ο υποψήφιος Mε στόχο την κατανομή των υποψηφίων σε όλη την κλίμακα της βαθμολογίας

Συνήθως κάθε χρόνο στη διάρκεια των Πανελληνίων Εξετάσεων τα περισσότερα από
τα μαθήματα στα οποία καλούνται να διαγωνιστούν οι χιλιάδες υποψήφιοι
συγκεντρώνουν θετικές ή αρνητικές κριτικές, καθώς πιστώνονται με «βαθμούς»
ευκολίας και σαφήνειας ή δυσκολίας και ασάφειας.

Επιστρατεύεται σε κάθε περίπτωση, τόσο από τους μαθητές όσο και από άλλους
ενδιαφερομένους (γονείς, εκπαιδευτικούς, φροντιστές κ.ά.), ένα στερεότυπο,
αθωωτικό ή ενοχικό λεξιλόγιο που «ντύνει» τα θέματα των εξετάσεων με μια
θαυματουργική δύναμη, άλλοτε θεία και άλλοτε διαβολική, καθώς τα αναδεικνύει
άλλοτε ως φορέα σωτηρίας και άλλοτε ως φορέα απώλειας.

Το «πάθος των χαρακτηρισμών» νομιμοποιείται και αναζωπυρώνεται από τους
τίτλους των «πρώτων σελίδων» και των επαναλαμβανόμενων καθημερινών δελτίων των
MME, που σαν «ηλεκτρονικές γκουβερνάντες» οριοθετούν, με έναν λόγο που
χαρακτηρίζεται συνήθως από υπερτροφία, τη σύνταξη των πολεμικών ανακοινωθέντων
τους: «Σφαγή στα Μαθηματικά» ή «Βατά τα θέματα στην Ιστορία»… Τα τελευταία
τέσσερα χρόνια, από το 2000 που έκανε το ντεμπούτο του το νέο εξεταστικό
σύστημα, τα μαθήματα που συγκέντρωσαν τις περισσότερες αρνητικές κριτικές για
τα θέματα που δόθηκαν στις Πανελλήνιες Εξετάσεις ήταν κυρίως τα Μαθηματικά, η
Φυσική, η Χημεία, τα Αρχαία και η Ιστορία. Παράλληλα μια διαχρονική ματιά στην
εξέλιξη της βαθμολογίας των μαθητών που παίρνουν μέρος στις Πανελλήνιες
Εξετάσεις αναδεικνύει την ανομοιογένεια των επιδόσεων στα εξεταζόμενα
μαθήματα. Όπως μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει, η επίδοση των υποψηφίων και η
διαχρονική «τροχιά της επιτυχίας/αποτυχίας» είναι αρκετά «ελαστική».

H «κινητικότητα» αυτή της βαθμολογίας, η αυξομείωση κάθε χρόνο του αριθμού των
«αρίστων» και «των αποτυχόντων» και κυρίως η έκταση της «κάτω από τη βάση»
βαθμολογίας συγκροτούν και ενισχύουν αντιλήψεις – «βολικούς» μύθους που
εστιάζουν την ερμηνεία του «φαινομένου» είτε στο διαφορετικό επίπεδο των
υποψηφίων, που συμμετέχουν κάθε χρόνο στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, είτε σε
κάποιες διαφορετικές «ταχύτητες» προετοιμασίας τους είτε σε πιθανές αποκλίσεις
στη βαθμολόγηση των γραπτών τους.

Θέλουμε να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι η κλιμάκωση της
επιτυχίας/αποτυχίας στις επιδόσεις των υποψηφίων πιστώνεται στο σύστημα των
σταθμισμένων θεμάτων, το οποίο έχει στον πυρήνα της λογικής του την κατανομή
των υποψηφίων σε όλη την κλίμακα της βαθμολογίας. Μόνο που καθώς δεν μπορεί να
υπολογιστεί με ακρίβεια η δόση του «μαγικού φίλτρου» / ευκολίας – δυσκολίας,
άλλοτε κατασκευάζονται «στρατιές αριστούχων» και άλλοτε «ουρές αποτυχόντων».