Eισήγηση Παυλόπουλου για «τουριστική αξιοποίηση» 4.000 δασικών στρεμμάτων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Απόσπασμα από υπόμνημα που είχε καταθέσει το 1999 στο Συμβούλιο της |
Υπέρ της νομιμότητας της «τουριστικής αξιοποίησης» παραλιακής έκτασης 4.000
στρεμμάτων στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής, που είχε αγοράσει το 1962 η εταιρεία
ΣΑΝΗ A.E. – Ανώνυμος Εταιρεία Ανάπτυξης και Τουρισμού από την Ιερά Μονή
Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους, είχε ταχθεί ως πληρεξούσιος δικηγόρος της
επιχείρησης ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Προκόπης
Παυλόπουλος.
Ωστόσο, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με απόφασή της (υπ. αριθμ.
533/2003), είχε «παγώσει» την οικοδόμηση της επίδικης έκτασης, κάνοντας δεκτή
τη σχετική προσφυγή που είχαν καταθέσει οι εκπρόσωποι του σωματείου Οικολογική
Κίνηση Θεσσαλονίκης.
H επιχείρηση ΣΑΝΗ – όπως και το «Πόρτο Καρράς» – επεδίωκε το κτίσιμο εξοχικών
κατοικιών στην έκταση του συγκροτήματος.
Επισημαίνεται ότι το «πάγωμα» των οικοδομικών εργασιών αφορά μία μόνο από τις
29 συνολικά άδειες που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα. Για τις υπόλοιπες 28, το
θέμα έχει παραπεμφθεί στο E’ Τμήμα του ΣτΕ, όπου αναμένεται η έκδοση της
απόφασης.
Το 1997
Στη δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε το 1997 και έληξε με την απόφαση του
Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου υπέρ των οικολόγων, είχε ενεργό ρόλο ο κ.
Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος μάλιστα με την ιδιότητα του νομικού εκπρόσωπου
της εταιρείας ΣΑΝΗ είχε καταθέσει και υπόμνημα, υπερασπιζόμενος το
συνταγματικά κατοχυρωμένο – κατά την άποψή του – δικαίωμα της εταιρείας να
προχωρήσει στην ολοκλήρωση της τουριστικής επένδυσης.
Ο κ. Παυλόπουλος είχε στηρίξει την επιστημονική του άποψη σε βασιλικό διάταγμα
του 1965, παλαιότερους νόμους και υπουργικές αποφάσεις που άναβαν το «πράσινο
φως» για την οικοδόμηση του 50% περίπου της δασικής έκτασης – της οποίας τμήμα
είχε ήδη κτιστεί πριν από την απόφαση του ΣτΕ.
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Παυλόπουλος ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της N.Δ.
είχε εκφράσει τη διαφωνία του με την επίμαχη τροπολογία για το «Πόρτο Καρράς»,
που σε ορισμένα σημεία έχει ομοιότητες με την υπόθεση της ΣΑΝΗ.
Μία από αυτές είναι ότι και οι δύο περιπτώσεις στηρίζονται σε διατάγματα –
βασιλικό για τη ΣΑΝΗ, χουντικό για το «Πόρτο Καρράς» – τα οποία έρχονται σε
ευθεία αντίθεση όχι μόνο με τις διατάξεις του τότε δασικού κώδικα (νόμος 998/
1979), αλλά και με το ίδιο το Σύνταγμα που προστατεύει τη δασική γη.
Όπως σημειώνουν πάντως ειδικοί της δασικής νομοθεσίας, η υπόθεση ΣΑΝΗ, όπως κι
εκείνη του «Πόρτο Καρράς» αποτελούν παραδείγματα περιπεπλεγμένων περιπτώσεων,
λόγω της γνωστής ελληνικής πολυνομίας.
Σε μοναστήρι
Το 1961, με απόφαση του τότε υφυπουργού Γεωργίας είχε αναγνωριστεί ότι το
δάσος Μετοχίου Σταυρονικήτα στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής είναι ιδιωτική έκταση
και ανήκει στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου όρους.
Το 1962 η Μονή πούλησε τη «δασώδη με πεύκα» έκταση στους Αν. Ανδρεάδη, Λ.Φ.
Ζησιάδη, Λ.K. Ζησιάδη, Θ. Αυδή και I. Μόσχο, εξ αδιαιρέτου. Ακολούθησε το 1964
απόφαση του τότε υφυπουργού Γεωργίας με την οποία χορηγήθηκε άδεια κατάτμησης
δασικής έκτασης 2.234 στρεμμάτων.
Το 1965 βασιλικό διάταγμα καθόρισε τις ζώνες και τους όρους δόμησης της
έκτασης, για να συμπληρωθεί από… μεταγενέστερο Προεδρικό Διάταγμα του 1977.
Κατ’ εφαρμογήν όλων αυτών των διαταγμάτων, το 1998 εκδόθηκαν οι πρώτες
οικοδομικές άδειες από την Πολεοδομία Νέων Μουδανιών για την ανέγερση
κατοικιών.
Στη διάρκεια της δίκης η πλευρά των επιχειρηματιών επέμενε ότι η έκταση είχε
ρυμοτομηθεί και συνεπώς μπορούσε να οικοδομηθεί, καθώς είχε όλα τα στοιχεία
του σχεδίου πόλεως.
Ωστόσο το ΣτΕ έκρινε ότι το βασιλικό διάταγμα του 1965, που όριζε όρους
δόμησης σε ιδιωτικό δάσος, δεν αποτελούσε σχέδιο πόλης και συνεπώς εφόσον η
δόμηση λειτουργούσε καταστροφικά για το δάσος, ήταν παράνομο.
Επισημαίνεται ότι οι οικοδομικές εργασίες έχουν προχωρήσει σήμερα σε μεγάλο
μέρος της δασικής έκτασης, με αποτέλεσμα η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί να
μην είναι αναστρέψιμη.
Google news
