΤΟΣΟ ΨΗΛΟΤΕΡΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΒΑΖΕΙΣ, ΑΛΛΑ…

Πρέπει να ευχαριστηθούμε αυτό που έχουμε καταφέρει

«Νιώθουμε περήφανοι για τη χαρά που προσφέραμε στους συμπατριώτες μας», λέει ο Τάκης Φύσσας

Έκανε τη βόλτα του στους όμορφους δρόμους της Λισαβώνας, πήγε στο σπίτι του,
κατέβηκε μέχρι τη γραφική Αλφάμα για να «γεμίσει» τις μπαταρίες με γνώριμες σε
αυτόν «μυρουδιές».

Ήταν ελάχιστοι εκείνοι οι Έλληνες που πίστευαν πως αυτή η όμορφη περιπλάνηση
της εθνικής ομάδας στα γήπεδα της Πορτογαλίας, πέρα από τις στάσεις στο Πόρτο
και στο Φάρο, θα περιελάμβανε και μία τρίτη, εδώ στην πρωτεύουσα της χώρας, τη
Λισαβώνα.

«Τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Μόλις έχει φτάσει στη Λισαβώνα – από το Φάρο –
και ο Τάκης Φύσσας νιώθει σε γνώριμο έδαφος, αφού από τον περασμένο Δεκέμβριο
ζει και κινείται σε αυτή την πόλη ενώ απολαμβάνει, όπως κάθε ποδοσφαιριστής,
την αγάπη που τρέφει ο κόσμος γι’ αυτόν.

«Ο πρώτος μας στόχος ήταν να φτάσουμε στα γήπεδα της Πορτογαλίας και στο
Euro», μας λέει ο Τάκης Φύσσας και συνεχίζει: «Από τη στιγμή που το πετύχαμε,
βάλαμε άλλο στόχο. Την πρόκριση στη φάση των 8. Είναι αλήθεια πως όσο πιο ψηλά
φτάνεις τόσο ψηλότερους στόχους βάζεις. Αυτή είναι η ζωή. Αυτή είναι η
ανθρώπινη φύση. Άλλωστε το γεγονός ότι είχαμε βάλει σκοπό την πρόκριση στον
προημιτελικό γύρο φαίνεται και από τη συμφωνία που είχαμε κάνει με την
Ομοσπονδία: Περνάμε, έχει πριμ. Δεν περνάμε; Τίποτα».

Είναι συνηθισμένο να ρωτάμε πάντα ύστερα από κάποια επιτυχία ποια είναι τα
μυστικά…

Δεν νομίζω ότι μπορούμε να καθορίσουμε κάτι συγκεκριμένο σαν μυστικό. Απλώς
πιστέψαμε στους εαυτούς μας, σε αυτή την ομάδα και πάνω από όλα αγαπήσαμε την
Εθνική.

Παλιότερα δεν υπήρχε αγάπη ή έλειπαν κάποιες άλλες παράμετροι;

Δεν θα μπορούσα ποτέ να πω ότι υπήρξαν ποδοσφαιριστές που δεν αγάπησαν την
Εθνική. Το αντίθετο. Όταν φοράς το εθνόσημο στο στήθος νιώθεις ένα κομμάτι της
Ελλάδας και είσαι περήφανος γι’ αυτό. Απλώς τώρα υπήρξαν και άλλες συγκυρίες.
Ο προπονητής για παράδειγμα. Ο κ. Ρεχάγκελ έχει τεράστια συμβολή. Μας πίστεψε
και μας βοήθησε. Μας εμφύσησε τη νοοτροπία, που πιστεύω ότι δεν υπήρχε πριν,
ότι η Εθνική είναι πάνω από όλους. Πάνω από ομάδες.

Ο Ρεχάγκελ λέει ακριβώς το ίδιο και για τους φιλάθλους. Ότι πρέπει
να είναι πρώτα οπαδοί της Εθνικής και μετά των ομάδων τους;

Αυτό θέλουμε κι εμείς. Όπως θέλουμε περισσότερο κόσμο κοντά μας σε επίσημα και
φιλικά παιχνίδια. Υπάρχει πλέον η πεποίθηση ότι η ομάδα είναι ικανή να κάνει
υπερβάσεις, επομένως εύχομαι και ελπίζω ο κόσμος να σταθεί κοντά μας στη
συνέχεια. Όπως ελπίζω να καταλάβουν όλοι ότι τουλάχιστον με την Εθνική το κάθε
παιχνίδι πρέπει να είναι γιορτή και να έρχονται οικογένειες, γυναίκες, νέοι,
γέροι, παιδιά, όλοι μαζί, για να ευχαριστηθούν το ποδόσφαιρο.

Νοερά πάντως οι Έλληνες βρίσκονται κοντά σας. Βγαίνουν στους
δρόμους, πανηγυρίζουν, και σε όλη τη χώρα δεν υπάρχει άλλο θέμα
συζήτησης πέρα από την Εθνική.

Νιώθουμε περήφανοι γι’ αυτό. Για τη χαρά που προσφέραμε στους συμπατριώτες
μας. Και όχι μόνο τους εντός αλλά και τους εκτός συνόρων.

Και τώρα; Τι βλέπεις για τη συνέχεια;

Νομίζω ότι το πρώτο που χρειαζόμαστε είναι να πανηγυρίσουμε αυτό που πετύχαμε.
Να το συνειδητοποιήσουμε, να ευχαριστηθούμε και μέχρι την Παρασκευή έχουμε
καιρό. Το να πω αν θα ήθελα τη μία ή την άλλη ομάδα αντίπαλο είναι μάλλον
άτοπο. Όποια ομάδα και να αντιμετωπίσουμε θα είναι δύσκολη. Κόντρα στη Γαλλία
απλώς θα παίξουμε την μπάλα που μπορούμε, άγχος δεν θα έχουμε και ό,τι έρθει.
Προέχει όμως, το επαναλαμβάνω, να ευχαριστηθούμε αυτό που έχουμε καταφέρει.
Ήρθαμε εδώ σαν αουτσάιντερ και είμαστε στις οκτώ. Κοιτάξτε τι έγινε με τους
Ισπανούς. Ήταν φαβορί και έμειναν εκτός. Πολλοί, μιλώντας τώρα για εμάς, λένε
για θεούς. Πριν από λίγο καιρό μάς περιέπαιζαν. Τέλος πάντων.

Μαθαίνεις ότι ο Γιούρκας Σεϊταρίδης βρίσκεται σε συμφωνία με την Πόρτο.
Πώς δεν τον προέτρεψες να έρθει μαζί σου στην Μπενφίκα;

Κατ’ αρχήν η Μπενφίκα έχει δεξιό μπακ. Επομένως δεν έψαχνε για παίκτη στη
συγκεκριμένη θέση. Πιστεύω πως ο Γιούρκας είναι σπουδαίος ποδοσφαιριστής.
Είναι ο παίκτης της 20ετίας και μπορεί να κάνει μεγάλη καριέρα.

Εσύ, ο Γιαννακόπουλος, ο Δέλλας, ο Χαριστέας, ο
Βρύζας και άλλοι συμπαίκτες σου αναζητήσατε την τύχη σας στο εξωτερικό.
Βλέπεις μετά το Euro να ακολουθούν και άλλοι;

Πιστεύω πως ναι. Το ελληνικό ποδόσφαιρο, μέσω της εθνικής ομάδας, έχει δείξει
πως δεν είναι ανυπόληπτο. Και οι Έλληνες παίκτες, πως μπορούν να σταθούν σε
ξένα πρωταθλήματα.

ΣΟΥΗΔΙΑ KAI ΤΣΕΧΙΑ

Προπόνηση, παιχνίδια, ανάλυση της τακτικής από τον Ρεχάγκελ, ερημίτες σε
κάποιο αθλητικό κέντρο εδώ και σχεδόν ένα μήνα οι παίκτες της Εθνικής. Μοιραία
περνούν πολλές από τις ώρες τους μπροστά στην τηλεόραση. Και τις τελευταίες
μέρες, παρακολουθώντας τους υπόλοιπους αγώνες του Euro.

«Η Τσεχία και η Σουηδία είναι μέχρι στιγμής, σε αυτό τον πρώτο γύρο της
διοργάνωσης, οι ομάδες που με έχουν εντυπωσιάσει. Παίζουν γρήγορο ποδόσφαιρο,
με συνεχείς εναλλαγές της μπάλας, δεν παρατάνε το παιχνίδι με τίποτα και έχουν
δείξει πως μπορούν να πετύχουν πολλά. Πάντως πιστεύω πως πολλά σε αυτή τη
διοργάνωση θα κριθούν στις λεπτομέρειες.

«ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ» ME THN ΜΠΑΛΑ

Μετά το ματς με την Πορτογαλία εξέφρασες τη λύπη σου επειδή η ομάδα του
Φίγκο έχασε…

Ναι, το είπα και το εννοούσα. Πιστεύω ότι τις λίγες μέρες που βρίσκεστε κι
εσείς εδώ έχετε καταλάβει την αγάπη του κόσμου για το ποδόσφαιρο. Είναι μια
γιορτή. Ο κόσμος πάει στο γήπεδο για να ευχαριστηθεί το παιχνίδι και όχι να
βγάλει τα εσώψυχά του. Το ποδόσφαιρο είναι κομμάτι της κουλτούρας και του
πολιτισμού του. Γι’ αυτό και στεναχωρέθηκα. Γιατί γνώριζα εκείνη τη στιγμή
πόσο πολύ είχε στοιχίσει στους Πορτογάλους, που είναι ένας απλός, φιλικός και
ευτυχισμένος λαός, αυτή η ήττα και το φάσμα του αποκλεισμού από τη διοργάνωση.

Είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε πως ο κόσμος εδώ σε αγαπάει
πολύ…

Όχι μόνο εμένα. Τον κάθε ποδοσφαιριστή. Και όχι μόνο μας αγαπούν αλλά και μας
σέβονται. Έρχονται στις προπονήσεις, περιμένουν υπομονετικά να τελειώσουμε τη
δουλειά μας και μετά έρχονται κοντά για να συζητήσουν μαζί μας να δώσουμε
αυτόγραφα. Καμία σχέση με αυτά που γίνονται στην Ελλάδα.

Όταν ξεκίνησες αυτή την περιπλάνηση στα γήπεδα της Πορτογαλίας με την
Μπενφίκα, φανταζόσουν ποτέ την αξία που έχει αυτό που λέμε
ποδόσφαιρο για τον απλό κόσμο; Φανταζόσουν τη γιορτή,
έτσι τουλάχιστον όπως τη ζούμε εμείς αυτές τις μέρες εδώ;

Ειλικρινά όχι. Αλλά τώρα μπορείτε να καταλάβετε τη δήλωση που έκανα πως
στεναχωρέθηκα για τους Πορτογάλους. Υπάρχουν υπέροχα γήπεδα, υπάρχει
εξαιρετική ποιότητα φιλάθλων, άλλη νοοτροπία εντός και εκτός γηπέδων από
όλους. Γι’ αυτό αγαπώ την Πορτογαλία.

ΕΘΝΙΚΗ: ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ KAI ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Ελπίδες για τον Γιαννακόπουλο

Ρεπό για τους παίκτες της εθνικής ομάδας που από χτες το απόγευμα βρίσκονται
στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας περιμένοντας τη μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας
τους, το παιχνίδι της Παρασκευής στο πλαίσιο της προημιτελικής φάσης του
Ευρω-2004.

Στην Αθήνα τα μπουζούκια θα ήταν ο συνήθης τρόπος για να πανηγυριστεί η μέχρι
τώρα καταπληκτική πορεία και η πρόκριση στις 8 κορυφαίες ομάδες της
διοργάνωσης. Στην Πορτογαλία όμως μπουζούκια δεν υπάρχουν, υπάρχει και ο
(κέρβερος) Γερμανός και έτσι το βράδυ των διεθνών μετά το ματς με τη Ρωσία
«κύλησε» με συζήτηση, τηλεόραση και πλάκα στο ξενοδοχείο.

Χτες δεν υπήρξε προπόνηση, το μεσημέρι οι διεθνείς πέταξαν αεροπορικώς στη
Λισαβώνα και στο μυαλό του Ρεχάγκελ δεν βρίσκεται τίποτα άλλα εκτός από το
παιχνίδι της Παρασκευής και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Εθνική.

Το ιατρικό τιμ της ομάδας καταβάλλει προσπάθεια ώστε ο Στέλιος Γιαννακόπουλος
να τεθεί στη διάθεση του Ρεχάγκελ. Ο διεθνής παίκτης δήλωσε το βράδυ της
Κυριακής ότι η κατάστασή του παρουσιάζει καθημερινά σημαντική βελτίωση και πως
όπως όλα δείχνουν θα είναι ετοιμοπόλεμος.

Ο Ρεχάγκελ μπορεί επίσης να υπολογίζει τον Καραγκούνη (εξέτισε την ποινή της
μίας αγωνιστικής) όχι όμως και τον Ζήση Βρύζα που θα είναι απών λόγω καρτών.

Όπως τόνιζαν χτες οι διεθνείς, το διάστημα που μένει μέχρι την Παρασκευή είναι
αρκετό ώστε να προλάβουν να ξεκουραστούν και να βρουν τη φρεσκάδα που τους
διέκρινε στο ματς με τους Πορτογάλους.

Εντύπωση πάντως προκάλεσε σε όλους όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Κυριακής έξω από
τα αποδυτήρια του γηπέδου του Αλγκάρβε το γεγονός ότι οι παίκτες της Εθνικής
δεν πανηγύρισαν την πρόκριση.

«Δεν σας κρύβω πως μας επηρέασε το γεγονός τής μη καλής μας απόδοσης. H ήττα
μπορούσε να έρθει, μπορούσε να αποφευχθεί. Αυτό είναι ένα ζήτημα. Αυτό που
πραγματικά στοίχισε σε όλους μας ήταν πως δεν είχαμε καλή απόδοση. Δεν είμαστε
το ομοιογενές, το δεμένο σύνολο που είχαμε δείξει στα παιχνίδια με την
Πορτογαλία και την Ισπανία», εκμυστηρεύθηκε ένας από τους πρωταγωνιστές της
μέχρι τώρα πορείας της Εθνικής.

Αποτελεί και αυτό ένα δείγμα αυτογνωσίας αλλά και υψηλού δείκτη ευαισθησίας
των Ελλήνων παικτών.