στoν Mιχαηλίδη…

Στην αρχή της φετινής ποδοσφαιρικής περιόδου, ο Χρυσόστομος Μιχαηλίδης πήρε
τη μεγάλη απόφαση.

Και όμως, μπορούσε… Και τότε, και προχθές

«Ή τώρα ή ποτέ», είπε μέσα του και φρόντισε να αλλάξει το νούμερο της φανέλας.
Ζήτησε το «1» και το πήρε – ήταν αποφασισμένος να διεκδικήσει τη θέση του
βασικού γκολκίπερ της AEK και το έδειξε από την προετοιμασία. Άλλωστε, τα
χρόνια περνάνε και ο ηλικίας 29 ετών τερματοφύλακας γνώριζε πως οι ευκαιρίες
δεν θα είναι πολλές…

Ο «Χρήστος», για τους φίλους και τους συμπαίκτες του, είναι ψηλό παιδί,
διαθέτει ανακλαστικά και δουλεύει χωρίς να πολυμιλά. Ήρθε από τον Εορδαϊκό το
καλοκαίρι του ’97, όταν η AEK έψαχνε έναν φθηνό και ταλαντούχο κίπερ, χωρίς
πολλές απαιτήσεις. Τα χρόνια της προσαρμογής στην Αθήνα ήταν δύσκολα. Ο
Μιχαηλίδης έπαιζε αραιά και πού και αναγκαστικά μετακόμισε στην Καισαριανή για
ένα εξάμηνο, από τον Γενάρη του 2002 και δώθε. Εκεί, ως βασικός σε 16
παιχνίδια πήρε τα παιχνίδια που ζητούσε και το εισιτήριο της επανόδου στη Νέα
Φιλαδέλφεια. Τα δύσκολα, ωστόσο, ξαναήρθαν. Ο Μιχαηλίδης χρειάστηκε να
περιμένει έως τον Οκτώβριο του 2003 και την έκτη αγωνιστική για να τον
εμπιστευθεί ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Έκτοτε, δεν ξαναβγήκε από την ενδεκάδα. Ο
Ντούσκο τον στήριζε και πάντα για τα γκολ που δεχόταν προέβαλαν όλοι το άλλοθι
της ασταθούς αμυντικής γραμμής της AEK. Και ο Μιχαηλίδης έμενε να προσπαθεί,
να κάνει μια-δυο θεαματικές αποκρούσεις, αλλά (συνήθως) να τρώει γκολ…

Όταν έφυγε ο Μπάγιεβιτς, ο γκολκίπερ και ας μην είχε κάποια σχέση με τον
Ντουμιτρέσκου βγήκε εκούσια και έκανε δήλωση υπέρ του νέου κόουτς. Δεν θα
πούμε αν έκανε ή όχι το παραμικρό υπέρ του Μπάγιεβιτς και άλλωστε τα γραπτά
μένουν. Όπως και οι δηλώσεις που δεν γίνονται…

Την τελευταία εβδομάδα ο Μιχαηλίδης απέδειξε πως απαιτείται να δουλέψει
περισσότερο, αν θέλει να βρει σταθερότητα και κυρίως να μην ξεγελιέται από την
πορεία της μπάλας σε χτυπήματα φάουλ. Με τον Μπασινά στο ντέρμπι κόντρα στον
Παναθηναϊκό, έπεσε πολύ αργά, στο δε παιχνίδι με τον Πανιώνιο, ο Παρόντι έκανε
τη λόμπα και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα, διαγράφοντας τροχιά που αιφνιδίασε
τον Μιχαηλίδη. Τι έπραξε ο τερματοφύλακας; Σήκωσε απλά το χέρι και δεν
εκτινάχθηκε… Έδωσε την εντύπωση πως έκανε λιγότερα από όσα οφείλει, αν
επιθυμεί να κρατήσει τη θέση του.

Ένα ρητό λέει: «Πες μου τον τερματοφύλακά σου να σου πω αν και τι ελπίδες
έχεις». Δεν απέχει από την πραγματικότητα. H AEK βρίσκεται μακριά από τους
στόχους, όσο βασίζεται σε τερματοφύλακες απλά καλούς και όχι ικανούς να κάνουν
τη διαφορά. Ιδιαίτερα σε μια ομάδα που είχε την τύχη να δει πολύ παλιά τον
Δελαβίνια και στα νεώτερα χρόνια τον Στεργιούδα, τον Χρηστίδη, τον
Οικονομόπουλο, τον Μήνου, τον Ατματσίδη…